O Frank Sinatra αποδεικνύει το υποκριτικό του ταλέντο στο The Manchurian Candidate – μια εμβληματική ιστορική ταινία για το αμερικανικό σινεμά.
Το The Manchurian Candidate είναι ένα αμερικανικό πολιτικό θρίλερ του 1962, σε σκηνοθεσία και παραγωγή του John Frankenheimer. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο και υπέροχο μυθιστόρημα του Richard Condon και κυκλοφόρησε την περίοδο της Κρίσης των Πυραύλων της Κούβας μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής. Ακόμα, κέρδισε δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ και το 1994 επιλέχθηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών ως «πολιτισμικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».
Το σενάριο
Η ταινία αρχίζει με την αιχμαλωσία αμερικανών στρατιωτών στον Κορεάτικο πόλεμο, από Κινέζους και Ρώσους στρατιώτες. Οι αξιωματικοί Bennett Marco και Raymond Shaw θα βρεθούν τελικά στις γραμμές του ΟΗΕ, επιστρέφοντας στην Αμερική με πολλές τιμές. Ο Bennett προάγεται σε ταγματάρχη και τοποθετείται στις Υπηρεσίες Πληροφοριών Στρατού, αλλά βλέπει συνέχεια άσχημα όνειρα με τον συντροφό του Shaw. Συγκεκριμένα, ο Raymond έπειτα από πλύση εγκεφάλου από τους Ρώσους, δολοφονεί στρατίωτες της διμοιρίας του. Παράλληλα, η μητέρα του Shaw προωθεί την πολιτική του άντρα της, δηλαδή πως υπάρχουν κομμουνιστές πράκτορες στο Υπουργέιο ‘Αμυνας. Στην συνέχεια, ο Shaw δολοφονεί έναν εκδότη εφημερίδας, με την δικαιολόγια της πλύσης εγκεφάλου από τους Ρώσους.
Ο Bennett μαθαίνει από άλλον ένα συνάδελφο πως έχει τους ίδιους εφιάλτες, με αποτέλεσμα η Υπηρεσία Πληροφοριών να αρχίσει τις έρευνες. Ο Bennett προσπαθεί μέσω μίας τράπουλας εξαναγκασμού, να μπει στο μυαλό του Shaw ώστε να προβλέψει άλλες δολοφονίες. Κατά την διάρκεια μίας νέας εκτέλεσης πολιτικού προσώπου, ο Bennett μαζί με έναν συνταγματάρχη θα προσπαθήσουν να τον σταματήσουν, για να αποφύγουν ένα νέο λουτρό αίματος. Τελικά, οι σφάιρες θα καταλήξουν στην μητέρα του και τον άντρα της, ενώ ο ίδιος ο Shaw αυτοκτονεί φορώντας το Μετάλλιο της Τιμής.
Κριτική
O Frank Sinatra είναι πάρα πολύ αποτελεσματικός σε έναν πολύ δύσκολο ρόλο και η ερμηνεία του αποκάλυψε νέα επίπεδα της προσωπικότητας του. Με άλλα λόγια, μεταφέρει ένα δείγμα εξουσίας και ευαλωτότητας, προς το κοινό που θα τον παρακολουθήσει. Ο Laurence Harvey είναι ανατριχιαστικός σαν κατευθυνόμενος δολοφονός, με αποκορύφωμα την συναρπαστική σκηνή μάχης με τον Sinatra. Όμως, την παράσταση κλέβει η Angela Lansbury, σαν μία μητέρα αντάξια από τις ιστορίες του Hitchcock.
Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι φανταστική και ο John Frankenheimer ξεδιπλώνει το υπέροχο ταλέντο του. Ο σκηνοθέτης κινείται με αρκετή άνεση μεταξύ ρεαλισμού και σουρεαλισμού, ενώ στο στυλ του υπάρχει μία πολυπλοκότητα. Τα πλάνα του έχουν κλίσεις, περίεργες γωνίες και η χρήση βαθιάς εστίασης βοηθάει το πρόσωπο να φαίνεται σε κοντινό πλάνο στο προσκήνιο. Τέλος, στο The Manchurian Candidate υπάρχει μία τεταμένη και υποβόσκουσα ατμόσφαιρα τρόμου, που αποτυπώνεται τέλεια στην παράνοια της εποχής εκείνης.
Να την δω;
Το The Manchurian Candidate είναι ένα τα καλύτερα θρίλερ που έβγαλε ο κινηματογράφος, το οποίο αγγίζει τα όρια της ταινίας τρόμου. Οι αξέχαστες ερμηνείες, η αριστουργηματική σκηνοθεσία και η συναρπαστική πλοκή, δικαιολογούν γιατί παραμένει ορόσημο του αμερικανικού κινηματογράφου. Επίσης, η ταινία ήταν πολύ μπροστά για την εποχή της, θίγοντας θέματα όπως πλύση εγκεφάλου και προπαγάνδας.
