Το παρόν άρθρο, με τίτλο
Kινητικά ελλείμματα: Προβλέπουν τις γλωσσικές επιδόσεις στην ΑΓΔ; θα παρουσιάσει πρόσφατα ερευνητικά ευρήματα τα οποία απαντούν στο ακόλουθο ερώτημα. Μπορούν οι λεπτές και αδρές κινητικές δεξιότητες οι οποίες αξιολογούνται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας με
Αναπτυξιακή Γλωσσική Διαταραχή (ΑΓΔ), να προβλέψουν το γλωσσικό τους επίπεδο δύο χρόνια αργότερα;
Η Δρ. Leah Sack και οι συνεργάτιδές της στη διαχρονική της μελέτη εξέτασαν το προαναφερόμενο ερώτημα και βρήκε ότι μεταξύ των παιδιών προσχολικής ηλικίας με ΑΓΔ, τα πρώιμα ελλείμματα λεπτής/αδρής κινητικότητας προβλέπουν τις επίμονες γλωσσικές δυσκολίες όταν ξεκινούν το σχολείο.
Συγκεκριμένα, οι ερευνήτριες έθεσαν την ακόλουθη ερώτηση: Ποιά θα είναι τα παιδιά με ΑΓΔ, όπως φάνηκαν προσχολικά, που θα εξακολουθούν να έχουν ΑΓΔ, όταν θα πάνε στο σχολείο (πρώτα σχολικά χρόνια);
Για αυτό τον σκοπό, οι ερευνήτριες εξέτασαν παιδιά προσχολικής ηλικίας σε σταθμισμένες δοκιμασίες. Συγκεκριμένα, εξέτασαν τη γραμματική, τις αρθρωτικές δεξιότητες (word articulation task) και την αδρή κινητικότητα των παιδιών.
Η εξαρτημένη μεταβλητή ήταν τα σταθμισμένα σκορ σε μία γλωσσική αξιολόγηση τρία χρόνια μετά (όταν τα παιδιά ήταν 6-7 χρονών), μετά από την πρώτη αξιολόγηση, όπως αυτή αναφέρθηκε μόλις παραπάνω. Εξετάστηκαν 14 παιδιά με τυπική ανάπτυξη και 12 παιδιά με ΑΓΔ.
Ευρήματα
Οι ερευνήτριες βρήκαν ότι στα παιδιά με ΑΓΔ:
- Στην προσχολική ηλικία, ήταν τα σκορ τους στη δοκιμασία της αδρής κινητικότητας που προέβλεψε το εάν αυτά τα παιδιά θα εξακολουθούν να εκδηλώνουν την ΑΓΔ 2 χρόνια μετά.
- Οπότε, προσχολικά ούτε οι επιδόσεις τους στις γλωσσικές δοκιμασίες ούτε οι επιδόσεις τους στη φωνολογία, μπόρεσαν να προβλέψουν τις επίμονες γλωσσικές τους δυσκολίες 2 χρόνια μετά.
- Οι ερευνήτριες βρήκαν επίσης ότι αντίθετα για τα τυπικώς αναπτυσσόμενα παιδιά προσχολικής ηλικίας, ήταν μόνο τα σταθμισμένα σκορ στις γλωσσικές δοκιμασίες που προέβλεψαν τη γλωσσική τους επίδοση 3 χρόνια μετά, κι ενώ τα παιδιά αυτά ήταν στα πρώτα σχολικά τους χρόνια.
Περιορισμοί της έρευνας
Αυτή είναι μία μικρής κλίμακας διαχρονική μελέτη, οπότε, τα ευρήματα θα πρέπει να επαναληφθούν. Αλλά, εάν όντως οι κινητικές δεξιότητες προβλέπουν τη μετέπειτα γλωσσική επίδοση του παιδιού στα πρώτα σχολικά του χρόνια, τότε αυτό είναι σημαντικό διότι πολύ ευκολότερα βλέπει κανείς τα κινητικά ελλείμματα ενός παιδιού από τα γλωσσικά του ελλείμματα, οπότε, ένα παιδί θα βοηθηθεί υπό την έννοια ότι θα μπορέσει να λάβει κάποια πρώιμη θεραπευτική παρέμβαση.
Επιπλέον, το εύρημα ότι η πρώιμη άρθρωτική δεξιότητα των παιδιών με ΑΓΔ, δεν προέβλεψε τη γλωσσική τους επίδοση στα πρώτα σχολικά χρόνια είναι ένα κάπως περίεργο εύρημα ως εκ του ότι το 80% των παιδιών με ΑΓΔ έχουν ταυτόχρονα και μία διαταραχή με τους ήχους της ομιλίας.
Ωστόσο, ο περιορισμός είναι ότι στη δική τους έρευνα, εξέτασαν αυτή τη διαταραχή με τους ήχους της ομιλίας με μία μόνο δοκιμασία, την οποία αναφέρουν ως απλή δοκιμασία. Οπότε, μία πιο σύνθετη δοκιμασία, ίσως να μπορούσε να δείξει τη διαχρονική σχέση μεταξύ των πρώιμων δυσκολιών με τους ήχους της ομιλίας στα παιδιά με ΑΓΔ και των μετέπειτα γλωσσικών τους ικανοτήτων κατά τα πρώτα σχολικά τους χρόνια (γύρω στα 8 τους έτη), αναφέρουν οι ερευνήτριες.
