Γιατί “Το Ξύπνημα” Πονά Όταν δεν σε Προετοιμάζουν;

8 Μαρτίου, 2018

Την Τρίτη 27/2 το maxmag βρέθηκε στον Πολυχώρο “Ενώ” με αφορμή “Το Ξύπνημα” σε σκηνοθεσία Πέτρου Παπαζήση, μια παράσταση από την ομάδα Minus+ (MinusPlus) βασισμένη στο έργο “Το Ξύπνημα της Άνοιξης” του Φρανκ Βέντεκιντ. Μια παράσταση με βασικό άξονα τα εφηβικά χρόνια κατά την διάρκεια των οποίων τα νεαρά άτομα υπόκεινται σε αλλαγές που αφορούν τόσο το σώμα όσο και την ψυχή. Σε μια κοινωνία όμως που η σεξουαλικότητα θεωρείται ταμπού, οι έφηβοι χαρακτήρες του έργου βυθίζονται στην άγνοια καθώς οι ενήλικες αμελούν να τους ενημερώσουν και να τους καθοδηγήσουν σωστά με αποτέλεσμα να καταστρέφονται ζωές.

Η σκηνή περιείχε όλα όσα χρειαζόταν για να μεταδώσει με απλότητα και μεστότητα τα μηνύματα του έργου. Μια στοίβα με βιβλία στη σκηνή, δήλωνε την ιδιότητα των βασικών ηρώων που ήταν μαθητές αλλά έμμεσα τόνιζε τις επιπτώσεις ενός βαθμοθηρικού και δασκαλοκεντρικού σχολικού συστήματος. Τι συμβαίνει όταν τα μαθήματα αντί για μέσο αυτοβελτίωσης, ουσιαστικής μάθησης και καθοδήγησης για την συνειδητοποίηση των νέων ότι είναι αυθύπαρκτες προσωπικότητες μετατρέπονται σε παρωπίδες που “εμποδίζουν” την όραση τους πέρα από αυτό που θέλουν οι ενήλικες να “βλέπουν”, γεγονός που αποβλέπει στην αποβλάκωσή τους και στον κατακερματισμό του ψυχικού και συναισθηματικού κόσμου που με τόσο κόπο προσπαθούν να χτίσουν; Τι συμβαίνει όταν αποκρύπτεις την αλήθεια από εφήβους που την χρειάζονται ως θεμέλιο για τα όνειρά τους, για τα πιστεύω και τις αξίες τους και για να κρίνουν τι είναι σωστό και τι οχι; Γιατί να θυσιάζονται αθώες ψυχές στον βωμό του βαθμοθηρικού πνεύματος που επικρατεί στα περισσότερα σχολεία; Αν δεν είσαι καλός μαθητής, θεωρείσαι αχρείαστος για την κοινωνία και τους γύρω σου; Με αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα καταπιάνεται η παράσταση και το υποκριτικό ταλέντο των πέντε ηθοποιών που με επιτυχία ανέλαβαν να ζωντανέψουν 20 χαρακτήρες, κατάφερε να αναδείξει την σημασία των ερωτημάτων αυτών που και σήμερα ακόμα απασχολούν τις σημερινές κοινωνίες. Ένα έργο ανθρώπινο και διαχρονικό που ευαισθητοποιεί για θέματα που έχουν άμεση επίπτωση στην ψυχική αλλά και σωματική υγεία των νέων ατόμων.

Όσον αφορά τα κοστούμια, η τεχνική της απόκρυψης των προσώπων των καθηγητών με ύφασμα, καθώς συζητούσαν για την μοίρα του μαθητή τους τον οποίο και χρησιμοποίησαν ως αποδιοπομπαίο τράγο προκειμένου να αποδεσμευτούν από την ευθύνη για την αυτοκτονία ενός μαθητή, ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Πέρα του ότι προσέδωσε ένα κωμικό ύφος, δήλωνε ουσιαστικά πως όλοι οι καθηγητές υπήρξαν απρόσωποι, ψυχροί, δίχως κατανόηση απέναντι στους μαθητές. Λειτούργησε ως μέσο σάτιρας της επιφανειακής προσωπικότητας του μέσου καθηγητή, ο οποίος λόγω συντηρητικών απόψεων και έλλειψης γνώσεων παιδοψυχολογίας χειρίστηκε με τρόπο επιδερμικό την ανάγκη των νέων ανθρώπων να πιστέψουν σε κάτι παραπάνω από τους βαθμούς και να ανακαλύψουν τον εαυτό τους και τον κόσμο γύρω τους.

Ένα κινέζικο γνωμικό λέει: “οι δάσκαλοι ανοίγουν την πόρτα, πρέπει όμως να διαβείς μόνος σου”. Ο ρόλος του δασκάλου είναι να προσφέρει ερεθίσματα για αναζήτηση της γνώσης και όχι μασημένη τροφή με την απαίτηση οι μαθητές να μην αντιδρούν. Η αποδοχή του δασκάλου ως αυθεντία που ξέρει ενώ ο μαθητής δεν ξέρει τίποτα, δεν δημιουργεί ανθρώπους που είναι ικανοί να παίρνουν αποφάσεις που αποβλέπουν στο γενικό καλό αλλά σε αγελοποιημένα άτομα που δεν έχουν κριτική ικανότητα και κάποια προσωπική άποψη να εκφέρουν.

Έτσι λοιπόν, όταν απουσιάζει η σωστή καθοδήγηση “Το Ξύπνημα” του εφήβου που ανακαλύπτει τον εαυτό του και τον κόσμο ολομόναχος δίχως στήριξη, είναι μια επώδυνη εμπειρία που χαράζει τις ψυχές των νέων. Η καινούργια αντίληψη που αποκτούν για τον κόσμο προκαλεί θλίψη και αποκτούν τάσεις φυγής καθώς και κρίσεις ταυτότητας. “Το Ξύπνημα” πονά όταν δεν γνωρίζεις πως είναι εντάξει να νιώθεις ο,τι νιώθεις και πως η φάση που βιώνεις είναι μεταβατική, φυσιολογική και την έχουν ζήσει όλοι.

Ταυτότητα της παράστασης
Σκηνοθεσία- Mουσική επιμέλεια: Πέτρος Παπαζήσης
Διασκευή: Minus+
Σκηνική- ενδυματολογική επιμέλεια: Minus+
Φωτογραφίες: Άννα Χατζηδημητρίου
Σχεδιασμός λογότυπου: Βαγγέλης Δημόπουλος
Ηθοποιοί:
Μαρία Μπακαλούδη , Νικολέτα Μπαμπάτσικου , Αχιλλεία Παπαϊωάννου, Πάνος Σιδεράς, Εύα Στρουμπή , Δημήτρης Τζιαμπάσης

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

123123123
Previous Story

”Επιστρέφοντας από τα στρατόπεδα”- με αφορμή τη συμπλήρωση 75 χρόνων από την αναχώρηση του πρώτου συρμού για το Άουσβιτς

Next Story

Arte Brasileira Atenas: Χοροί και μουσική της Βραζιλίας

Latest from Θέατρο

Αρχαία τραγωδία

Ύβρις και αλαζονεία στην τραγωδία

Αισχύλος: Ύβρις και αλαζονεία στη τραγωδία Ύβρις και αλαζονεία στην τραγωδία: Αυτό είναι το βασικό δίδαγμα που αναδεικνύουν οι Πέρσες του Αισχύλου. Ο πιο
Related from Θέατρο
Editor’s Pick
Θέατρο 1 min
Κολακεία: Από τον Αισχύλο έως την Παπαδοπούλου
Εισαγωγή Η κολακεία αποτελεί ένα διαχρονικό φαινόμενο της ανθρώπινης συμπεριφοράς, στενά συνδεδεμένο με την εξουσία, την επιθυμία και…
Θέατρο
Discover more from Θέατρο
Explore the full collection of stories in this category, curated for your next read.
Explore the full Θέατρο collection
Go toTop

Don't Miss