“Θέλω να βγω, να κάνω βόλτα, να δω τον έξω κόσμο, μα δεν μπορώ. Θέλω να πάω να ψωνίσω, να κάνω τις δουλειές μου, να τακτοποιήσω τις υποχρεώσεις μου, μα δεν μπορώ. Θέλω να πάω για καφέ με τους φίλους μου, για φαγητό με την οικογένεια μου, μα δεν μπορώ. Θέλω να είμαι επιτέλους ανεξάρτητος. Να μην χρειάζομαι κάποιον συνέχεια από πίσω μου, να με ανεβάζει και να με κατεβάζει από το πεζοδρόμιο, μα δεν μπορώ. Οι ευκαιρίες μου είναι άνισες…” “Μένω μέσα στο σπίτι γιατί ξέρω ότι μόλις αποφασίσω να τα κάνω όλα αυτά, το μόνο που θα καταφέρω … Συνεχίστε να διαβάζετε το Άνθρωποι με ευκαιρίες άνισες.