Anastasia: Κάπου, κάποιον χειμώνα

Anastasia Fox
Πηγή εικόνας: Character Design References

Όπως κάθε άλλο παιδί των 90s, με διακατέχει μια παρελθοντολαγνία σχετικά με τις ταινίες που σημάδεψαν τα παιδικά μου χρόνια. Συχνά, λοιπόν, ξαναβλέπω αγαπημένες μου ταινίες και δη τις παιδικές. Μάλιστα μερικές, σχεδόν κάθε χρόνο, θα τις δω την ίδια εποχή περίπου (πιθανόν υποσυνείδητα ακολουθώ το παράδειγμα των καναλιών). Κάθε Δεκέμβρη το πρόγραμμά μας περιλαμβάνει κλασικά γιορτινά αγαπημένα όπως Home Alone – 1 & 2, γιατί στο τίμιο σπίτι μας δεν αναγνωρίζουμε τα αποτυχημένα remake – Mickey’s Christmas Carol και The Chronicles of Narnia: The Lion, The Witch and The Wardrobe. Όμως μια ταινία με την οποία συνήθως ξεκινώ τις νοσταλγικές προβολές για το μήνα Δεκέμβριο είναι το musical της 21st Century Fox Anastasia (1997).

Υπόθεση

Anastasia 1997 Fox
Πηγή εικόνας: IMDB

Το 1916 ο Grigori Rasputin(Christopher Lloyd), πρώην σύμβουλος της οικογένειας Romanov και φοβερός μάγος, καταριέται την οικογένεια του Τσάρου Nikolas. Η κατάρα του στοχεύει στο τέλος της Τσαρικής οικογένειας. Στον απόηχο της επανάστασης η οικογένεια ξεκληρίζεται με μοναδικούς επιζώντες τη μητέρα του Τσάρου, Maria Feodorovna(Angela Lansbury), και τη μικρή εγγονή της Anastasia (Meg Ryan), χάρη στη βοήθεια ενός νεαρού υπηρέτη του παλατιού, του Dimitri (John Cusack). Δέκα χρόνια αργότερα η δεκαοκτάχρονη πλέον Anastasia, πλέον Anya, πάσχει από αμνησία. Ψάχνει απεγνωσμένα κάποια πληροφορία για την ταυτότητά της, με μοναδικό στοιχείο το μενταγιόν που της είχε δωρίσει η γιαγιά της. Συναντά ξανά τυχαία τον Dimitri, ο οποίος βασίζεται σε απάτες για να ζήσει. Συγκεκριμένα, ψάχνει μια κοπέλα την οποία θα παρουσιάσει ως τη χαμένη Anastasia στη Maria Feodorovna με την ελπίδα να λάβει αμοιβή για τις υπηρεσίες του. Παράλληλα, ο Rasputin καταβάλει κάθε προσπάθεια να εντοπίσει και να εξοντώσει την τελευταία των Romanov.

Διαβάστε επίσης  «Phantom of The Opera»: 5+1 μυστικά που προφανώς δεν γνωρίζουμε

Από την ιστορία στη φαντασία

Anastasia Demitri
Πηγή εικόνας: IMDB

Οι δημιουργοί (Don Bluth και Gary Goldman) εμπνεύστηκαν από την ζωή των ιστορικών προσώπων αλλά και από τον θρύλο περί διάσωσης της Anastasia μετά την επανάσταση. Επειδή τα ιστορικά γεγονότα όμως αποδείχθηκαν πολύ «σκοτεινά» για το παιδικό κοινό, το σενάριο εμπλουτίστηκε με στοιχεία ρομαντικής κωμωδίας – συγκεκριμένα η υποπλοκή του φλερτ μεταξύ της Anastasia και του Dimitri – καθώς και το μαγικό στοιχείο μέσω του χαρακτήρα του ανταγωνιστή Rasputin.

Το πρόβλημα

Rasputin Anastasia
Πηγή εικόνας: The Viewer’s Commentary

Παρότι η ταινία Anastasia παραμένει απολαυστική στη συνείδησή μου, δεν είναι δυνατόν να αγνοήσω ορισμένα μελανά σημεία. Αυτά κυρίως αφορούν το χαρακτήρα του Rasputin. Ειδικότερα, το γεγονός ότι η αφήγηση δεν εμβαθύνει στο κίνητρο του. Γιατί τόσο μίσος για την οικογένεια του Τσάρου; Εάν γνωρίζαμε τι τον ωθεί να κυνηγήσει μανιωδώς και να εξοντώσει μέχρι και το τελευταίο μέλος τη οικογένειας Romanov ίσως η τελική αναμέτρησή του με την Anastasia να είχε μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ψυχολογία των θεατών. Αντί αυτού, έχουμε έναν ανταγωνιστή, ο οποίος παρακολουθεί απόμακρυσμένα και δρα μέσα από μικρά δαιμόνια που τον υπηρετούν. Αντιστοίχως λειτουργεί και ο ρόλος του βοηθού του Rasputin, η λευκή νυχτερίδα, Bartok (Hank Azaria). Ο Bartok βέβαια ταυτόχρονα είναι ο κύριος comic relief χαρακτήρας της ταινίας. Οι δημιουργοί ήθελαν να μέσω του Bartok να περάσουν στο παιδικό κοινό το μήνυμα ότι μπορούν να γελάσουν με τον χαρακτήρα του Rasputin.
Αυτή η αδυναμία αναφορικά με τον τόνο χαρακτηρίζει και άλλες δημιουργίες του Bluth. Φαίνεται να παλεύει να ισορροπήσει μεταξύ μιας προσωπικής επιθυμίας εξερεύνησης πιο «σκοτεινών» θεμάτων και των απαιτήσεων της βιομηχανίας.

Διαβάστε επίσης  Οι "Αριστόγατες" της Disney ξαναζωντανεύουν στη μεγάλη οθόνη
Advertisements
Ad 14

Το μουσικό στοιχείο

Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της ταινίας είναι με διαφορά το soundtrack, που αποτέλεσε και έμπνευση για το πολυβραβευμένο θεατρικό musical. Πρόκειται για έναν συνδυασμό ορχηστρικών κομματίων του David Newman και των ξεχωριστών τραγουδιών από τους Lynn Ahrens και Stephen Flaherty. Στη θεατρική παραγωγή τα τραγούδια είχαν την ευκαιρία να λάβουν την προσοχή που τους αξίζει.

Anastasia Musical
Πηγή εικόνας: Theater.nl

Συνοψίζοντας, αν και τα λογικά κενά της ταινίας παραμένουν εμφανή με κάθε επαναληπτική προβολή, δεν πρόκειται να σταματήσω να νοσταλγώ την Anastasia κάθε Δεκέμβρη.

Από θόρυβος στο παρασκήνιο έως αιτία πολύωρων αναλύσεων, οι ταινίες αποτελούν μια σταθερά στη ζωή μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Μιας και όλοι οι γνωστοί μου τα έχουν ακούσει, έπρεπε να βρω άλλη δίοδο έκφρασης της αγάπης μου για την 7η τέχνη

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Βόρεια Ιταλία

Βόρεια Ιταλία: Ένα ταξίδι με άρωμα των Άλπεων

Στη Βόρεια Ιταλία υπάρχουν πολλές πόλεις και αξιοθέατα που δεν

Το Μουσείο Σοσιαλιστικής Τέχνης στην Βουλγαρία

Το Μουσείο Σοσιαλιστικής Τέχνης: Μία Ανασκόπηση της Κομμουνιστικής Περιόδου στη