Τελειώνοντας την ανάγνωση του νέου μυθιστορήματος της Καταλανής Irene Sola με τίτλο «Μάτια σου έδωσα κι εσύ κοίταξες το σκοτάδι», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ίκαρος, αναρωτήθηκα αν τελικά είναι τυχαίο ότι, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, οι περισσότεροι λαϊκοί μύθοι και δοξασίες αφορούν παθήματα γυναικών, αναπαράγονται κυρίως από γυναίκες και κληροδοτούνται από γενιά σε γενιά, μέσα από γυναικεία χείλη. Ίσως τίποτα να μην είναι τυχαίο, μιας και η γυναίκα συμβολίζει την ίδια τη ζωή και στο νέο μυθιστόρημά της, η Sola, καταπιάνεται ακριβώς με αυτό, δηλαδή με το μεγαλείο της γυναικείας φύσης που είναι συνυφασμένο με τη ζωή και τα δεινά της. Το «Μάτια σου έδωσα κι εσύ κοίταξες το σκοτάδι» είναι ένα φεμινιστικό χρονικό, μια σουρεαλιστική απεικόνιση μιας οικογενειακής σάγκας κρυμμένης στη φάρμα Κλαβέλ, στην απόμακρη κι απόκρημνη οροσειρά των Γκιλιεριές.
Η βραβευμένη συγγραφέας του “Τραγουδώ εγώ και το βουνό χορεύει” (Ίκαρος 2022), Irene Sola, παραδίδει στο αναγνωστικό κοινό ένα πρωτότυπο σε δομή και τολμηρό σε περιεχόμενο μυθιστόρημα, μια πληθωρική αφήγηση γεμάτη λυρισμό, με πρωταγωνίστριες γυναίκες που τις συνδέει το ίδιο αίμα ή οι ίδιες εμπειρίες. Οι ηρωίδες της Sola, οργανώνονται σε ένα περίκλειστο κοινόβιο, που δεν είναι άλλο από την ξεχασμένη φάρμα Κλαβέλ, προκειμένου να προστατευτούν από τους άνδρες και τα δεινά που επιφέρει η συναναστροφή μαζί τους και να ζήσουν ελεύθερες στην αγκαλιά της άγριας φύσης που περιβάλλει το καταφύγιό τους. Η γυναικεία αυτή σύμπραξη, λαμβάνει χώρα σε μια μυθική κατοικία όπου, τα όρια μεταξύ παρόντος και παρελθόντος είναι δυσδιάκριτα, νεκρές και ζωντανές αναπνέουν τον ίδιο αέρα, ανεβοκατεβαίνουν τα ίδια σκαλοπάτια, φυτεύουν την ίδια γη και δυστυχώς, βιώνουν την έμφυλη βία, με μερικούς αιώνες διαφορά.
Το νατουραλιστικό μυθιστόρημα της Irene Sola, έχει τη γνώριμη βαρύτητα που δίνει η συγγραφέας στη φύση, καθώς είναι διανθισμένο με ολοζώντανες εικόνες του φυσικού τοπίου που περιβάλλει τη φάρμα Κλαβέλ, αλλά και ήχους και μυρωδιές της αγροτικής ζωής με την οποία απασχολούνται οι ηρωίδες της. Τα μπαρόκ και φολκλόρ στοιχεία με τα οποία στολίζει τη χειμαρρώδη αφήγησή της η Sola, οι μύθοι κι οι συνταγές της Καταλονίας τις οποίες εντάσσει στην ιστορία που αφηγείται- στοιχεία αντλημένα από πολύμηνη έρευνα της συγγραφέως – αν και βρίσκονται ίσως σε υπερβολικό αριθμό μέσα στο κείμενό της, δομούν μια πρωτότυπη ιστορία λαϊκού τρόμου με φεμινιστική χροιά. Η αφήγηση της Sola πάλλεται, έχει ρυθμό, ζωντάνια, όλη η φύση συμμετέχει σε αυτή τη Διονυσιακή μυσταγωγία που εξυμνεί τη γυναίκα και τον αγώνα επιβίωσής της ανά τους αιώνες.
Το «Μάτια σου έδωσα κι εσύ κοίταξες το σκοτάδι» είναι, με άλλα λόγια, μια φεμινιστική αλληγορία της σύγχρονης κοινωνίας, ένα μυθιστόρημα για τη συμβολή της γυναίκας στη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους, ένα βιβλίο που διερευνά τους κύκλους που εφάπτονται με αυτόν της ζωής, τη γέννηση, το θάνατο και τις εναλλαγές του φωτός και του σκοταδιού που τους συντροφεύει. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος. Βρείτε το εδώ.
