1.«Οι γυναίκες είναι συναισθηματικές και στερούνται λογικής»
Τα έντονα συναισθήματα και η συναισθηματική εμπλοκή σε καταστάσεις θεωρούνται χαρακτηριστικά γνωρίσματα των γυναικών εδώ και αιώνες. Τούτη η απλουστευτική άποψη που πολύ συχνά βασίζεται σε ψευδεπιστημονικά στοιχεία και προκατειλημένες έρευνες βάζει σε ένα καλούπι όλες τις γυναίκες χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ανατροφή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσεται μια γυναίκα. Η Becky Sharp αποδεικνύει περίτρανα πως μια γυναίκα μπορεί να διαθέτει χαρακτηριστικά όπως μειωμένη ενσυναίσθηση και υπέρμετρο Εγώ. Οι σκέψεις της και κατά συνέπεια οι πράξεις της βασίζονται σε ψυχρή λογική με ελάχιστη έως μηδενική συναισθηματική εμπλοκή σε καταστάσεις. Δε διστάζει να χρησιμοποιήσει ανθρώπους για να πετύχει τους σκοπούς της. Η συμπάθεια που επιδεικνύει προς ορισμένα πρόσωπα είναι ευκαιριακή και δε διστάζει να απεμπλακεί από σχέσεις που δεν την εξυπηρετούν. Με λίγα λόγια, η Becky Sharp σε πουλά και σε αγοράζει χωρίς ενδοιασμούς και συναισθηματικά κωλύματα.
Η φιλοδοξία δεν κουράζεται. Το κακό δεν κοιμάται.
2.«Οι γυναίκες εμπλέκονται περισσότερο συναισθηματικά σε έναν γάμο/μία ρομαντική σχέση»
Το φλερτ και η επίδειξη ρομαντικής διάθεσης είναι ένα «όπλο» που μοιάζει ανίκανο να επηρεάσει την πρωταγωνίστρια του Vanity Fair. Η Becky Sharp βλέπει τον κόσμο γι΄ αυτό που είναι κι όχι όπως θα ήταν καλό να είναι. Αντιλαμβάνεται τις σχέσεις με τους άντρες και το γάμο ως μια συναλλαγή. Η όποια συμπάθεια επιδεικνύει (όπως για παράδειγμα στον σύζυγό της) δεν την αποπροσανατολίζει στιγμή, ούτε θυσιάζει τον εαυτό της και το συμφέρον της για να δώσει χαρά και αγάπη σε κάποιο άλλο πρόσωπο πέρα από τον εαυτό της. Ό,τι δίνει το κάνει μόνο και μόνο για να πάρει. Βλέπει τον κόσμο σε κουτάκια, χωρίς να σκέφτεται πώς οι πράξεις της επηρεάζουν τους άλλους. Όλα στη ζωή της αφορούν μόνο και μόνο τον εαυτό της και οι άλλοι είναι απλοί κομπάρσοι, χρήσιμοι ή άχρηστοι.
Δε χρειάζομαι την αγάπη. Ποτέ δεν τη χρειάστηκα.
3.«Οι γυναίκες αγαπάνε τα παιδιά τους και είναι γεννημένες για να φροντίζουν τους άλλους»
Μεγαλύτερη εντύπωση βέβαια προκαλεί η παντελής έλλειψη αγάπης και τρυφερότητας από την Becky Sharp προς τον γιο της. Ούτε βιολογικό ρολόι, ούτε μητρικό φίλτρο/ένστικτο, ούτε η ανιδιοτελής αγάπη της μάνας προς το παιδί. Από τη στιγμή της σύλληψής του έως και την τελευταία αλληλεπίδρασή τους, η Becky Sharp δεν έχει να δείξει και να δώσει τίποτε άλλο στον γιο της πέρα από αδιαφορία και αγανάκτηση με την παρουσία του. Κι αυτό γιατί ένας χαρακτήρας σαν την αντιηρωίδα του Thackeray δε θα άντεχε να μοιραστεί το ενδιαφέρον των άλλων με το παιδί της. Δε θα μπορούσε να ανεχτεί πως υπάρχει ένα άτομο στη ζωή της που είναι υπό την ευθύνη της και πως θα έπρεπε να ασχολείται και με κάποιον άλλον πέρα από τον εαυτό της.
–Σε μισώ!
–Σε διαβεβαιώ πως το αίσθημα είναι αμοιβαίο.
Επιμύθιο
Τρυφερότητα, ενσυναίσθηση, αυτοθυσία… Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά αποδίδονται κατά κύριο λόγο στο γυναικείο φύλο. Συνοδεύονται βεβαίως από συγκεκριμένες απαιτήσεις στους ρόλους που αναλαμβάνουν οι γυναίκες: κόρη, σύζυγος, μητέρα. Έρχονται όμως γυναίκες όπως η Becky Sharp που αποδεικνύουν πως όλα αυτά δεν είναι έμφυτα, αλλά κυρίως ζήτημα ανατροφής τόσο στο πλαίσιο της οικογένειας όσο και της ευρύτερης κοινωνίας. Ζήτημα χαρακτήρα, ο οποίος διαμορφώνεται από πολύ νωρίς και δύναται να αλλάξει όλο και λιγότερο όσο περνούν τα χρόνια.
Έτσι, μπορεί η Becky Sharp να μην είναι πάντοτε αρεστή, είναι όμως ένα λογοτεχνικό, κινηματογραφικό και τηλεοπτικό «χαστούκι» σε όσους αρέσκονται να χειραγωγούν συμπεριφορές ανθρώπων μέσα από ψευδοθεωρίες για τη φύση του κάθε φύλου.
Μια σημείωση: Δημοφιλείς απεικονίσεις
Μεγαλύτερη αναγνώριση έχει φυσικά η ταινία του 2004 με την Reese Witherspoon στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ιδιαίτερα φρέσκια και χαριτωμένη είναι όμως και η Becky Sharp της Olivia Cooke στο Vanity Fair του 2018. Για τους πιο «ψαγμένους» υπάρχουν φυσικά και οι μεταφορές του 1987 και του 1998, ωστόσο είναι αρκετά δύσκολο να τις βρει πλέον κάποιος για να τις παρακολουθήσει.
