Τους προσεχείς μήνες αρκετές ευρωπαϊκές χώρες μπαίνουν σε ρυθμούς δημοψηφισμάτων. Μετά την απρόσμενη έξοδο της Μ. Βρετανίας από την Ε.Ε. είναι γεγονός ότι στην συνείδηση των Ευρωπαίων πολιτών πλέον το οικοδόμημα της Ε.Ε. αρχίζει να κλονίζεται και πλέον κάτι που φάνταζε αδιανόητο αρχίζει να θεωρείται κάτι φυσιολογικό, η έξοδος από την Ε.Ε. Μετά το ελληνικό δημοψήφισμα -παρωδία- του 2015 και την ετυμηγορία των Βρετανών πολιτών, στην γειτονική Ιταλία ετοιμάζονται μέσα στο Φθινόπωρο για το δικό τους δημοψήφισμα σχετικά με την συνταγματική μεταρρύθμιση-αν πρέπει να γίνει ή όχι- το αποτέλεσμα του οποίου μπορεί να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές σε περίπτωση που η πλάστιγγα γύρει προς το…No.
Πιο Βόρεια, πηγαίνοντας στους Ούγγρους, τον Οκτώβριο αποφασίζουν για το ποσοστό των προσφύγων που θα δέχεται το κράτος τους μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε.-κάτι που δεν αντέχει σχολιασμού αφού το να δέχεται η Ελλάδα χιλιάδες πρόσφυγες και η Ουγγαρία να υψώνει τείχη και να αποφασίζει το αριθμό δυστυχισμένων ανθρώπων που θα δέχεται προκαλεί μόνο θυμηδία…- Φαινομενικά σχολιάζοντας τα δύο επικείμενα δημοψηφίσματα με το ελληνικό και το Βρετανικό τα ερωτήματα που θέτουν στους πολίτες είναι εντελώς διαφορετικά, στην μεν Ιταλία οι πολίτες αποφασίζουν αν πρέπει να γίνει συνταγματική μεταρρύθμιση, στην Ουγγαρία αν πρέπει να δέχονται πρόσφυγες και τι ποσοστό, στην Βρετανία παραμονή ή έξοδο από την Ε.Ε. και στην Ελλάδα αν πρέπει να δεχτούν οι πολίτες μια νέα συμφωνία με τους ¨θεσμούς¨-πρώην τρόικα- με τους πολίτες να την απορρίπτουν και την ¨Πρώτη φορά Αριστερά¨ να τους τιμωρεί με μια χειρότερη συμφωνία…
Αν και τα ερωτήματα που θέτει ένας θεσμός ημι-άμεσης δημοκρατίας όπως είναι το δημοψήφισμα είναι διαφορετικά σε κάθε χώρα,-όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα- η συνταγματική αναθεώρηση, το προσφυγικό, η παραμονή ή όχι στην Ε.Ε. και το δημόσιο χρέος κάθε κράτους είναι θέματα που αφορούν όλα τα κράτη της Ευρώπης. Η απελπισμένη προσπάθεια κάποιων να παρουσιάζουν το προσφυγικό ως ένα θέμα που αφορά αποκλειστικά την Ελλάδα δεν λύνει τίποτα. Αν η Ελλάδα ευθύνεται αποκλειστικά για την χρεοκοπία της ¨μολύνοντας¨ την Ε.Ε. τότε γιατί η Ιταλία τρέχει για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της αφού η «ένοχη» χώρα εντοπίστηκε απομονώθηκε και λοιδορείτε; Από την άλλη σίγουρα η Ουγγαρία και κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει το δικαίωμα ενός δημοψηφίσματος, αλλά μέχρι να φτάσει σε αυτό μήπως πρέπει πρώτα να καταλάβει ότι ανήκει σε μια ένωση η οποία θα πρέπει να λειτουργεί ενιαία για θέματα παγκόσμιου βεληνεκούς και όχι κάτω από μια λογική του «και μαζί και μόνοι;»
Εν κατακλείδι, η Βρετανική έξοδος (αν και η Σκωτία και άλλες δυνάμεις μέσα σε αυτήν έχουν άλλη άποψη…) μας δείχνει την δυναμική κατάσταση που επικρατεί πλέον στην Ε.Ε. και την εσωστρέφεια όπου είναι γεγονός στην γηραιά ήπειρο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα τα προβλήματα αφορούν ΟΛΑ τα κράτη της Ε.Ε. και η στοχευμένη δημαγωγία έχει ένα και μόνο αποτέλεσμα να κλονίζεται η ευρωπαϊκή συνοχή.