Πως είναι δυνατόν να μην τον αποκαλούμε «ηρώα»; Όπως ανέφερε η Νάταλι με ανάρτηση στο προσωπικό της ιστολόγιο στο Facebook, δηλώνει περήφανη. Ο Ρούντι και ο Ίαν κατάφεραν να μοιράσουν γνώση στον κόσμο με αυτό το περιστατικό. Ήταν ένα «δυνατό» μάθημα για την κοινωνία που τους κρατά στο περιθώριο και τους κρίνει συνεχώς. Μεταξύ άλλον αναφέρει ότι, εάν ποτέ δούμε κάποιον γονέα να προσπαθεί και να αγωνίζεται συνεχώς, απλώς χαμογελαστέ! Να είστε ευγενικοί και δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι πέρα από το να μην κρίνετε ούτε τον γονέα άλλα ούτε και το παιδί. Απλά πείτε «χρειάζεσαι κάτι;» ή «μπορώ να βοηθήσω;» Ως επίλογο αναφέρει ότι όλοι μας βαδίζουμε στο δικό μας ξεχωριστό μονοπάτι. Προσπαθούμε καθημερινά να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να διευκολύνουμε το ταξίδι μας. Κάποιες φορές η παρέμβαση ενός αγνώστου μπορεί να αλλάξει εντελώς την πορεία της ημέρας μας.
Ας μην ξεχνάμε να είμαστε άνθρωποι, γιατί ο κόσμος μόνο έτσι μπορεί να αλλάξει. Και ειδικά να «παλεύουμε» για τα παιδιά, γιατί τα παιδιά είναι το μέλλον. Ίσως η καταλληλότερη φράση για να κλείσει το κείμενο θα είναι ο στοίχος ενός μοναδικού τραγουδιού: ‘Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλυτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα.‘
Πηγές άρθρου:
- infokids.cy.
- gazzetta.gr.
