Τον Αντώνη Κανάκη τον γνωρίσαμε μέσα από την τηλεοπτική και ραδιοφωνική του παρουσία. Είναι ένας άνθρωπος που εξαιρετικά σπάνια ανοίγει τα χαρτιά της προσωπικής του ζωής και όταν το κάνει είναι με πολύ λίγα λόγια και για πολύ συγκεκριμένο λόγο.
Με αφορμή το θάνατο του μπαμπά του αποφάσισε να κάνει μια εξαίρεση δημοσιεύοντας ένα βιβλίο που έγραψε για εκείνον. Είναι η μοναδική στιγμή που μετά από τόσα χρόνια που βρίσκεται στα φώτα της δημοσιότητας ο Αντώνης αφήνει για λίγο τον Κανάκη στην άκρη και μιλάει ως Δούμας. (Αυτό είναι το πραγματικό του επίθετο. Το Κανάκης προέκυψε επειδή ο ίδιος στην εφηβεία του έκανε πειρατικό ραδιόφωνο.)
Ο Αντώνης, όπως έχει εξομολογηθεί σε πολλές συνεντεύξεις του, πέρασε πολύ δύσκολα όταν έχασε τον πατέρα του. Λίγες μέρες μετά την απώλεια, για να την «παλέψει» ξεκίνησε να αφηγείται τις μέρες που ο μπαμπάς του πάλευε στην εντατική με την ασθένειά του που εν τέλει -δυστυχώς- οδήγησε στο θάνατό του. Παράλληλα, ο Αντώνης στο βιβλίο του κάνει ορισμένες «παύσεις» και αφηγείται ευτυχισμένες στιγμές από την παιδική και εφηβική του ηλικία. Δεν έγραψε ένα κείμενο για να το δημοσιοποιήσει. Έγραψε ό,τι χρειαζόταν εκείνη τη στιγμή για να καταφέρει να επιβιώσει και να προχωρησει παρακάτω.
Οι μέρες που άλλαξαν τη ζωή του
Πηγή: Radio Alchemy
Ο Αντώνης ξεκινάει την αφήγηση του βιβλίου του με τη στιγμή που έμαθε πως ο πατέρας του, ο Γιάννης, έπαθε εγκεφαλικό. Θυμάται κάθε λεπτομέρεια εκεινού του τηλεφωνήματος από την αδερφή του, την οδήγηση προς το πατρικό του σπίτι, τη μεταφορά του μπαμπά του στο νοσοκομείο καθώς και όλα όσα ακολούθησαν.
Στον Αντώνη δεν είχε περάσει ποτέ από το μυαλό μέχρι εκείνη τη στιγμή πως ο
πατέρας του είναι ένα θνητό ον και θα μπορούσε κάποια στιγμή να πάθει κάτι και να φύγει από τη ζωή. Ήταν τόσο δεμένος με την οικογένεια του που ο νους του δεν διανοούταν να προβεί σε μια τέτοια σκέψη και πολύ χειρότερα σε μια τέτοια συνειδητοποίηση.
Ο ίδιος αφηγείται κάθε στιγμή της δεκαπενθήμερης νοσηλείας του πατέρα του. Τις στιγμές που η κατάσταση της υγείας του πατέρα του βελτιωνόταν, τις ελπίδες, το χειρουργείο αλλά και τη στιγμή του τελευταίου τηλεφωνήματος που δέχθηκε από την εντατική, αυτό που εν τέλει του ανακοινώθηκε ο θάνατος του μπαμπά του. Κάνει μια ξεχωριστή αναφορά στη στιγμή που ανακοίνωσε στη μητέρα του την απώλεια.
Τα παιδικά του χρόνια και το χαστούκι
Ο Αντώνης Κανάκης είτε μέσα από τις εκπομπές στις οποίες παρουσιάζει κατά καιρούς, είτε μέσα από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που δίνει, έχει αναφερθεί πολλάκις στα παιδικά του χρόνια με ιδιαίτερα όμορφα λόγια. Τονίζει ότι είχε δύο πολύ καλούς γονείς που τον μεγάλωσαν σε ένα σπίτι που κυριαρχούσε η αγάπη και η χαρά. Μάλιστα, όταν ο ίδιος αποφάσισε να κάνει πειρατικό ραδιόφωνο ο πατέρας του ήταν εκείνος που τον βοήθησε.
Φυσικά δεν θα μπορούσε να μην κάνει αναφορά σε αναμνήσεις που έχει από τα παιδικά του χρόνια στο βιβλίο. Εξιστορεί στιγμές που πέρασε με τους γονείς του και την αδερφή του, μιλάει για τις πλάκες που κάνανε και για τις ατελείωτες ώρες παιχνιδιού. Αποκαλύπτει για πρώτη φορά πως ο πατέρας του ήταν εκείνος που του έδωσε το «ένα και μοναδικό» χαστούκι που έχει φάει σε ολόκληρη την παιδική του ηλικία. Η μητέρα του δεν είχε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. Οι γονείς του επέλεξαν να διαφοροποιηθούν από τους υπόλοιπους κηδεμόνες εκείνης της εποχής. Τότε πολλοί γονείς θεωρούσαν φυσιολογικό να χτυπούν τα παιδιά τους αλλά οι γονείς του Αντώνη δεν έλυσαν ποτέ με τέτοιο τρόπο μια διαφωνία.
Η αποκάλυψη
Ο Αντώνης περιγράφει με γλαφυρότητα τη στιγμή που του αποκάλυψε ο πατέρας του ότι είναι υιοθετημένος. Τα μάτια του Γιάννη έτρεχαν δάκρυα. Μιλούσε με απίστευτη αγάπη για το ορφανοτροφείο όπου πήγε και για τους θετούς του γονείς. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο Κανάκης αποφάσισε να διαθέσει όλα τα έσοδα αυτού του βιβλίου στο ορφανοτροφείο που μεγάλωσε μέχρι μια ηλικία ο πατέρας του.
Ο Γιάννης…και ο Γιάννης
Πλέον ο κυρ Γιάννης δεν μένει εδώ. 4μιση χρόνια μετά την εμφάνιση του θα κάνει ο γιος του Αντώνη Δούμα, που θα πάρει το όνομα του παππού του. Μπορεί να μην τον γνώρισε ποτέ αλλά μέσα από το βιβλίο και τις ιστορίες του μπαμπά του θα καταφέρει να μάθει πράγματα για εκείνον.
