Όπως είναι γνωστό, κατά τη διάρκεια της ζωής και της δράσης του Χίτλερ πραγματοποιήθηκαν δεκάδες απόπειρες δολοφονίας εις βάρος του, όλες αποτυχημένες φυσικά. Σε αυτές τις αποτυχημένες προσπάθειες δολοφονίας συγκαταλέγεται και η λεγόμενη “Επιχείρηση Αστραπή”, η οποία και οργανώθηκε από τον Συνταγματάρχη Χένινγκ φον Τρέσκοου. Ύστερα από τη Νύχτα των Μαχαιριών το 1934 ο Τρέσκοου ήταν βέβαιος πως ο Χίτλερ θα οδηγούσε τη Γερμανία στην καταστροφή, γι΄αυτό και η δολοφονία του κρίθηκε ως επιτακτική ανάγκη.
Το αρχικό σχέδιο
Το αρχικό σχέδιο περιελάμβανε μία ομάδα αξιωματικών, η οποία είχε ως έργο τον πυροβολισμό του Φύρερ κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού του γεύματος κατά την επίσκεψή του στη Στρατιωτική Ομάδα Κέντρου του Ανατολικού Μετώπου στο Σμολένσκ της ΕΣΣΔ. Στο σχέδιο αυτό όμως υπήρχαν αρκετές αντιδράσεις. Μία από αυτές περιελάμβανε την άρνηση να πυροβοληθεί ο Χίτλερ την ώρα που γευμάτιζε. Επιπλέον, οι συνωμότες δε διέθεταν τη συναίνεση του στρατού για τη συγκεκριμένη ενέργεια, συνεπώς το πιο πιθανό ήταν αμέσως μετά τη δολοφονία του Χίτλερ να συλλαμβάνονταν. Εκτός αυτών, το σχέδιο ματαιώθηκε τελικά, ύστερα από την παρέμβαση του Γκίντερ φον Κλούγκε, διοιηκητής της Ομάδας και εξαιτίας του γεγονότος πως δε θα ήταν παρών τη συγκεκριμένη στιγμή ο Χάινριχ Χίμλερ, ένας από τους πιο γνωστούς Γερμανούς Εθνικοσοσιαλιστές πολιτικούς και από τους πιο σημαντικούς διαμορφωτές της ναζιστικής πολιτικής. Συνεπώς, δε θα μπορούσαν να δολοφονήσουν και τους δύο στην προσπάθεια αυτή.
Το εναλλακτικό σχέδιο
Μπορεί το αρχικό σχέδιο να ματαιώθηκε, δεν έπρεπε όμως να συμβεί το ίδιο και στην “Επιχείρηση Αστραπή”. Γι΄αυτό ως εναλλακτικό σχέδιο υιοθετήθηκε η τοποθέτηση βόμβας στο αεροπλάνο του Φύρερ. Οι συνωμότες δε μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν γερμανικά εκρηκτικά, καθώς εκείνα δεν είχαν μεγάλη ισχύ και οι πυροκροτητές τους παρήγαγαν έναν χαρακτηριστικό συριγμό, ο οποίος θα μπορούσε να γίνει εύκολα αντιληπτός. Γι΄αυτό, αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθούν βρετανικά εκρηκτικά, τα οποία είχαν περισσότερο όγκο, μεγαλύτερη ισχύ και αθόρυβο πυροκροτητή. Επιπρόσθετα, η λειτουργία τους ήταν ιδιαίτερα απλή. Ένα σύρμα συγκρατούσε την περόνη ασφαλείας του πυροκροτητή. Στην άλλη άκρη του σύρματος ήταν τοποθετημένο ένα γυάλινο φιαλίδιο με οξύ. Όταν το φιαλίδιο αυτό έσπαγε, το οξύ διάβρωνε το σύρμα και ύστερα από ένα εύλογο χρονικό διάστημα απελευθέρωνε την περόνη ασφαλείας του πυροκροτητή. Μέχρι αυτό το σημείο, η “Επιχείρηση Αστραπή” δε θα μπορούσε με τίποτα να θεωρηθεί ως μια αποτυχημένη προσπάθεια κατά του Χίτλερ. Τουλάχιστον θεωρητικά.
Οι συνωμότες όμως συνάντησαν και ένα επιπλέον πρόβλημα στην κατάστρωση του σχεδίου. Η βόμβα δε μπορούσε να τοποθετηθεί στο αεροπλάνο, καθώς αυτό διέθετε ως φρουρούς αξιόπιστους άντρες των SS, οι οποίοι και πραγματοποιούσαν σκληρό έλεγχο σε όλους για την πλήρη ασφάλεια του Φύρερ. Τότε όμως, ο Σλάμπρεντορφ ζήτησε από τον Αξιωματικό Χάιντς Μπραντ να μεταφέρει στο αεροπλάνο ένα πακέτο, το οποίο θα περιείχε φιάλες, οι οποίες εξωτερικά θα έμοιαζαν με λικέρ Cointreau. Στην πραγματικότητα όμως, στις φιάλες αυτές ήταν ενσωματωμένη η εκρηκτική ύλη. Ο Μπραντς ανυποψίαστος για τη συνωμοσία, συμφώνησε. Προτού του δώσει το πακέτο, ο Σλαμπρεντορφ είχε ενεργοποιήσει τον πυροκροτητή, και το μόνο που απέμενε πια ήταν απλώς να περάσει το χρονικό διάστημα της μισής ώρας για να εκραγεί η βόμβα. Τίποτα δε μαρτυρούσε μέχρι στιγμής πως η “Επιχείρηση Αστραπή” θα θεωρούνταν μια αποτυχημένη προσπάθεια απόπειρας κατά του Χίτλερ.
Η αποτυχία του σχεδίου
Ύστερα από περίπου δύο ώρες και προς μεγάλη τους έκπληξη οι συνωμότες πληροφορήθηκαν την ασφαλή προσγείωση του αεροπλάνου στο Ράστενμπουργκ, άρα επί της ουσίας και την αποτυχία του σχεδίου τους. Την επόμενη ημέρα ο Σλάμπρεντορφ κατευθύνθηκε προς την πόλη με σκοπό να προλάβει τον Μπραντ και να αλλάξει τη βόμβα με αληθινά μπουκάλια λικέρ. Όπως κι έγινε. Στη συνέχεια, επιβιβάστηκε σε τρένο με προορισμό το Βερολίνο προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει τι πήγε λάθος με το καλά οργανωμένο σχέδιό τους. Λίγη ώρα μετά συνειδητοποίησε τον λόγο. Η συγκεκριμένη εκρηκτική ύλη αδυνατούσε να λειτουργήσει σε χαμηλές θερμοκρασίες. Η βόμβα είχε τοποθετηθεί στον χώρο αποσκευών και εξαιτίας της χαμηλής θερμοκρασίας λόγω του ύψους πάγωσε. Μπορεί η συνωμοσία να κατάφερε να παραμείνει μυστική, η απόπειρα δολοφονίας όμως είχε αποτύχει παταγωδώς.
Πηγές
Γιαννόπουλος, Ν. Η άγνωστη απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ με ένα λικέρ Cointreau. Ένα τέλειο σχέδιο που απέτυχε από έναν απρόβλεπτο παράγοντα. Ανακτήθηκε από https://www.mixanitouxronou.gr/i-agnosti-apopira-dolofonias-tou-chitler-me-ena-liker-cointreau-ena-telio-schedio-pou-apetiche-apo-enan-aprovlepto-paragonta/ (τελευταία πρόσβαση: 11/101/24).
Δέκα φορές που θα άλλαζε η Ιστορία. (2014). Ανακτήθηκε από https://www.newsbeast.gr/world/arthro/699140/deka-fores-pou-tha-allaze-i-istoria (τελευταία πρόσβαση: 11/101/24).
1o επίδοξοι δολοφόνοι του Χίτλερ – Πώς γλίτωνε από συμπτώσεις ο παρανοϊκόε δικτάτορας. (2018). Ανακτήθηκε από https://www.iefimerida.gr/news/452569/10-epidoxoi-dolofonoi-toy-hitler-pos-glitone-apo-symptoseis-o-paranoikos-diktatoras (τελευταία πρόσβαση: 11/101/24).
