Φαντάσου ότι βρίσκεσαι σε μια παλιακή, καφετί πολυθρόνα μεσούσης της κεντρικής τράπεζας της οδού Καρόλου. Το βλέμμα σου στροβιλίζεται μέχρι να πιαστεί από έναν κύριο στο τέλος του διαδρόμου. Προσπαθείς με αυθάδεια να σμιλέψεις κάθε κίνησή του. Μάτια ανήσυχα που ταλαντεύονται γοργά στα αντικείμενα του στενόχωρου γραφείου, χάνονται κάπου ανάμεσα σε δυο κορνίζες πρόχειρα κρεμασμένες στον απέναντι αδιάφορο τοίχο. Χέρια που σφιχταγκαλιάζονται σαν να προσπαθούν να καρφώσουν με δύναμη κάθε λέξη. Ακροδάχτυλα που πάλλονται επάνω στη δρύινη επιφάνεια του γραφείου, σε μια ατίθαση χορογραφία χωρίς όρια και γραμματικούς κανόνες. Ξαφνικά σταματούν. Προσγειώνονται με βιασύνη στις ρυτιδιασμένες αύλακες του προσώπου που … Συνεχίστε να διαβάζετε το Γλώσσα του σώματος: ψυχολογικό τρικ ή απλή διαίσθηση;.