“Εδώ δεν είναι Μαϊάμι” γράφει η Φερνάντα Μελτσόρ για τη Βερακρούς

Εδώ δεν είναι Μαϊάμι

Το νέο έργο της Φερνάντα Μελτσόρ «Εδώ δεν είναι Μαϊάμι» κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2024 από τις εκδόσεις Δώμα σε μετάφραση της Αγγελικής Βασιλάκου.

Τη συγγραφέα τη γνωρίσαμε από την έκδοση των μυθιστορημάτων της «Η εποχή των τυφώνων» (Δώμα, 2021) και «Πάρανταϊς» (Δώμα, 2023).

Οι κοινωνικές συνθήκες στο Μεξικό, όσα μαστίζουν τους κατοίκους της χώρας, παρουσιάζονται από τη συγγραφέα μέσα από τα βιώματα των πρωταγωνιστών της.

Advertisements
Ad 14

Ναρκωτικά, φτώχεια, εκπόρνευση, κακοποίηση,  ομοφοβία,  γυναικοκτονίες, αθρόοι θάνατοι και εξαφανίσεις ανθρώπων, σαθρό δικαστικό σύστημα, παντελής απουσία αστυνόμευσης και προσπάθειας ανεύρεσης των εγκληματιών, είναι τα χαρακτηριστικά ενός τόπου που συνυπάρχει το έγκλημα και οι δεισιδαιμονίες.

Επιδιώκει να κατανοήσει την ανθρώπινη ροπή προς τη βία. Το κακό που υπάρχει μέσα μας, τις αιτίες αφύπνισης και ενεργοποίησής του, τις συνθήκες εκκόλαψής του, τις αντοχές ή την αδυναμία μας να αντισταθούμε. Το Κακό είναι επιλογή για τη Μελτσόρ. Διερευνά τους παράγοντες και τις προϋποθέσεις που συντέλεσαν στη διαμόρφωση αυτών των κοινωνικών συνθηκών που βοήθησαν να ευδοκιμήσουν όλες οι μορφές παραβατικότητας και εγκλήματος στο Μεξικό.

 

Φερνάντα Μελτσόρ

 

Στο βιβλίο της «Εδώ δεν είναι Μαϊάμι» αποφασίζει να μην υιοθετήσει τη μορφή του μυθιστορήματος. Επιστρέφει στη Βερακρούς και μεταφέρει στους αναγνώστες της ιστορίες που συντάραξαν τον τόπο της, αφηγήσεις τρίτων που αφορούν εγκληματικές πράξεις, αστικούς μύθους και βιώματα ανθρώπων της Βερακρούς αντικατοπτρίζοντας την κουλτούρα και το κοινωνικό υπόβαθρο.

Όπως και η ίδια η συγγραφέας αναφέρει στο εισαγωγικό της σημείωμα, μέσα από τη γλώσσα των ανθρώπων αποδίδει το βίωμα προσπαθώντας να απαλείψει την όποια δική της άποψη. Παρόλο που τα κείμενά της θα μπορούσαν να ανήκουν στο είδος του χρονογραφήματος, επισημαίνει ότι η μεταφορά βιώματος ενέχει στοιχεία μυθοπλασίας. Η αντικειμενική παρουσίαση τους, που χαρακτηρίζει συνήθως τη δημοσιογραφική έρευνα και καταγραφή γεγονότων, απέχει παρασάγγας από το ύφος που επιλέγει η συγγραφέας για την παρουσίαση των ιστοριών της. Άλλοτε με πρωτοπρόσωπη αφήγηση, άλλοτε με χρήση β’ προσώπου, είτε με εξιστόρηση ενός μύθου, είτε μιας πραγματικής ιστορίας, η Μελτσόρ αποκαλύπτει την υποκρισία που αποσκοπεί να αποκρύψει τα χαμερπή ανθρώπινα ένστικτα.

Διαβάστε επίσης  Χάσμα Σεισμού, Ο Φιλοσοφικός Σολωμός, το υπέροχο δοκίμιο του Δημήτρη Λιαντινη

Οι δώδεκα ιστορίες που επέλεξε να μας διηγηθεί αναδεικνύουν τόσο τις θετικές πλευρές των εμπλεκομένων, τα διλήμματα όσο και τα μειονεκτήματά τους. Τα αντιμετωπίζουμε ως κοινωνικά φαινόμενα με στόχο την κατανόηση και ανεύρεση των βαθύτερων αιτιών και κινήτρων ή την επιδραστικότητά τους.

Η εμφάνιση ΑΤΙΑ στον ουρανό στην Παραλία του Πεθαμένου στα νότια της Βερακρούς, η Ζώνη της Ανομίας με τα μπαρ όπου σύχναζαν λιμενεργάτες και λαθρέμποροι, η παράνομη διακίνηση μεταναστών, η βασίλισσα του καρναβαλιού Εβανχελίνα Τεχέρα Μποσάδα που κατακρεούργησε τα δυο παιδιά της, η εκκένωση του σωφρονιστικού ιδρύματος Αγιέντε και η συμπτωματική ενοικίαση του από την εταιρεία παραγωγής μιας ταινίας του Μελ Γκόμπσον, το Σπίτι του Διαβόλου με τα πνεύματα που καταλαμβάνουν ανθρώπους και τους εξορκισμούς από τα δαιμόνια, το εμπόριο και η διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, παρελαύνουν μέσα στις ιστορίες αυτές. Όλες τους αποτελούν δείγματα παθογενειών μιας κοινωνίας όπου επικρατεί η διαφθορά, το χάος και ο τρόμος.

Η τομή που καταφέρουν αυτές οι αφηγήσεις στο απόστημα του ριζικού κακού φέρνουν στην επιφάνεια όλες τις εκφάνσεις του: μισογυνισμός, ναρκωτικά, βία,

Η Φερνάντα Μελτσόρ, αυτή τη φορά, πέραν του να απογυμνώνει την πραγματική ανθρώπινη φύση,  παρουσιάζει τη δυναμική των αφηγηματικών τεχνικών.

 

 

Φερνάντα Μελτσόρ
[πηγή: Εκδόσεις Δώμα]
Η Fernanda Melchor γεννήθηκε το 1982 στη Βερακρούς του Μεξικού, όπου και σπούδασε δημοσιογραφία. Κείμενά της έχουν δημο­σιευτεί στα: The ­Paris Review, La Palabra y el Hombre, Letras Libres, Excél­sior, Le Monde diplomatique, και αλλού. Έχει βραβευτεί, μετα­ξύ άλλων, με το Anna Seghers-Preis (2019).Αναγνωρίζεται σαν μία απ’ τις σημαν­τικότερες και πιο πρωτότυπες νέες φωνές της λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας. Από το ΔΩΜΑ κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της Η εποχή των τυφώνων (2021) και Πάρανταϊς (2023), υποψήφια και τα δύο για το Διεθνές Βραβείο Booker.

Να ζεις σε μια πόλη σημαίνει να ζεις ανάμεσα σε ιστορίες. Αλλά η πόλη είναι από μόνη της βουβή: αδυνατεί να αφηγηθεί το οτιδήποτε. Τις ιστορίες τις αφηγείται η γλώσσα των ανθρώπων, και η μνήμη.
Αυτό αναλαμβάνει εδώ η Φερνάντα Μελτσόρ, ν’ αφηγηθεί τις ιστορίες της πόλης της, της Βερακρούς: για τη βασίλισσα του καρναβαλιού που σκότωσε τα παιδιά της, για εκείνους που ­συνάντησαν τον διάβολο στο στοιχειωμένο σπίτι, για το λιντσάρισμα του φονιά, για τους αστούς και τους προλετάριους, για τους φιλήσυχους περαστικούς και τους έμπορους ναρκωτικών, για όλους εκείνους που προσπαθούν να ζήσουν μες στα φώτα, τις φωτιές και τις σκιές του μεγάλου λιμανιού.
Αλλά πρωταγωνιστής είναι πάντα η ίδια η πόλη: η πόλη που αλλάζει, άλλοτε βίαια κι άλλοτε ύπουλα, η πόλη που καταρρέει, η πόλη που, καμιά φορά, αντιστέκεται.
«Η Μελτσόρ δεν στήνει απλώς έναν καθρέφτη σαν τον Σταντάλ· ανατέμνει το σώμα και μαζί την ψυχή της μεξικανικής κοινωνίας, χωρίς να φοβάται τι θα βρει»
New Yorker
«Η Μελτσόρ τοποθετείται (με θλίψη, ωστόσο, και σκληρό χιούμορ), κι ύστερα κάνει στην άκρη, για να μιλήσουν οι πρωταγωνιστές»
New York Times
«Επιστρατεύει ένα αφηγηματικό όχημα για να εκφραστούν εκείνοι που σπανίως τους δίνεται ο λόγος. Και γράφει σε μια καθομιλουμένη η οποία ξεσκεπάζει τη στυγνότητα που κρύβει η γλώσσα της ουδέτερης περιγραφής»
Jacobin

Διαβάστε επίσης  Έντυπες εκδόσεις Vs E-books

Αν και σπούδασα Διοίκηση επιχειρήσεων, η μεγάλη μου αγάπη ήταν και παραμένει η λογοτεχνία. Τα τελευταία χρόνια γράφω για τα αναγνώσματά μου στο blog booksiluv2red.blogspot.com.
Θα τα λέμε όμως κι εδώ για βιβλία που ξεχώρισα!

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

20 παράξενα γεγονότα από την ιστορία

Υπάρχουν κάποια ιστορικά γεγονότα που δεν είναι γνωστά σε όλους

Indie Films: Είναι overrated ο ανεξάρτητος κινηματογράφος;

Οι indie ταινίες, aka ο ανεξάρτητος κινηματογράφος, έχουν πολλά χαρακτηριστικά