Από το τείχος του Βερολίνου στο τείχος του Τραμπ

Στις 9 Νοεμβρίου του 1989 το τείχος του Βερολίνου πέφτει. 27 χρόνια αργότερα, ο Ντόναλντ Τραμπ γίνεται και επίσημα ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, χωρίς οι δηλώσεις του περί ανέγερσης τείχους μεταξύ ΗΠΑ και Μεξικού να στέκονται εμπόδιο. Βέβαια όπως θα δούμε δεν είναι και ο πρώτος.

τείχος

Μέχρι στιγμής, 65 χώρες (μεταξύ τους και η Ελλάδα) έχουν προχωρήσει στην δημιουργία είτε τείχους είτε φραχτών στην επικράτειά τους. Αριθμός τετραπλάσιος σε σύγκριση με την εποχή του τείχους του Βερολίνου. Από την τρομοκρατική επίθεση του 2001, τα φράγματα αρχίζουν να θεωρούνται ως μια εύκολη λύση σε πολλές αμφιλεγόμενες περιοχές. Από το παλαιστινιακό τείχος έως το τείχος της Ουγγαρίας τον Ιούλιο του 2015 οι εκάστοτε κυβερνήσεις πίστευαν πως με την ανέγερση του τείχους θα ξεμπέρδευαν για πάντα από την την βία και θα επικρατούσε επιτέλους ειρήνη. Έλα όμως που συνέβη το αντίθετο. Το τείχος λειτούργησε ως μέσο τρομοκρατίας και εκφοβισμού με αποτέλεσμα τα κρούσματα βίας αλλά και οι τρομοκρατικές επιθέσεις να αυξηθούν θεαματικά. Προφανώς, το «πρόβλημα» δεν λύνεται, απλά μπαίνει κάτω από το χαλάκι ή μάλλον, πίσω από το τειχάκι.

Η κάθε περίπτωση είναι μοναδική. Στο Μπέλφαστ υπάρχουν φράγματα που διαχωρίζουν τους καθολικούς με τους προτεστάντες. Τείχος υπάρχει και μεταξύ της Ινδίας και του Μπαγκλαντές όπου όποιος Ινδός στρατιώτης δει κάποιον πρόσφυγα να μπαίνει παράνομα στην Ινδία, έχει δικαίωμα να τον πυροβολήσει. Τείχος υπάρχει και στην Δυτική Σαχάρα λόγω του πολέμου μεταξύ των Μαροκινών και του μετώπου Πολισάριο. Όλες αυτές οι περιπτώσεις έχουν και κάτι κοινό. Εκτός από το τείχος σαν κτίσμα, η ανέγερση ενός τείχους έχει και συμβολικό χαρακτήρα. Είναι σύμβολο διαχωρισμού, ρατσισμού, αποξένωσης και ξενοφοβίας. Ένα φράγμα εκτός από την φυσική του λειτουργία ως εμπόδιο, τοποθετεί και ταμπέλες. Εσύ ανήκεις στην μια μεριά του τείχους. Εσύ στην άλλη.

Διαβάστε επίσης  Umoja: Το γυναικοκρατούμενο χωριό της Κένυας
Advertisements
Ad 14

Το τείχος του Βερολίνου στήθηκε για να αποτρέπει την έξοδο των κατοίκων του Ανατολικού μπλοκ ενώ το τείχος του Τραμπ θα αποτρέπει στους Μεξικανούς να εισέλθουν παράνομα στη χώρα (άσχετα πως πάνω από το 40% των παράνομων μεταναστών φτάνουν στις ΗΠΑ μέσω αεροπλάνου). Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο. Οι σοβιετικοί θεωρούσαν όλους τους Δυτικούς φασίστες και ο Τραμπ θεωρεί όλους τους Μεξικανούς βιαστές και εμπόρους ναρκωτικών. Ένας απλός άνθρωπος δηλαδή ορίζεται, άθελά του, από την ταμπέλα που του έχουν φορέσει οι «ισχυροί».

Με την πάροδο των χρόνων η αποξένωση γίνεται όλο και πιο έντονη. Γιατί ο άνθρωπος φοβάται το διαφορετικό. Φοβάται τόσο ώστε δεν διστάζει να στιγματίζει το διαφορετικό είτε πρόκειται για θρησκεία, είτε για πολιτικές απόψεις είτε για το χρώμα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο έγκλημα από το να στιγματίζεσαι για αυτά που πιστεύεις, ή ακόμη χειρότερα, για αυτά που δεν πιστεύεις.

Ένα τείχος μπορεί να είναι και μεταφορικό. Ένας Αμερικάνος βάζει πίσω από το τείχος έναν Μεξικανό, απλά γιατί είναι Μεξικανός. Τον διαχωρίζει, ίσως και υποσυνείδητα, και τον βάζει στην blacklist. Δεν τον ξέρει προσωπικά. Δεν θέλει να τον μάθει. Του αρκεί η ταμπέλα που του έχουν προσαρτήσει. Έτσι γεννιέται ένας φαύλος κύκλος. Βία, διαχωρισμός, περισσότερη βία.

Μια κοινωνία που αντί να χτίζει γέφυρες, υψώνει τείχη.

Άνθρωπος μπλεγμένος σε όλα. Σπουδές στην Αγγλική Φιλολογία με τα παράλληλα ενδιαφέροντα να ποικίλουν από μουσική, gadgets και αρκετό gaming έως άπειρες ώρες μπροστά σε αθλητικά δρώμενα.

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Outfits εμπνευσμένα από τις αγαπημένες μας ταινίες.

Μόδα και Κινηματόγραφος. Δύο από τις μεγαλύτερες τέχνες και πήγες
Γουατεμάλα

Γουατεμάλα: Απόδραση στην εξωτική γη των Μάγιας

Γουατεμάλα, το λίκνο του θαυμαστού πολιτισμού των Μάγιας, η γη