Μνημείο του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατασκευάστηκε στο Πακιστάν. Το εν λόγω μνημείο συνδέεται με το όνομα του Πακιστανού επιστήμονα Αμπντούλ Κουαντίρ Χαν, ο οποίος ήταν πυρηνικός φυσικός και αρκετά διάσημος. Η κατασκευή του μνημείου ξεκίνησε το 1997 με τα έξοδά του να καλύπτονται τόσο από την πακιστανική κυβέρνηση και τους ιδιώτες όσο και από την ελληνική πρεσβεία, η οποία βρίσκεται στο Ισλαμαμπάντ.
Τα εγκαίνια του μνημείου έγιναν ένα χρόνο μετά, το 1998. Το μνημείο σήμερα παραμένει ευρέως άγνωστο, αλλά σε ορισμένους κύκλους είναι γνωστό και ως «Μνημείο του Βουκεφάλα», παίρνοντας τη δεύτερη ονομασία του από το άλογο του Μεγάλου Αλεξάνδρου που ονομαζόταν Βουκεφάλας.
Η πραγματική αιτία ανέγερσης του κτηριακού μνημείου ήταν το να κατασκευαστεί ένα ερευνητικό κέντρο εξέχουσας και ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής. Το συγκεκριμένο κτίριο είχε προορισμό διεξαγωγής ερευνών τόσο από ντόπιους όσο και ξένους μελετητές. Το θεματικό κέντρο των ερευνών ήταν οι μελέτες για την επιρροή του ελληνικού πολιτισμού στον πακιστανικό πολιτισμό, αλλά και το αντίστροφο: την επιρροή του πακιστανικού πολιτισμού «πάνω» στον ελληνικό.
Προφανώς το ιστορικό σημείο αναφοράς είναι η ελληνιστική εποχή. Τότε που ο Μέγας Αλέξανδρος ίδρυσε πόλεις στις κατακτημένες περιοχές. Εξού και η άλλη ερευνητική θεματική, η οποία θα πραγματοποιούνταν στο συγκεκριμένο ερευνητικό κέντρο: ο εντοπισμός των καταλοίπων των δύο πόλεων που ίδρυσε ο Μ. Αλέξανδρος στην ευρύτερη περιοχή του Πακιστάν.
Κατασκευαστικά το κτίριο αποτελείται από λευκό μάρμαρο, πολλά δωμάτια και μια οροφή. Στην οροφή υπάρχει μιας μορφής εξέδρα όπου έχουν κατασκευαστεί τετράπλευρες καμάρες αρχαιοελληνικού ρυθμού. Συνολικά το κτίριο έχει εμβαδό εξήντα τετραγωνικών μέτρων, καθώς αποτελείται από αετώματα και κίονες.
Πρόκειται για ένα κτίριο απομονωμένο, που βρίσκεται κοντά στην πόλη Τζαλαλπούρ Σαρίφ, ενώ ο επισκέπτης καταφθάνει εκεί οδικώς μετά από ένα ταξίδι περίπου δυόμισι ωρών και ξεκινώντας από την πρωτεύουσα του Πακιστάν, Ισλαμαμπάντ.
Η πρώτη εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης καταφθάνοντας εκεί είναι πως το κτίριο βρίσκεται σε καλή κατάσταση εξωτερικά. Παρατηρώντας όμως το εσωτερικό του κτηριακού μνημείου διακρίνει σημάδια εγκατάλειψης και φθοράς.
Πάντως το κτίριο δεν λειτούργησε ποτέ ως ερευνητικό κέντρο, σύμφωνα με τον αρχικό σκοπό κατασκευής του. Με αποτέλεσμα να παύσει η συντήρησή του ως ερευνητικό κέντρο και να απομείνει σαν ένα μνημείο προς τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος είχε χάσει συμπτωματικά στην επικείμενη περιοχή το αγαπημένο άλογό του, τον Βουκεφάλα.
Χρονολογικά το κτίριο αυτό κατασκευάστηκε 2.323 χρόνια μετά το πέρασμα του Μ. Αλεξάνδρου από τη συγκεκριμένη περιοχή. Φυσικά το συμπέρασμα το οποίο προκύπτει είναι ότι το πέρασμα του μακεδόνα στρατηλάτη ήταν πολύ σύντομο, ώστε να χτιστεί ένα μνημείο αφιερωμένο σε αυτόν.
Φυσικά το κτίριο δημιουργήθηκε με αυτά τα χαρακτηριστικά λόγω το ότι ο ιδρυτής και δημιουργός του, ο Αμπντούλ Κουαντίρ Χαν (1936 – 2021), θαύμαζε υπερβολικά την ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και την εκστρατεία του. Γι’ αυτό θέλησε να αποτυπώσει στο κτίριο ένα ιστορικό γεγονός που σημάδευσε την ευρύτερη περιοχή: το πέρασμα του κατακτητικού πολέμου αλλά και του ίδιου του Μ. Αλέξανδρου από εκεί.
Στο πολιτικό και ιστορικό μέρος που διαδραματίστηκε, στην ευρύτερη περιοχή του Πακιστάν, και επηρέασε τον Πακιστανό επιστήμονα ήταν η Μάχη στον Υδάσπη Ποταμό, κατά την βασιλεία του Αυτοκράτορα Πώρου, η οποία ήταν και η τελευταία μάχη που έδωσε ο Μ. Αλέξανδρος λίγο πριν πεθάνει.
Πηγή
Λαγός, Κωνσταντίνος. (2024). Πού είναι το μνημείο του Αλέξανδρου στο Πακιστάν; Ποια η σχέση του με τον επικεφαλής του πυρηνικού προγράμματος της χώρας. Ανακτήθηκε από https://www.mixanitouxronou.gr/poy-einai-to-mnimeio-toy-alexandroy-sto-pakistan-poia-i-schesi-me-ton-epikefalis-toy-pyrinikoy-programmatos-tis-choras/. (τελευταία πρόσβαση 2/12/2024)
