Γερόντισσα Γαβριηλία: Η πολυταξιδεμένη Γερόντισσα της Αγάπης

Η ζωή της Γερόντισσας Γαβριηλίας, ένα ταξίδι προσφοράς, αγάπης, πίστης, ελπίδας και ανιδιοτέλειας.

«Άμα γίνουμε εμείς ο καθρέφτης που βλέπει ο άλλος το πρόσωπο του κι αυτός ο καθρέφτης είναι χαρούμενος, δεν μπορεί παρά να δει κι αυτός κάτι».


Τα πρώτα χρόνια

Η γερόντισσα Γαβριηλία, κατά κόσμον Αυρηλία Παπαγιάννη, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 2 Οκτωβρίου του 1897. Καταγόταν από μια εύπορη οικογένεια και ήταν το μικρότερο παιδί από τα τέσσερα αδέλφια. Της είχαν όλοι μια ξεχωριστή αδυναμία, ειδικά όμως είχε μια ιδιαίτερη σύνδεση με τη μητέρα της. «Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο καταλαβαίνω και πιο πολύ γιατί μου έδωσε ο Κύριος μια τόσο ξεχωριστή μητέρα. Γιατί ήταν για μένα η Αγάπη και τίποτε άλλο. Γι΄ αυτό μπορώ κι αγαπώ όλους και όλα. Ποτέ μου δεν το προσπαθώ»,  είχε γράψει το 1955 στον φίλο της Y. Hanegbi.

Advertisements
Ad 14

Της μίλησε για πρώτη φορά για το Θεό η μεγάλη της αδελφή η Βασιλική. Της διάβαζε ιστορίες από την Παλαιά Διαθήκη και το Ευαγγέλιο. Φοίτησε στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο και παράλληλα διδασκόταν Γαλλικά και Αγγλικά στο σπίτι με ξένες δασκάλες, καθώς και μαθήματα μουσικής και πιάνου. Στο γυμνάσιο άρχισε να διαβάζει πολλά εξωσχολικά βιβλία και ειδικά τον Επίκτητο. Τα αγαπημένα της μαθήματα στο σχολείο ήταν η Απαγγελία και η Γεωγραφία. Μετά το γυμνάσιο έφυγε στην Ελβετία για να συνεχίσει τις σπουδές της στη Σχολή Γεωπονικής του Estavayer-le-Lac. Αγαπούσε πολύ τα φυτά, τα δέντρα και τα λουλούδια και αυτή την αγάπη την είχε ως το τέλος της ζωής της.

Διαβάστε επίσης  Τζέισον Μπεγκέ: Ο ηθοποιός με την βαθιά φωνή

Το 1923, λόγω ανταλλαγής πληθυσμού η οικογένεια Παπαγιάννη πήγε στη Θεσσαλονίκη. Η Αυρηλία μπήκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και παρακολούθησε μαθήματα ως ακροάτρια. Ήταν η δεύτερη μαθήτρια που φοίτησε σε ελληνικό πανεπιστήμιο.


Η αγάπη προς τον συνάνθρωπο

Το 1932 πήρε ένα πνευματικό μήνυμα για να φύγει για την Αθήνα. Δούλεψε σε αναρρωτήρια, ψυχιατρικές κλινικές και παραδίδοντας μαθήματα Αγγλικών και Γαλλικών. Στα 40 της χρόνια η Γερόντισσα Γαβριηλία  βρέθηκε στην Αγγλία με μόνο μια χάρτινη λίρα μοναδική της περιουσία, αφού δεν επέτρεψε στον εαυτό της να βάλει χρήματα στην τράπεζα. Ξεκίνησε να εργάζεται ως γκουβερνάντα, αργότερα να φροντίζει μια ηλικιωμένη Αγγλίδα και παράλληλα, μετά από καιρό βρήκε μια θέση δασκάλας ξένων γλωσσών.

Αποφάσισε να αρχίσει σπουδές στην ποδιατρική ιατρική, όταν μια μέρα περνούσε μπροστά από ένα ιατρείο με την επιγραφή Chiropodist. Το 1946 έγινε μέλος της Εταιρείας Άγγλων Χειροποδιστών. Το δίπλωμα αυτό ήταν ένας μεγάλος σταθμός στη ζωή της. Επέστρεψε στην Ελλάδα ως διευθύνουσα στην Οικοκυρική Σχολή, την οποία ίδρυσαν οι Κουακέροι. Το 1947 άνοιξε το θεραπευτήριο της στην Αθήνα, στο οποίο φρόντιζε δωρεάν πολλούς άπορους ανθρώπους και βοηθούσε ορφανά και ανέργους. Έφευγε σε πολλές αποστολές για να βοηθήσει πολλά άτομα σε όλο το διάστημα που είχε το ιατρείο.


Ιεραποστολή και μοναχισμός

Η μέρα που είχε καθορίσει τη ζωή της όμως ήταν η 24η Μαρτίου 1954, όταν η μητέρα της έφυγε από τη ζωή.  Πούλησε τα πάντα και σύστησε σε άλλους την πελατεία της. Πήγε στην Ινδία όπου βοήθησε πολλούς λεπρούς και άρρωστους. Εκεί τη φώναζαν αδελφή Λίλα. Στήριζε όσους είχαν ανάγκη, μιλούσε για τον Χριστό, μόνο εάν της το ζητούσαν και έγινε η αιτία στο να βαπτιστούν πολλοί άνθρωποι χριστιανοί. Έμεινε εκεί 5 χρόνια. Γνώρισε τη μητέρα Τερέζα, τον Baba Amte, τον Sivananda και πολλούς άλλους.

Διαβάστε επίσης  Undertaker: Ο καλύτερος επαγγελματίας παλαιστής

Ακολούθησε το ταξίδι στα Ιμαλάια, όπου συνέχιζε να φροντίζει λεπρούς και έπειτα στη Βηθανία, όπου στα 62 της χρόνια έγινε μοναχή, αφού είδε όραμα, ότι οι άγγελοι Κυρίου της το ζητούσαν. Στο μοναστήρι είχε γράψει πολλά θεολογικά κείμενα, προσευχές και χριστιανικά αποφθέγματα.  Αλληλογραφούσε με ανθρώπους που ζητούσαν να τους έχει στην προσευχή της. Προσευχόταν αδιάλειπτα για όλο τον κόσμο.

«Αυτό κάνουν και οι Μοναχοί που τραβιούνται μακριά από τον κόσμο. Προσεύχονται αδιαλείπτως. Δεν έφυγαν επειδή δεν αγαπούσαν τον κόσμο. Έφυγαν επειδή τον αγαπούσαν πάρα πολύ και ήθελαν να μην κάνουν τίποτε άλλο από το να προσεύχονται γι’ αυτόν. Κι αν ο κόσμος σήμερα στέκεται στα πόδια του, είναι γιατί χιλιάδες Μοναχοί προσεύχονται γι’ αυτόν.»

Ταξίδεψε σε πολλές χώρες για να μιλήσει για τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό και για να δώσει τη βοήθεια της όπου τη ζητούσαν.  Στην πολυταξιδεμένη ζωή της έλεγε ότι μιλά 5 γλώσσες. Η πρώτη είναι το χαμόγελο, η δεύτερη είναι τα δάκρυα, η τρίτη είναι το άγγιγμα, η τέταρτη είναι η προσευχή και η πέμπτη είναι η αγάπη. «Μ’ αυτές τις πέντε Γλώσσες γυρίζεις όλη τη Γη και είναι όλος ο κόσμος δικός σου. Όλους τους αγαπάς το ίδιο. Ασχέτως Θρησκείας και Έθνους. Ασχέτως με όλα. Παντού υπάρχουν Άνθρωποι του Θεού», όπως είχε πει. Αξιώθηκε επίσης και της απόκτησης του διορατικού χαρίσματος.

Από το 1979 ως το 1989 έμεινε στην Αθήνα, στο σπίτι που της παραχώρησε ο Γέροντας Αγαθάγγελος στην οδό Μηδείας 7. Στο «Σπίτι των Αγγέλων» πήγαιναν και έβρισκαν ανάπαυση μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες από όλη την Ελλάδα, Αμερική και Ευρώπη, αφού η γερόντισσα Γαβριηλία υποδεχόταν όλο τον κόσμο με αγάπη και χαρά.

Διαβάστε επίσης  Catherine Deneuve: Η «Μεγάλη Αικατερίνη» της Γαλλίας

Στην Αίγινα πήγε το 1990 όπου της παραχωρήθηκε ένα κελί στην Ιερά Μονή του Αγίου Νεκταρίου, αλλά λίγο αργότερα ξαφνικά αρρώστησε με καρκίνο των λεμφαδένων και μετά από μεγάλη επιμονή φίλων και γνωστών ξεκίνησε για Αθήνα στο νοσοκομείο Παμμακαρίστου. Πολλές μέρες μετά ως εκ θαύματος ο καρκίνος εξαφανίζεται.   Στη συνέχεια κατέληξε στη Λέρο στις 25 Νοεμβρίου 1990. Καθόλη τη διάρκεια της ζωής της διατηρούσε αλληλογραφία  με τα πνευματικά της παιδιά.

«Κοιμήθηκε» σε ηλικία 95 χρόνων ανασηκώνοντας τα χέρια της στον ουρανό. Η Γερόντισσά Γαβριηλία ήταν μια άγια μορφή, η οποία έδινε αγάπη και φροντίδα σε όποιον χρειαζόταν, γιατί στον καθένα έβλεπε το πρόσωπο του Χριστού.

«Όταν φύγω από αυτόν τον κόσμο,
όπως περνά μια βάρκα – που λέει και ο ποιητής –
δεν αφήνει κανένα σημάδι πίσω της πάνω στο νερό, έτσι και εγώ…
Αλλά δεν έχω τύψεις. Αυτό είναι! Απάθεια!
Αν ήθελε ο Κύριος, μπορούσε να με κάνει άλλο πράγμα.
Αλλά Εκείνος προπορεύεται κι εγώ τρέχω πίσω Του και κοιτάω
τα θαύματα που κάνει! Είμαι μόνο ένας θεατής…»


Ένα αφιέρωμα στη Γερόντισσα Γαβριηλία στο παρακάτω βίντεο:

 

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν για το άρθρο:

  • Γαβριηλίας Μοναχής, Η ασκητική της Αγάπης. Γερόντισσα Γαβριηλία  1897 – 1992 ,Εκδόσεις Ακρίτας 2017.
  • Γερόντισσα Γαβριηλία.  Ανακτήθηκε από: www.monastiriaka.gr. Τελευταία πρόσβαση 8/5/2023.
  • Γερόντισσα Γαβριηλία:  Το μυστικό για την αλλαγή των άλλων. Ανακτήθηκε από: www.pemptousia.gr.  Τελευταία πρόσβαση 8/5/2023.
  • Η εύπορη του Φαναρίου που έφτασε στα Ιμαλάια και έγινε μοναχή στα 62. Ανακτήθηκε από:  www.orthodoxtimes.gr.  Τελευταία πρόσβαση 8/5/2023.

Γεννημένη στο νησί της Αφροδίτης. Εξ απαλών ονύχων βρίσκω τον εαυτό μου σε μια διαρκή εναλλαγή πραγματικότητας και φαντασίας, ζωγραφίζοντας, διαβάζοντας βιβλία και γράφοντας ιστορίες.

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Tennis skirts: Το item που χρειάζεσαι για τα πιο cute looks

Οι tennis skirts, γνωστές και ως φούστες του τένις, αποτελούν
Μη με λησμόνει

Μη με λησμόνει: Μία όαση στο κέντρο της πόλης

Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και ειδικότερα στο ισόγειο του ιστορικού