Άσε με να σου πω δυο πράγματα για τα γατιά μου. Τα ίδια βέβαια θα μπορούσα να γράψω και για το σκυλί μου, αλλά θα μιλήσω συγκεκριμένα για τις γάτες μου, μιας και οι σκύλοι χαίρουν μεγαλύτερης εκτίμησης εδώ στην Ελλάδα. Έρχομαι συχνά στην αμήχανη θέση να πρέπει να απολογηθώ για την αγάπη που τους δίνω. “Πρέπει να γυρίσω για να μη μείνουν μόνα τους”, εξηγώ προτού αφήσω μια παρέα. Κανένα φρύδι δεν θα ανασηκώνονταν αν μίλαγα για τα παιδιά μου, ή για τα μικρότερα μου αδέρφια. Κι όμως, εδώ το ύφος αλλάζει, γίνεται συγκαταβατικό, οι άκρες των χειλιών τρεμουλιάζουν ανεπαίσθητα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Η γάτα μου είναι μέλος της οικογένειάς μου.