Συνέντευξη με την Βίκυ Τάσιου από την ομάδα “Βιβλιοαρώματα”

Κοντά μας στο MaxMag, η Βίκυ Τάσιου μία γυναίκα που αγαπάει το καλό βιβλίο και διαβάζει φανατικά, προτείνοντας πολύ καλά βιβλία και κρατώντας μας συντροφιά μέσα απ’ την βιβλιοφιλική ομάδα “Βιβλιοαρώματα”.

Γράφει η Δήμητρα Αναστασοπούλου Ζαχαράκη

-Βίκυ καλώς ήρθες. Με έχει εντυπωσιάσει ο ρυθμός με τον οποίο διαβάζεις βιβλία! Αλήθεια πόσα βιβλία διαβάζεις ετησίως;

Καλώς σας βρήκα και σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μου δίνετε το βήμα να μιλήσω για μία από τις μεγαλύτερες αγάπες μου που είναι το βιβλίο.
Η αλήθεια είναι πως από μικρό παιδί αφιέρωνα πολύ χρόνο στο διάβασμα.
Πλέον λόγω της ιδιότητάς μου ως διαχειρίστρια βιβλιοφιλικής ομάδας μπορώ να πω ότι διαβάζω με ακόμα πιο εντατικούς ρυθμούς.
Κοιτάξτε, είναι αναλόγως τον όγκο ενός βιβλίου.
Υπάρχουν εβδομάδες που μπορεί να διαβάσω και τέσσερα βιβλία.
Γενικά διαβάζω πολύ και γρήγορα.

-Πες μας μερικά πράγματα για εσένα. Που σε βρίσκουμε διαδικτυακά; Σε ποιες βιβλιοφιλικές ομάδες; Επί ευκαιρίας, τι οδηγεί στην δημιουργία τους και πόσο δύσκολο είναι να διαχειρίζεσαι μία τέτοια ομάδα;

Μου είναι πολύ δύσκολο να μιλάω για τον εαυτό μου.
Είμαι μαμά ,είμαι εργαζόμενη και τα τελευταία 6 χρόνια δραστηριοποιούμαι στο χώρο του βιβλίου.
Είμαι διαχειρίστρια της βιβλιοφιλικής ομάδας βιβλιοαρώματα.
Η μεγάλη αγάπη μου για τη λογοτεχνία είναι εκείνη που με οδήγησε στο να αποφασίσω να δημιουργήσω μία ομάδα λογοτεχνικού περιεχομένου και φυσικά η αγάπη μου για τα βιβλία είναι αυτή που συνεχίζει να με κάνει να αφιερώνω χρόνο σε αυτά.
Δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς μία μεγάλη ομάδα.
Απαιτεί πολλές ώρες από τον καθημερινό σου χρόνο.
Όμως πλέον αυτό το δημιούργημά μου το θεωρώ κομμάτι του εαυτού μου, είναι οικογένειά μου και δεν θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτήν την ομάδα, όπως δεν θα μπορούσα να φανταστώ και τη ζωή μου χωρίς βιβλία.

Πηγή εικόνας: προσωπικό αρχείο Βίκυ Τάσιου

-Πως μπήκαν τα βιβλία στην ζωή σου; Διάβαζαν και οι γονείς σου πολύ;

Επειδή είμαι λιγάκι κλειστός άνθρωπος από μικρό παιδί τα βιβλία ήταν η μοναδική μου συντροφιά αλλά και παρηγοριά μου μπορώ να πω.
Οι γονείς μου δεν ήταν φανατικοί αναγνώστες όπως εγώ, με μύησαν όμως στον κόσμο της λογοτεχνίας και αυτοί αλλά και οι δάσκαλοί μου στο σχολείο καθώς έβλεπαν τη μεγάλη μου αγάπη και δίψα για μάθηση και γνώση αλλά και τον ονειροπόλο χαρακτήρα μου που προσπαθούσε να φτιάξει άλλους κόσμους με κάθε τρόπο.

Διαβάστε επίσης  BrightSide : «Η έμπνευση είναι ένας απέραντος ωκεανός και ευχόμαστε να ταξιδέψουμε όσο το δυνατό πιο μακριά»

-Τι προτιμάς να διαβάζεις; Παρεκκλίνεις από τις προτιμήσεις σου ή είσαι πιο σταθερή;

Στην αρχή ήταν περιορισμένα τα αναγνωστικά μου γούστα μεγαλώνοντας όμως συνειδητοποιώ ότι κινούμαι σε διαφορετικά λογοτεχνικά μονοπάτια καθώς ψάχνω να διευρύνω τους λογοτεχνικούς μου ορίζοντες και να ανακαλύψω όλο και περισσότερους συγγραφείς.
Είμαι της αντίληψης και της άποψης ότι ένας καλός αναγνώστης πρέπει να διαβάζει τα πάντα, να μην απαξιώνει κανένα είδος λογοτεχνίας.
Μου αρέσουν όλα τα λογοτεχνικά είδη, με μία μεγάλη αδυναμία φυσικά στη λογοτεχνία τρόμου.

Πηγή εικόνας: προσωπικό αρχείο Βίκυ Τάσιου

-Ποια βιβλία θα μας πρότεινες για αυτό το φθινόπωρο;

Κάθε φορά που μου γίνεται αυτή η ερώτηση έρχομαι σε δύσκολη θέση καθώς είναι πάρα πολλά αυτά που θέλω να σας προτείνω να διαβάσετε.
Θα σταθώ όμως σε τρία βιβλία που έπεσαν στα χέρια μου καθώς ήταν κάτι το ιδιαίτερο ,ξεχωριστό και άξιο λόγου το καθένα.
Το ένα είναι το Πέδρο Πάραμο του Χουάν Ρούλφο και είναι ο πρόδρομος του μαγικού ρεαλισμού αυτό το βιβλίο. Μία νουβέλα γεμάτη ψίθυρους και σιωπές .Μια ιστορία βασανισμένων ψυχών και ένα ταξίδι στη γη των νεκρών.
Το άλλο είναι ο Ψαράς του Τζον Λάνγκαν και είναι μια ιστορία κοσμικού τρόμου μέσα από την οποία ο συγγραφέας παρουσιάζει την απόγνωση, την καταρράκωση και το βαθύ σκοτάδι ενός ανθρώπου που σημαδεύεται από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.
Το τρίτο είναι η Ζώνη 5 της δικής μας Ειρήνης Βαρδάκη.
Ένα δυστοπικό μυθιστόρημα που διαπραγματεύεται την αγάπη της μάνας για το παιδί της αλλά και τη σκληρότητα και την ανθρωποφαγία αυτού του κόσμου.

Πηγή εικόνας: προσωπικό αρχείο Βίκυ Τάσιου

-Ποια η γνώμη σου για τους Έλληνες αναγνώστες; Τελικά διαβάζουν οι Έλληνες;

Η Ελλάδα είναι από τις χώρες που έχουν πολύ μικρό αναγνωστικό κοινό.
Θεωρώ πως όχι, οι Έλληνες δεν διαβάζουν τόσο πολύ σε σύγκριση με άλλους λαούς και πραγματικά αυτό είναι πολύ λυπηρό καθώς μέσα από την φιλαναγνωσία δεν ανακαλύπτεις μόνο τον εαυτό σου και καινούργιους κόσμους αλλά και μονοπάτια που δεν φανταζόσουν ποτέ ότι θα μπορούσες να διαβείς.
Μακάρι να έβλεπα σε κάθε γωνιά, σε κάθε βαγόνι του ηλεκτρικού, σε κάθε λεωφορείο όλο και περισσότερους ανθρώπους με ένα βιβλίο στο χέρι.

-Στις βιβλιοφιλικές ομάδες συμμετέχουν περισσότερο άνδρες ή γυναίκες; Ποιο είδος δείχνει να έχει περισσότερη αποδοχή στους αναγνώστες;

Διαβάστε επίσης  Επίσκεψη στα πιο ''ψαγμένα'' βιβλιοπωλεία του Λονδίνου

Στις βιβλιοφιλικές ομάδες η πλειοψηφία που συμμετέχουν είναι γυναίκες, όπως άλλωστε και το 80% των αναγνωστών στην Ελλάδα.
Με βάση την εμπειρία μου λοιπόν από την ομάδα μου θα πω ότι τα λογοτεχνικά είδη που έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση και αποδοχή είναι τα κοινωνικά, τα ρομαντικά και τα ιστορικά μυθιστορήματα.
Τελευταία όμως βλέπουμε μία τεράστια στροφή των Ελλήνων αναγνωστών στην αστυνομική λογοτεχνία και πραγματικά αυτό είναι αρκετά ελπιδοφόρο .

Πηγή εικόνας: προσωπικό αρχείο Βίκυ Τάσιου

-Και η γνώμη σου για τους Έλληνες συγγραφείς; Θεωρείς πως αδικούνται ή βρίσκουν στον δρόμο τους;

Η Ελλάδα έχει εξαιρετικούς συγγραφείς και το έχουν αποδείξει.
Το πρόβλημα που εντοπίζω εγώ τα τελευταία χρόνια είναι η τεράστια εκδοτική παραγωγή ,επομένως κάποια αξιόλογα βιβλία δυστυχώς χάνονται μέσα στο σωρό εκείνων που κυκλοφορούν.
Υπάρχουν Έλληνες συγγραφείς που κατά την προσωπική μου άποψη όχι μόνο βρίσκουν τον δρόμο τους αλλά πρέπει να γίνουν και προσπάθειες με κάποιο τρόπο να μπορέσουν να περάσου τα σύνορα καθώς κάλλιστα μπορούν να συγκριθούν αλλά και να ξεπεράσουν πολλά «μεγαθήρια» του εξωτερικού.
Ως διαχειρίστρια βιβλιοφιλικής ομάδας έχω δώσει μεγάλη προτεραιότητα στους Έλληνες δημιουργούς και πολύ περισσότερους στους πρωτοεμφανιζόμενους.

-Θα ήθελα το σχόλιο σου για τους εκδοτικούς στην Ελλάδα.

Λόγω της ενασχόλησή μου με το χώρο του βιβλίου συνεργάζομαι σχεδόν με τους περισσότερους εκδοτικούς στην Ελλάδα ,οι οποίου στην πλειοψηφία τους κάνουν εξαιρετικά προσεγμένη δουλεία.
Αυτό που με λυπεί όμως είναι ότι δεν δίνουν πολλές ευκαιρίες στους νέους δημιουργούς αλλά και σε όλα τα είδη λογοτεχνίας.
Ως αναγνώστες και ως φίλοι της λογοτεχνίας θέλουμε οι εκδοτικοί να δώσουν βήμα σε νέους δημιουργούς, να αγαπήσουν και να αγκαλιάσουν όλα τα λογοτεχνικά είδη αλλά και όλες τις λογοτεχνικές φόρμες, όπως το διήγημα ή την ποίηση.

-Με τι θα ασχοληθείς τον επόμενο καιρό; Σχέδια για βιβλιοφιλικές δράσεις;

Στα άμεσα σχέδιά μου είναι μία διαδικτυακή λέσχη ανάγνωσης.
Σε αυτό όμως που έχω δώσει μεγάλη βαρύτητα και προτεραιότητα είναι ένα project που ετοιμάζω όπου Έλληνες συγγραφείς ενώνουν τις πένες τους και γράφουν διηγήματα για τη γυναικεία κακοποίηση.
Τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου θα διατεθούν σε ένα σύλλογο κακοποιημένων γυναικών.
Είναι ένα όραμά μου που πήρε σάρκα και οστά και νιώθω απέραντη χαρά αλλά και τιμή που θα βάλω και εγώ ένα μικρό λιθαράκι στη μάστιγα που λέγεται ενδοοικογενειακή βία.

Διαβάστε επίσης  Μανώλης Κλώναρης: "Η σκηνοθεσία ήταν ένα κομμάτι που το έζησα πολύ καλά, το θαύμασα"

-Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σε συγκλόνισε αυτή την περίοδο;

Το βιβλίο που με συγκλόνισε αυτή την περίοδο είναι ο Άρχοντας των μυγών και το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι, που παρεμπιπτόντως το διαβάζω για δεύτερη φορά και είναι ένα ηχηρό χαστούκι στους καθωσπρεπισμούς της βικτωριανής κοινωνίας.

Πηγή εικόνας: προσωπικό αρχείο Βίκυ Τάσιου

-Ποιο βιβλίο δεν θα έδινες ποτέ από την βιβλιοθήκη σου, γιατί ανατρέχεις συχνά σε αυτό;

Αν και είμαι από τους ανθρώπους που γενικά δανείζω βιβλία αυτά που δεν θα μπορούσα να αποχωριστώ ποτέ είναι το όταν έκλαψε ο Νίτσε, το Σιντάρτα του Herman Hesse, βιβλία που αλλάζουν την κοσμοθεωρία σου, και τη Θεία Κωμωδία.

-Αν έπρεπε να επιλέξεις μόνο έναν συγγραφέα για να διαβάζεις για ένα έτος, ποιον θα διάλεγες και γιατί;

Αν και υπάρχουν πολλοί αγαπημένοι μου συγγραφείς αν έπρεπε να επιλέξω μόνο έναν από αυτούς να διαβάζω για ένα έτος ξεκάθαρα και χωρίς δεύτερη σκέψη θα ήταν ο Edgar Allan Poe .
Είναι ένας από τους μεγαλύτερους λογοτεχνικούς έρωτές μου, έχω αφιερώσει ώρες ατελείωτες στη μελέτη των έργων του και του βίου του και ο λόγος που θα έκανα αυτή την επιλογή είναι αναμφισβήτητα το μακάβριο της πένας του και ο τρόπος που διαχειρίζεται και διαπραγματεύεται τον έρωτα αλλά και το θάνατο.

-Επιλέγεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο, το οπισθόφυλλο ή τον συγγραφέα;

Επιλέγω βιβλία με την υπόθεση που περιγράφεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Μπορεί το εξώφυλλο να μαγνητίζει το βλέμμα και να το καθηλώνει αλλά δεν θα είναι αυτό η αφορμή να αγοράσω ένα βιβλίο ,όπως επίσης ούτε ποιος συγγραφέας υπογράφει το έργο.
Ξεκάθαρα αυτό που θα με κάνει να πάω σε ένα βιβλιοπωλείο και να αναζητήσω ένα μυθιστόρημα είναι η ιστορία του και μόνο.

-Υπάρχει κάποια ερώτηση στην οποία θα ήθελες να απαντήσεις, αλλά δεν τέθηκε;

Όχι ,πραγματικά οι ερωτήσεις σας ήταν απίστευτα στοχευμένες και μέσα από αυτές μου δόθηκε η αφορμή να μιλήσω για τους συγγραφείς, για τους εκδοτικούς και για τα βιβλία που είναι η κοινή αγάπη όλων μας.

 

-Σε ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συζήτηση!

Και εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υπέροχη συζήτηση αλλά και για το βήμα που μου δώσατε.

 

Βιβλιοαρώματα στο facebook και στο Instagram!!

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Πάντα έγραφα ποιήματα και σκόρπιες σελίδες. Το πρώτο μου αστυνομικό μυθιστόρημα έρχεται το καλοκαίρι. Παιδαγωγός, αρθρογράφος, φιλόζωη και εμμονική με οτιδήποτε μου κεντρίσει το ενδιαφέρον!

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Στην εικόνα απεικονίζεται με μπλε γράμματα η φράση Help I'm A Fish, η οποία σχηματίζει ένα ψάρι. Το background της εικόνας είναι μαύρο.

Help! I’m A Fish: Βοήθεια! Είμαι Ψάρι

Help! I’m A Fish (Δανικά: Hjælp, jeg er en
Μπλιτς: Το επώδυνο κόστος των γερμανικών βομβαρδισμών

Μπλιτς: Το επώδυνο κόστος των γερμανικών βομβαρδισμών

Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος μαινόταν, οι