“Δεν ταιριάζω με κανέναν, δεν είμαι σαν εκείνες που κάνουν παρέα και το κοκορεύονται, σαν αυτές που ποθούν για σχέση τους, τις επιφανειακές κούκλες με την αψεγάδιαστη εικόνα, δεν είμαι…
Το νήμα της βίας και του ρατσισμού. Όσο πιο κοντά μας τόσο πιο ξένα φαντάζουν. Τα πολεμάμε. Διογκώνονται στα στενά των αστικών κέντρων εκεί που το σκοτάδι κρύβει την ασχήμια…
Για την κοπέλα στην Κόρινθο, για κάθε γυναίκα που παρενοχλήθηκε, χλευάστηκε, κακοποιήθηκε… Εσύ, η γυναίκα, η μάνα, τροφός μας… Zεις και δίνεις ζωή, Κι εμείς σε παιδέψαμε, σαν να ‘μαστε…