Ο Κωνσταντίνος Βήτα παρουσιάζει στο MΟΜus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη μια ατομική, εικαστική έκθεση με μια σειρά έργων γεμάτα συναίσθημα. Η έκθεση έχει τίτλο «Μόνο η ακτογραμμή μένει» και προέρχεται από το τραγούδι «Ακτογραμμή» του άλμπουμ των Στέρεο Νόβα «Ουρανός» του 2018. Εγκαινιάστηκε την 1η Οκτωβρίου και θα διαρκέσει έως τις 31 Ιανουαρίου του 2027.
[…] Στο όνειρο που περπατούσα όλα έμοιαζαν με αναπάντητα ερωτήματα, σε στάσεις λεωφορείων. Όταν ξυπνήσω δεν θα θυμάμαι τίποτε από όλα αυτά. Κι όμως για πολλά χρόνια, η αλήθεια χτυπούσε στη καρδιά μου. Απλά εγώ ήθελα να κοιμάμαι, γιατί με βόλευε.
Ίσως γι’ αυτό τα καλύτερα ποιήματα δεν μας αφήνουν απλώς με αναπάντητα ερωτήματα. Μας αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο θέτουμε τα ερωτήματα.
Και αυτό είναι ήδη μια μορφή γνώσης, έστω και αν δεν είναι η τελική αλήθεια.
Κ. Βήτα, Ιούλιος 2026
Ο Κωνσταντίνος Βήτα και οι πίνακες
21 χρόνια μετά την πρώτη του ατομική εικαστική έκθεση στη Θεσσαλονίκη, ο Κωνσταντίνος Βήτα επιστρέφει στον χώρο Case Studio του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, με μια σειρά έργων γεμάτα συναίσθημα και χρώμα. Σύμφωνα με το Momus, ο Βήτα αντλεί αναφορές από τον Συμβολισμό και από τους ναΐφ ζωγράφους του 20ου αιώνα. Στις 18 ελαιογραφίες, που χρονολογούνται από το 2019 και μετά, βλέπουμε τοπία που δεν αντιστοιχούν σε κανένα πραγματικό μέρος, με συχνά αποξενωμένες ανθρώπινες μορφές.
«Μου αρέσει η ζωγραφική να είναι μια κατάσταση της καρδιάς και όχι τόσο του νου. Όπως στα τοπία του Σεζάν, όπου υπάρχει μια απειλητική απουσία. Δείτε το «Mont Sainte-Victoire»: δεν έχει αφήγηση ούτε δράση, δεν υπάρχει ανθρώπινη δραστηριότητα και η φύση δεν είναι ειδυλλιακή. Το τοπίο είναι σιωπηλό, σαν όλα να υπήρχαν πριν από εμάς και να συνεχίζουν να υπάρχουν χωρίς εμάς.»
Κωνσταντίνος Βήτα
«Χωρίς γωνίες», «Αδιέξοδο στο καλοκαίρι» και «Μέχρι να γυρίσεις» είναι μερικοί από τους τίτλους των έργων που προσπαθούν να αποδώσουν το συναίσθημα της απομόνωσης, της αγωνίας, της νοσταλγίας και της γαλήνης. Τα νερά, τα βουνά και τα δέντρα πρωταγωνιστούν στην έκθεση, και οι αποχρώσεις του πράσινου, του μπλε, του μωβ και του ροζ τονίζουν τη μελαγχολία. Οι άνθρωποι, είτε είναι φίλοι είτε εραστές, μοιάζουν με απόμακρες μονάδες.
«Νομίζω ότι οι φιγούρες μπαίνουν στη ζωγραφική μου για να γίνει πιο αισθητή η μοναξιά· αυτό το καταλαβαίνω μετά από καιρό. Τα τοπία είναι αυτά που είναι, και μέσα σε αυτά δοκιμάζεται η ανθρώπινη φιγούρα. Μου αρέσει να αποδυναμώνεται η ταυτότητα και να αλλάζει η ανάγνωση».
Κωνσταντίνος Βήτα
Σχέση μουσικής-ζωγραφικής
Οι τέχνες ενώνονται μεταξύ τους με μια μελωδική κλωστή και κάθε καλλιτέχνης, σε όποιον χώρο και να ανήκει, συνήθως «ακουμπάει» και σε άλλους. Ο Κωνσταντίνος Βήτα μεγαλώνοντας παρακολούθησε μαθήματα κλασικής κιθάρας και αρμονίας στο Ωδείο Αθηνών, ενώ σπούδασε ζωγραφική και ιστορία της τέχνης στο Tafe της Μελβούρνης. Στην Ελλάδα ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις γραφικές τέχνες, στη Γερμανική Σχολή Γραφικών Τεχνών και Διαφήμισης. Πριν ασχοληθεί με τη μουσική, δούλεψε ως γραφίστας και δημοσιογράφος σε διάφορα περιοδικά. Η μουσική και η ζωγραφική τον ακολουθούν σε όλη την καλλιτεχνική του πορεία, ενώ οι τίτλοι των έργων της έκθεσης θα μπορούσαν να είναι μουσικά κομμάτια.
«Όταν ζωγραφίζω δεν έχω καμία σχέση με τη μουσική. Είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Κάθε πίνακας έχει τη δική του πορεία, τροποποιείται, αλλάζει διαρκώς. Άλλο ξεκινάω να φτιάξω και άλλο τελικά γίνεται».
Κωνσταντίνος Βήτα
Τα «Ηχητικά τοπία» του 2005
Το 2005, ο Κωνσταντίνος Βήτα είχε παρουσιάσει την πρώτη του εικαστική έκθεση στο τότε Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Η έκθεση με τίτλο «Ηχητικά τοπία/ Soundscapes» περιλάμβανε πειραματικά βίντεο με μελωδίες ακυκλοφόρητων κομματιών του, φωτογραφίες και σχέδιά του από τη δεκαετία του ’80. Το θέμα των έργων του δεν ήταν συγκεκριμένο αλλά απεικονίζονταν πρόσωπα, αντικείμενα, τοπία, εποχές, ακόμα και άνθρωποι που βρέθηκαν στη ζωή του.
«Ο Χώρος και η Μνήμη»
Τον Ιούλιο του 2025, ο Κωνσταντίνος Βήτα παρουσίασε μια ακόμη εικαστική έκθεση με τίτλο «ο Χώρος και η Μνήμη», στο περίπτερο Πικιώνη στους Δελφούς. Ο τίτλος ήταν εμπνευσμένος από την πρώτη ποιητική ανθολογία του ποιητή Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου, τον «Δύσκολο θάνατο» του 1954. Μαζί με την έκθεση πραγματοποιούνταν και ζωντανή μουσική παράσταση. Η έκθεση βασιζόταν σε 11 ποιήματα και τα έργα του Κωνσταντίνου Βήτα ήταν φιλοτεχνημένα με λάδια, ακρυλικά και μολύβι και εντάχθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός».
Πηγές άρθρου:
Κ.ΒΗΤΑ. Μόνο η ακτογραμμή μένει (2026). Ανακτήθηκε από momus.gr (τελευταία πρόσβαση 07/10/2026)
Βλαχοπούλου, Β. (2026). Κ. ΒΗΤΑ: Η ζωγραφική είναι μια κατάσταση της καρδιάς. Ανακτήθηκε από thessvoice.gr (τελευταία πρόσβαση 07/10/2026)
Κωνσταντίνος Βήτα. Ανακτήθηκε από tch.gr (τελευταία πρόσβαση 07/10/2026)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΗΤΑ – ΗΧΗΤΙΚΑ ΤΟmΠΙΑ / SOUNDSCAPES. Ανακτήθηκε από cact.gr (τελευταία πρόσβαση 07/10/2026)
«Κωνσταντίνος Βήτα: Ο Χώρος και η Μνήμη»: Ατομική εικαστική έκθεση και live στο «π» στους Δελφούς. Ανακτήθηκε από elculture.gr (τελευταία πρόσβαση 07/10/2026)
