Οι αληθινές ιστορίες πίσω από τα βιβλία

Πολλά γνωστά βιβλία βασίστηκαν σε αληθινές ιστορίες που είτε οι συγγραφείς διάλεξαν να αφηγηθούν, είτε οι ίδιοι οι συγγραφείς βίωσαν. Ωστόσο, ακόμα και άνθρωποι που ήθελαν να διηγηθούν την ιστορία τους με σκοπό την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και τη γνωστοποίηση όσων βίωσαν, αποφάσισαν να εκδώσουν βιβλία, να αποκτήσουν δημόσια «φωνή». Βιβλία που αποτελούν σε βάθος χρόνου απόδειξη για όσα συνέβησαν, λέξεις τυπωμένες σε χαρτί που δε σβήνουν. Μερικά από τα εν λόγω βιβλία παραθέτουμε σ’ αυτό το άρθρο.

 

Εν Ψυχρώ

του Τρούμαν Καπότε

Το θρυλικό βιβλίο “Εν Ψυχρώ” του εμβληματικού αυτού συγγραφέα δεν είναι, παρά μια αληθινή ιστορία. Η δολοφονία που περιγράφεται στο βιβλίο, αν και ο Καπότε δεν έμεινε πιστός στις λεπτομέρειες της ιστορίας, αλλά την έπλασε όπως είχε οραματιστεί, αποτελεί πραγματική ιστορία που έλαβε μέρος σε ένα αγρόκτημα στο Κάνσας. Ο τραγικός θάνατος που βρήκε η οικογένεια ενός αγρότη, χωρίς κίνητρα και υποβόσκοντα πάθη,  το 1959 πυροδότησε την περιέργεια του συγγραφέα, όπου και ταξίδεψε ως το Κάνσας για να βρεθεί στην πηγή των γεγονότων. Τελικά, το βιβλίο ολοκληρώθηκε σε 6 χρόνια και έγινε ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία του 20ου αιώνα με το αναγνωστικό κοινό και την κοινή γνώμη να παρακολουθεί τη σύλληψη των δραστών, τη δίκη και την τελική εκτέλεσή τους. Ο Καπότε είχε αποκτήσει κι εκείνος το ρόλο στη ροή των γεγονότων, αναπτύσσοντας μια ιδιάζουσα σχέση με τους δράστες. 

Advertisements
Ad 14

Δώδεκα Χρόνια Σκλάβος

του Σόλομον Νόρθαπ

Το βιβλίο του Σόλομον Νόρθαπ, που μεταφέρθηκε αργότερα στην κινηματογραφική οθόνη, κερδίζοντας τις καλύτερες κριτικές (Όσκαρ 2014) δε μπορεί να λείπει απ’ αυτή τη λίστα. Αφορά την πραγματική ιστορία ενός μουσικού που εξαπατήθηκε για να απαχθεί και να πουληθεί ως σκλάβος. Το 1841, ο Σόλομον συνάντησε δύο άνδρες, στο χωριό Σαρατόγκα Σπρίνγκς της Νέας Υόρκης. Του συστήθηκαν με ψεύτικα ονόματα. Ονομάζονταν Τζόζεφ Ράσελ και Αλεξάντερ Μέριλ. Οι άνδρες είχαν ακούσει για τις εξαιρετικές δυνατότητες του νέγρου στο βιολί και έτσι του έκαναν μια ενδιαφέρουσα πρόταση, να δουλέψει ως μουσικός σε ένα τσίρκο.Τους ακολούθησε σε μια και μοναδική παράσταση, που έγινε στη Νέα Υόρκη. Οι Ράσελ και Μέριλ του ζήτησαν να τους ακολουθήσει και στην Ουάσινγκτον για πολλές παραστάσεις, υποσχόμενοι στον Σόλομον υψηλά μεροκάματα. Σε μια από τις στάσεις της παρέας σε ένα σαλούν, ο Νόρθαπ ήπιε ποτά που τον κέρασαν οι δύο άνδρες. Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να τον ναρκώσουν. Όταν συνήλθε και άνοιξε τα μάτια του, ήταν αλυσοδεμένος σε ένα σκλαβοπάζαρο.

Ο Σόλομον έχασε το όνομα του και μετονομάστηκε σε Πλατ Χάμιλτον. Κάθε φορά που τολμούσε να ξεστομίσει πως ήταν ελεύθερος πολίτης και είχε πέσει θύμα απαγωγής τιμωρούταν με μαστίγωμα ή ήταν λόγος να βρει ακαριαίο θάνατο. Η ζωή του κινδύνεψε πολλές φορές, ιδίως όταν αγοράστηκε από τον Έντουιν Επς. Ο Έντουιν Επς ήταν σκληρός με τους σκλάβους του. Όταν ο Σόλομον κατόρθωσε να σπάσει τα δεσμά του με τη βοήθεια του δικηγόρου Χένρι Νόρθαπ, προσπάθησε να καταγγείλει τους δύο απαγωγείς του. Όταν δεν τα κατάφερε, σκέφτηκε να γράψει ένα βιβλίο για να γίνει η προσωπική ιστορία του και η καταγγελία του δημόσια

Η απίστευτη ιστορία του Σόλομον Νόρθαμ δίνει μια πιο βαθιά οπτική στη δουλεία και τη σημασία της “ελευθερίας”. Τελικά, ο Σόλομον κατάφερε να ξανασμίξει με την οικογένεια του και να απελευθερωθεί. Ταξιδεύοντας ως σκλάβος με το καράβι στον Νότο, ο Νόρθαπ κατάφερε να δώσει ένα γράμμα σε ναύτη του καραβιού. Το γράμμα έφτασε στη Νέα Υόρκη και στα χέρια του δικηγόρου Χένρι Νόρθαπ, συγγενούς του αφέντη που είχε ο πατέρας του Σόλομον, όταν ήταν σκλάβος. Όταν ο δικηγόρος έμαθε που ήταν ο Σόλομον, ταξίδεψε στη Λουιζιάνα και κατάφερε να τον απελευθερώσει από τον Επς.

Διαβάστε επίσης  H ζούγκλα του Upton Sinclair: Μια οδύσσεια των φτωχών των αρχών του 20ού αιώνα που προκαλεί δέος

  Πουλημένες

των Ζάνα Μόχσεν και Άντριου Κροφτς

Με λιγότερο μυθικές διαστάσεις, το βιβλίο της Ζάνα Μόχσεν και του Άντριου Κροφτς εξιστορεί την ιστορία της ζωής της πρώτης. Πρόκειται για την ίδια και την αδελφή της, Νάντια Μόχσεν, όπου πουλήθηκαν ως ανήλικες νύφες από τον πατέρα τους σε δυο φίλους του. Ήταν μόλις 15 χρόνων η Ζάνα και η Νάντια 14 χρόνων. Η Ζάνα κατόρθωσε, μετά από 8 ολόκληρα βασανιστικά χρόνια να καταφύγει στην Αγγλία, αναγκασμένη να αφήσει πίσω της τον γιο της και την αδελφή της. Ο λόγος που έγραψε το βιβλίο αυτό; Συνέλαβε την ιδέα του βιβλίου με την ελπίδα ότι η ιστορία τους θα γινόταν ευρέως γνωστή και θα μπορούσε να σώσει την αδελφή της από τον άντρα της και τα παιδιά τους και να τους φέρει κι αυτούς στην Αγγλία. Μάλιστα, εξέδωσε και ένα δεύτερο βιβλίο όπου υποδεικνύει πως παρόλο που κατάφερε να ορθοποδήσει στην Αγγλία, οι προσπάθειες της αποδείχτηκαν μάταιες. Η αντάμωση με την αδελφή της και η «απελευθέρωση» από τον τυραννικό της γάμο δεν πραγματοποιήθηκε. «Είναι μια ιστορία ελπίδας και απόγνωσης· ελπίδας, γιατί, όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν τη Ζάνα Μόχσεν να παλεύουν για δικαιοσύνη, ο κόσμος μας θα γίνεται καλύτερος· απόγνωσης, γιατί οι προσπάθειες σωτηρίας της Νάντια από το κολαστήριό της είναι άκαρπες». 


Το βιβλίο της Κατερίνας

του Αυγούστου Κορτώ

Το “βιβλίο της Κατερίνας” που έκανε γνωστό έναν από τους πιο σύγχρονους και αμφιλεγόμενους Έλληνες συγγραφείς και ανέβηκε αμέτρητες φορές στο θέατρο, τον συγγραφέα που υπογράφει με το ψευδώνυμο  Αύγουστο Κορτώ, είναι πέρα για πέρα αυτοβιογραφικό. Η ιστορία της Κατερίνας ανήκει στη μητέρα του συγγραφέα και περιγράφει την πολύχρονη μάχη της στον κόσμο της ψυχικής ασθένειας.

Διαβάστε επίσης  ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ Pocket, η σειρά βιβλίων που λατρέψαμε.

Με ύφος έντονα νοσταλγικό και αυτο-λυτρωτικό, ο Αύγουστος Κορτώ παρουσιάζει -και χιουμοριστικά- το παρελθόν της οικογενείας του για να καταλήξει στο δικό του παρόν, το δικό του τώρα στο τώρα των αναγνωστών. Με τα χρόνια να τον χωρίζουν από όσα εξιστορεί και με τα μάτια της μνήμης επανεκτιμά και καταθέτει οικογενειακά μυστικά, ενοχές που παίρνουν σάρκα και οστά και οδηγεί τον αναγνώστη μια ανάσα μακριά από τη ψυχική ασθένεια και ό,τι τον φοβίζει με αυτήν.

 

 

 

 

 


 Το Λουλούδι της Ερήμου

της Γουόρις Ντίρι

Το “Λουλούδι της Ερήμου” πρόκειται για ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο που συνέγραψε η Γουόρις Ντίρι και η Καθλήν Μίλλερ για την ιστορία της ζωής της πρώτης. Η Σομαλή, διάσημη γυναίκα του μόντελινγκ που αργότερα έγινε Ειδική Πρέσβειρα του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Γουόρις Ντίρι εξέδωσε ένα βιβλίο για να εξηγήσει πολλές πτυχές της δικής της ιστορίας, αλλά κυρίως, ένα βιβλίο που έχει σκοπό να φέρει τις γυναίκες και τους άντρες του Δυτικού κόσμου σε μια πιο άμεση και βαθιά επαφή με τον κόσμο της Ανατολής. Περιγράφει πως αποφάσισε να φύγει από το σπίτι της, όταν ακόμα ήταν έφηβη, καθώς ο πατέρας της ήθελε να την παντρέψει με έναν ηλικιωμένο άντρα με αντάλλαγμα μερικές καμήλες. Εξιστορεί τις περιπέτειες που αντιμετώπισε μέχρι και τη στιγμή που το βιβλίο αυτό εκδιδόταν, πως από μια λαθρομετανάστρια με τον κίνδυνο να απελαθεί πίσω στη χώρα της μετατράπηκε σε μοντέλο παγκοσμίου φήμης και πρέσβειρα του ΟΗΕ.

Ένα σημαντικό κομμάτι του βιβλίου αφιερώνεται στο θέμα του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων ως έθιμο της πίστης στον Αλλάχ, όπου υπέστη επί την παρουσία της μητέρας της και μιας γυναίκας με καμία ιατρική γνώση. Η Γουόρις Ντίρι αποφάσισε τη συγγραφή ενός βιβλίου με σκοπό να φωτίσει αυτή τη σκοτεινή πλευρά της τήρησης της παράδοσης του ακρωτηριασμού που υφίσταται σε όλες τις γυναίκες απ’ όταν είναι κορίτσια στη χώρα της και να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη. Ωστόσο, η επιθυμία της ήταν, που αργότερα πραγματοποιήθηκε, να συμβάλλει στον αγώνα κατά αυτού του εθίμου και να βοηθήσει τον λαό της, δίνοντας φωνή κυρίως στις γυναίκες του λαού της. Περισσότερα για το βιβλίο, μπορείς να διαβάσεις κι εδώ.

Διαβάστε επίσης  Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου

 

 

Πηγές: mixanitouxronou.gr,

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος

Το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος

Είναι ευχή ή κατάρα να μη νιώθεις;  Σού αρέσουν οι
Η Περιπατητική Σχολή του Αριστοτέλη

Η Περιπατητική Σχολή του Αριστοτέλη

Η Περιπατητική Σχολή του Αριστοτέλη, γνωστή και ως «Λύκειον», βρισκόταν