Συνέντευξη με τον Θ. Πάνου από τα Κίτρινα Φώτα

 

Ο Θωμάς Πάνου από τα “Κίτρινα Φώτα” μιλάει αποκλειστικά στο ΜΑΧΜΑG για τον πρώτο τους δίσκο, την πορεία μέχρι την υλοποίηση του και φυσικά για τον “Μικρό Παντελή”. Ένα τραγούδι που έρχεται σαν γροθιά στο στομάχι και αφυπνίζει σχετικά με την έμφυλη και οικογενειακή βία που προβάλλονται σε πρώτο πλάνο μέσα από τους στίχους του κομματιού αυτού.

Επιμέλεια Συνέντευξης: Φλώρα Πελέκη

Γεια σου Θωμά, καλώς ήρθες στο MAXMAG.gr
Θες να μας συστηθείς;Ποιος είναι ο Θωμάς Πάνου και ποιος ο ρόλος του στα Κίτρινα Φώτα;

Καταρχήν να σε ευχαριστήσουμε πολύ για την φιλοξενία και να ευχηθούμε ότι καλύτερο στο site σας.

Advertisements
Ad 14

Όσον αφορά στο ρόλο μου στο project των Φώτων θα μπορούσαμε να πούμε πρωταρχικά πως η πορεία του  χωρίζεται σε δύο περιόδους (2003 – 2008 & 2020 μέχρι σήμερα). Αν προσπαθήσουμε να βρούμε το ρόλο μου σ’ αυτό θα έλεγα ότι κυρίως βλέπω τον εαυτό μου ως συνδετικό κρίκο της πρώιμης εποχής και του σήμερα. Για τα πρακτικά πάντως να πω πως στο δημιουργία των τραγουδιών η συμβολή μου αφορά στα φωνητικά, στις κιθάρες και στους στίχους.

 

Ωραία ας τα πάρουμε από την αρχή. Πως ξεκίνησαν τα κίτρινα φώτα;

Τα Κίτρινα Φώτα ξεκίνησαν το 2003 με τελείως διαφορετικό σχήμα και σαν μια κανονική μπάντα. Τότε το γκρουπ – εκτός από μένα – αποτελούνταν από τον Μιχάλη Αγγελόπουλο στα πλήκτρα, τον Νίκο Καραγιάννη στα ντραμς, τον Κώστα Σταματακόπουλο στο μπάσο και την Μαριζέτα Πάππου στα φωνητικά. Μέχρι το 2005 παίζαμε με αυτή τη μορφή, ηχογραφώντας μάλιστα ορισμένα τραγούδια το 2008, τα οποία κυκλοφόρησαν σ’ ένα mini EP που μοιράστηκε από χέρι σε χέρι. Τότε από τα αρχικά μέλη ήμασταν εγώ και ο Μιχάλης και μας βοήθησαν session μουσικοί.

Μετά από αδράνεια ορισμένων χρόνων και χάρη στον πολύ ελεύθερο χρόνο που… αναγκαστήκαμε όλοι να περάσουμε λόγω του Covid 19, τα Κίτρινα Φώτα «άναψαν» μ’ ένα μαγικό τρόπο ξανά τον Απρίλιο του 2020. Ξεφεύγοντας από τα γνωστά στερεότυπα μιας μπάντας καταφέραμε άνθρωποι αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους, όσον αφορά του ακούσματα, να γίνουμε μία ομάδα και να συνεργαστούμε με τέτοιο τρόπο, ώστε σήμερα να μπορούμε να είμαστε περήφανοι που σας παρουσιάζουμε την πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά μας.

Στη δημιουργία του πρώτου δίσκου συνέβαλαν ισάξια και ισότιμα πέραν του υποφαινόμενου οι Γιάννης Μπλάθρας στην ενορχήστρωση, στον προγραμματισμό, στα φωνητικά και στην παραγωγή, Χάρης Καραμολέγκος στην ηχοληψία, στη μίξη, στα φωνητικά, στις ηλεκτρικές και ακουστικές κιθάρες, Λάμπρος Σιγάλας στους στίχους, Ευρυδίκη Γεωργοπούλου στις απαγγελίες και Γιάννης Σιγάλας, ο οποίος είχε την επιμέλεια της έκδοσης του βινυλίου.

Γιατί τώρα; Γιατί μετά από τόσα χρόνια τώρα βγήκαν από το συρτάρι αυτά τα τραγούδια;

Γιατί μάλλον τώρα ήταν η ώρα, ο τόπος, η χρονική συγκυρία, μα πάνω απ΄ όλα, όσον αφορά τη δική μου τη μεριά, κατάλαβα στη πορεία πως τώρα ήταν η ώρα γιατί είχα μάθει πια  να ακούω. Και δεν εννοώ την μουσική. Εννοώ την άποψη των άλλων, την παρατήρηση, την ιδέα, την διαφορετική οπτική στη μουσική προσέγγιση των ενορχηστρώσεων. Γενικά υπήρξαν άκρως δημοκρατικές διαδικασίες στην διάρκεια της δημιουργίας αυτού του άλμπουμ. Ακόμα κι’ αν ήθελα κάτι σαν τρελός, εάν η ψηφοφορία ήταν κατά μου, το ξέχναγα και συγκεντρωνόμασταν στο να βγει ένα σωστό και καλό αποτέλεσμα.

Δεν ξέρω στα 23 μου κατά πόσο θα ήμουν σε θέση να κάνω πίσω τόσες πολλές φορές. Και πίστεψε με ήταν πολλές! (γέλια).

 

Διαβάστε επίσης  Αλεξάνδρα Μπουνάτσα: "Ένα γύρο τον κόσμο"

 

Και γιατί Κίτρινα Φώτα; Πως προέκυψε το όνομα;

Γιατί ακούμε ”Κίτρινα Ποδήλατα” και ”Τα Φώτα που σβήνουν”. Μας κυνηγάει από το πρώτο λεπτό αυτή η ‘’κατάρα’’! (γέλια)

Στα σοβαρά τώρα, η ιστορία του ονόματος του γκρουπ οφείλεται σε μια λεωφόρο λουσμένη από κίτρινα φώτα, στην οποία περπατούσα εκείνη την εποχή για να γυρίσω στο σπίτι μου στην Αθήνα.

Που θα κατέτασσες την μουσική σας; Θα έλεγα ότι έχετε επιρροές από παλιό καλό ελληνικό ροκ. Ισχύει;

Όπως είπα και νωρίτερα η ομάδα, μιας και μπάντα με την κλασσική μορφή της δεν υφίσταται, αποτελείται από ανθρώπους αρκετά διαφορετικούς μεταξύ τους. Μουσικά ο καθένας από μας έχεις τις δικές του επιρροές και τα δικά του ξεχωριστά ακούσματα, γεγονός που βοήθησε εξαιρετικά κατά τη διάρκεια της ενορχήστρωσης των τραγουδιών.

Και να σου πω πως ισχύει, θα βρεθεί κάποιος άλλος να του θυμίζει κάτι άλλο, να το κατατάξει αλλού.

Τώρα αν αναγκαστικά θα έπρεπε να κατατάξουμε κάπου τη μουσική μας σίγουρα τα κομμάτια ακολουθούν μια ροκ φόρμα, παρ’ όλα αυτά επιμένουμε να λέμε και να θεωρούμε πως  οι ταμπέλες είναι για τα μαγαζιά και όχι για τη μουσική.

Έχεις βάλει το χεράκι σου στους στίχους σχεδόν όλων των τραγουδιών. Από τι εμπνέεσαι;

Δε σε ρωτάει η έμπνευση για να ‘ρθει.
Ανοίγει την πόρτα και μπαίνει, τις  πιο πολλές φορές, εκεί που δεν την περιμένεις. Μαζί της φέρνει ιστορίες για έρωτες, νέες συγκινήσεις σε χρώμα κόκκινο, πληγές από παλιές αγάπες σε χρώμα βιολετί, ανθρώπινες σχέσεις, καθημερινές καταστάσεις, κοινωνικοπολιτικές ανησυχίες, ανθρώπους που χάθηκαν από μόνοι τους ή τους χάσαμε νωρίς, εμάς που τα ‘χουμε χαμένα από καιρό…

Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να την προλάβεις, να της βάλεις μια κούπα ζεστό τσάϊ, να την καλοπιάσεις και τότε εκείνη, θα δεις, θα μείνει…

Έγραφες πάντα;

Από μικρό παιδί που θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα μου άρεσε να γράφω. Κάπου στο γυμνάσιο άρχισαν τα πρώτα νεανικά ποιήματα και πεζά και χρόνο με το χρόνο, όπως συμβαίνει συνήθως, η γραφή μου εξελισσόταν και ωρίμαζε μαζί με μένα. Για την ωριμότητα μου κράτα μια πισινή. (γέλια)
Τα περισσότερα από τα κομμάτια του δίσκου έχουν γραφτεί σχεδόν είκοσι χρόνια πριν.
Νομίζω πως τα άλμπουμ αποτελούν και ένα ημερολόγιο της εκάστοτε μπάντας, του ερμηνευτή, του στιχουργού. Είναι σαν φωτογραφία από
Polaroid. Οπότε έπρεπε εκείνα τα πρώτα να βγουν τώρα για να έχει η όποια ιστορία μια φυσική συνέχεια, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.

 

Ο δίσκος σας έχει κυκλοφορήσει και σε βινύλιο. Το βινύλιο επανέρχεται σιγά σιγά ή είστε απλά ρετρό τύποι;

Το βινύλιο ήταν βασική ιδέα όλων και ίσως το πρώτο πράγμα που συμφωνήσαμε χωρίς σκέψη με το που ξεκινήσαμε το project αυτού του δίσκου. Άλλωστε αρκετοί από μας – με πρωτεργάτη τον ΑΝ205 (Γιάννη Σιγάλα) του οποίου η συλλογή δίσκων αποτελεί για πολλούς άπιαστο όνειρο – έχουμε μεγάλη καψούρα με τα βινύλια.

Στο μεταξύ, το βινύλιο τα τελευταία χρόνια έχει επανέλθει στο προσκήνιο πολύ δυναμικά, κάτι που προσωπικά μας χαροποιεί ιδιαίτερα τόσο από άποψη μουσικής, όσο και από άποψη αισθητικής.

Και αυτό που προσωπικά μου αρέσει είναι πως όλο και περισσότερες νέες μπάντες κυκλοφορούν την δουλειά τους σε βινύλιο. Αποτελεί δεδομένο πια για τις μπάντες και είναι πολύ ωραίο αυτό και συγχαρητήρια σε όλους για τις υπέροχες δουλειές που βγάζουν. Ξέρεις πια οι μπάντες έχουν τον πρώτο λόγο σε όλα και κατ’ επέκταση και στο σχεδιασμό του artwork του βινυλίου, στο χρώμα του, στα γραμμάρια του, σε πολλά. Η μπάντα λέει στον σχεδιαστή την ιδέα πια και δεν της πετάνε δυο – τρεις ιδέες και της λένε αυτά είναι και διάλεξε ή διαλέξαμε εμείς για εσάς.

Διαβάστε επίσης  Παυλίνα Βουλγαράκη στο Κηποθέατρο Παπάγου

 

Τα φαινόμενα βίας βλέπουμε ότι έχουν πολλαπλασιαστεί. Είτε αυτή είναι ενδοοικογενειακή, είτε έμφυλη και γενικότερα κάθε μορφή βίας. Πιστεύεις η μουσική μπορεί να συμβάλει σε όλο αυτό είτε αρνητικά είτε θετικά;

Τα φαινόμενα της ενδοοικογενειακής και της έμφυλης βίας θεωρώ πως υπήρχαν ανέκαθεν στην κοινωνία και πόσο μάλλον στην πατριαρχική ελληνική κοινωνία η οποία όσο και να ήθελε να δείχνει Ευρωπαϊκή και Δυτικοποιημένη προς τα έξω, έκρυβε πολύ από τον σκοταδισμό της Ανατολής. Απλά επιτέλους έφτασε η εποχή που πλέον έπαψαν να μένουν κατά κύριο λόγο στα στενά όρια της κλειστής πόρτας και των κλειστών στομάτων και πλέον τα θύματα – δυστυχώς όχι όλα ακόμα – βρίσκουν το θάρρος και τον τρόπο να μιλούν και καταφέρνουν να ξεφύγουν από αυτά τα δεσμά της ντροπής.  

Για το αν η μουσική έχει τον τρόπο να συμβάλει σε αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Και ειδικά το ροκ που πάντα ήταν ανθρωποκεντρική μουσική και πάντα είχε λόγο και φωνή σε κοινωνικοπολιτικά θέματα. Και θα συνεχίσει να έχει. Αλλιώς ακυρώνει τον εαυτό του.

Μπορεί να χάσαμε την μάχη με τις προηγούμενες γενιές, ωστόσο είμαι σίγουρος πως θα κερδίσουμε αυτό τον… πόλεμο, καθώς πλέον πολλοί καλλιτέχνες παίρνουν ενεργή θέση και γράφουν τραγούδια πάνω σε αυτό το θέμα. Αν καταφέρουμε με τη βοήθεια της μουσικής βιομηχανίας και όλων εκείνων που μπορούν να προσφέρουν ένα βήμα να φτάσει στα αυτιά όλων το εκάστοτε μήνυμα, τότε σίγουρα θα έχουμε καταφέρει να επιβραδύνουμε το τέρας μέχρι να το νικήσουμε. 

Κι αν έστω ένας άνθρωπος σωθεί από ένα στιχάκι, από μια ζωγραφιά, από ένα άρθρο ή απ’ οτιδήποτε… τότε όλη η προσπάθεια είχε αξία. 

 

Και κάπως έτσι να υποθέσω βγήκε ο « Μικρός Παντελής»; Τι έχεις να μας πεις για αυτόν τον τύπο; Γιατί μικρός;

Ο «Μικρός Παντελής» είναι ένα digital single που κυκλοφόρησε μετά την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου και πραγματεύεται το θέμα της ενδοοικογενειακής και της έμφυλης βίας, ξετυλίγοντας όμως το κουβάρι από την αρχή.

Για μας ο κάθε Παντελής είναι κατά κύριο λόγο ένα δημιούργημα βιωμάτων που ξεκινούν  από την παιδική ηλικία. Θέλαμε δηλαδή με αυτό το τραγούδι να ταρακουνήσουμε και λίγο τα θεμέλια της ελληνικής οικογένειας, που στα χρόνια που μεγαλώναμε εμείς έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση λανθασμένων χαρακτήρων, στη διαστρέβλωση των αξιών, των στερεότυπων και του τρόπου που αντιλαμβανόμαστε τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν.
Είχε πολύ ψευτοτσαμπουκά και δήθεν νταϊλίκι η φάση. Είχε πολύ σκοταδισμό. Είχε πολύ ξύλο πίσω από τις κλειστές πόρτες. Είχε πολύ ”ασ’το μην ανακατεύεσαι και δε μας πέφτει λόγος”. Είχε πολύ ”δε μπορεί, κάτι θα έχει κάνει κι’ αυτή΄΄. Είχε πολύ σταυρό την Κυριακή και να σου πιώ το αίμα την Δευτέρα.
Βασικά είχε τώρα που το σκέφτομαι πολύ… φασαρία! Σκέψου εσένα μικρή σε ένα οικογενειακό τραπέζι, Πάσχα ας πούμε και θα δεις πως υπήρχε πάντα ένας λόγος για αντιπαράθεση. Μα πολιτικός, μα αθλητικός, πάντα υπήρχε μια πόλωση και ένας έντονος φανατισμός μεταξύ των ομιλούντων. Και βέβαια τις φράσεις ”και του είπα ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε” και το
all time classic ”θα μου … ” το υπόλοιπο συμπληρώνετε κατά το δοκούν. Τις πιο πολλές φορές βέβαια, ο εγώ ήταν τελικά ένας ακόμα κανένας και δεν υπήρξε και πολύ έντονος… αερισμός.

Έτσι, ο Παντελής έγινε… Μικρός, προφανώς για να δηλώσει πως το πρόβλημα δεν δημιουργείται εν μια νυκτί στην ζωή ενός ενήλικα και φυσικά γιατί ένας άντρας που συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο σε μια γυναίκα δεν θα μπορούσε παρά να είναι μικρός στη ψυχή,  με μοναδική εξαίρεση τον προσωπικό του παραμορφωτικό πρίσμα που τον δείχνει πάντα τεράστιο.

Επί σειρά δεκαετιών θύτες γεννούσαν θύματα, που μεγαλώνοντας γίνονταν θύτες και συνέχιζαν να γεννούν νέα θύματα κ.ο.κ.

Αν δεν κάνω λάθος ο δίσκος σας είναι Diy. Υπάρχει Diy μουσική σκηνή στην Ελλάδα;

Διαβάστε επίσης  Μαρία Παναγοπούλου:" Ο γραπτός λόγος δε φυλακίζει τη φαντασία"

Η DΙΥ μουσική σκηνή στην Ελλάδα υπάρχει περισσότερα από 30 χρόνια στην Ελλάδα και ειδικά σε μουσικά είδη όπως η πανκ. Όπως ήταν φυσικό με την τεχνολογία να είναι πλέον περισσότερο προσιτή, η DIY έχει ανθήσει σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Άλλωστε, σε συνδυασμό με τις τόσες μουσικές πλατφόρμες και τα κοινωνικά δίκτυα θα έλεγα πως DIY αποτελεί πλέον και έναν τρόπο απελευθερωτικό για τους μουσικούς και τις μπάντες, καθώς έτσι αισθάνονται πως δεν περιορίζονται σε όρια και φυσικά δεν έχουν έξωθεν παρεμβάσεις στο έργο τους. Ωστόσο, δεν παύει να είναι αρκετά επιβαρυντικό οικονομικά και να απαιτεί εξαιρετικά πολύ χρόνο.

 

Ναι, η δουλειά μας είναι Diy. Και ήταν πάντα κάτι που αποτελούσε πρωταρχικό κανόνα για μένα πόσο μάλλον τώρα που, έστω και δύσκολα, υπάρχει η οικονομική δυνατότητα να υποστηριχθεί οικονομικά μια παραγωγή. Εντάξει είπαμε, μάθαμε στη πορεία των χρόνων να ακούμε τους συνεργάτες μας αλλά δε ξέρω πόσο θα μ’ έψηνε στην ηλικία που είμαι τώρα να έρθει κάποιος ”γνωρίζων” να μου λέει τι ”πρέπει” και είναι ”σωστό” να κάνω. Νομίζω θα ήταν μια πολύ σύντομη συνάντηση αυτή! (γέλια)

 

Τι να περιμένουμε; Ετοιμάζετε κάτι καινούριο;

 

Ήδη από πέρυσι έχουμε ξεκινήσει τον σχεδιασμό του επόμενου δίσκου. Ωστόσο, λόγω της τουριστικής σεζόν στο νησί που διαμένουμε και λόγω δουλειάς, σταματήσαμε κάπου στον Μάιο και από τον Νοέμβριο σκοπεύουμε να μπούμε δυναμικά πλέον στο στούντιο και να αρχίσουμε να δίνουμε μουσική και ύφος στο επόμενο project.

 

Που μπορεί να σας βρει κάποιος;

 

Τα κίτρινα φώτα μπορείτε να τα ακούσετε στα κανάλια μας σε Youtube (kitrinafotaofficial), Spotify (Kitrina Fota), Bandcamp (kitrinafota.bandcamp.com) και σε όλες τις ψηφιακές μουσικές πλατφόρμες, ενώ μπορείτε να μας ακολουθείτε για να ενημερώνεστε άμεσα για τα νέας μας στο Facebook (kitrinafotaofficial), στο Instagram (kitrinafotaofficial) και στο site μας (www.kitrinafota.gr).

 

Επίσης, για όσους ενδιαφέρονται, το βινύλιο μας μπορείτε να το προμηθευτείτε από επιλεγμένα σημεία πώλησης στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στη Σαντορίνη, ενώ για όσους δεν βρίσκονται σε αυτές τις περιοχές υπάρχει η επιλογή της παραγγελίας του βινυλίου επικοινωνώντας μαζί μας είτε με μήνυμα στην επίσημη σελίδα του συγκροτήματος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είτε μέσω e-mail στη διεύθυνση kitrinafotaofficial@gmail.com.

 

Θες να προσθέσεις κάτι που ίσως να ξέχασα;
Να σε ευχαριστήσουμε για μια ακόμη φορά για το βήμα που μας έδωσες.
Καλή συνέχεια σε όλους !

 

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα, μεγάλωσα στην Σαντορίνη αλλά πλέον ζω και εργάζομαι με την οικογένεια μου στην Φλώρινα. Η τέχνη μπήκε στην ζωή μου πριν αρκετά χρόνια. Έχω πτυχίο Interior Architect αλλά με έχει μαγέψει η κάθε μορφή τέχνης. Μου αρέσει να μοιράζομαι τις απόψεις μου και τις ανησυχίες μου για τον λόγο αυτό το 2022 αποφάσισα να ασχοληθώ και με την αρθρογραφία.

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Tennis skirts: Το item που χρειάζεσαι για τα πιο cute looks

Οι tennis skirts, γνωστές και ως φούστες του τένις, αποτελούν
Μη με λησμόνει

Μη με λησμόνει: Μία όαση στο κέντρο της πόλης

Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και ειδικότερα στο ισόγειο του ιστορικού