Φαίη Καργιώτη
Ρομποτ- σερβιτόρος
Η Ιαπωνία, πέρα από νομοθεσίες σχετικά με την υποχρεωτική πρόσληψη από εταιρίες ατόμων με αναπηρία, δημόσιες και ιδιωτικές εγκαταστάσεις κατάλληλες να φιλοξενούν τέτοια άτομα και κρατικές χορηγίες σε εταιρίες, οι οποίες μέσω της τεχνολογίας αμβλύνουν τα προβλήματα των συγκεκριμένων ανθρώπων, άνοιξε πριν από λίγες μέρες και λειτούργησε σε πειραματικό στάδιο, την πρώτη καφετέρια στην οποία ‘εργάζονται’ ρομποτ- σερβιτόροι. Τα OriHime-D ρομποτ, σχεδιάστηκαν με τέτοιον τρόπο, ώστε αρχικά να βοηθούν τα άτομα με σωματικές αναπηρίες στην εκτέλεση καθημερινών αναγκών, αποδεικνύοντας ότι η τεχνολογία μαζί με την κοινωνική αλλά και εταιρική ευαισθητοποίηση, μπορούν να συμβάλουν στην επίλυση προβλημάτων κάθε κοινωνικής ομάδας.
Τα ρομποτ OriHime-D
Τα ρομπότ OriHime-D, https://www.youtube.com/watch?v=hC3hfGvkFJc έχουν ύψος 1,2 μέτρα και όπως αναφέρει ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ory Lab Inc., Kentaro Yoshifuji, επιτρέπουν τη σωματική εργασία και την κοινωνική συμμετοχή. Οι διαχειριστές των OriHime- D, μπορούν να τα ελέγχουν απομακρυσμένα, καθώς οι εικόνες και ο ήχος του περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκεται το ρομποτ, μεταφέρονται μέσω διαδικτύου στον χρήστη, επιτρέποντάς του να το κατευθύνει από το σπίτι μέσω υπολογιστή. Μέχρι στιγμής η εταιρία έχει κατασκευάσει πέντε τέτοια ρομποτ, ενώ βρίσκεται σε διαδικασίες για περαιτέρω προώθηση αναλόγων επιτευγμάτων, με στόχο τη δημιουργία ρομποτ ως φροντιστές ατόμων με αναπηρίες και κινητικές δυσλειτουργίες. Τελικός σκοπός, είναι άτομα με αναπηρία και κινητικές δυσκολίες να μην μένουν απομονωμένα, αλλά μέσω των ρομποτ να μπορούν να έχουν πρόσβαση και επικοινωνία προκειμένου να διευρύνουν την αυτάρκειά τους. Τα ρομποτ OriHime-D, λαμβάνουν εντολές να κινηθούν, να παρατηρούν, να μιλούν στους πελάτες και να μεταφέρουν αντικείμενα.
Ρομποτ και κοινωνικά ευπαθείς ομάδες
Πέρα από την Ιαπωνία και τα ρομποτ- σερβιτόρους OriHime-D, και σε άλλες χώρες, όπως στη Κίνα, στην Αγγλία ή στο Ντουμπάι, ρομποτ αναλαμβάνουν τον ρόλο του φροντιστή έστω και σε πειραματικό στάδιο ή έστω και σε πολύ περιορισμένη κλίμακα. Πρόκειται για ένα πολυδάπανο εγχείρημα, αλλά και πολύ σημαντικό καθώς βοηθά στην βελτίωση της ποιότητας ζωής, ανθρώπων με κινητικά προβλήματα και αναπηρίες. Οπωσδήποτε –πολλές φορές- δεν αντικαθιστούν την φυσική δυσλειτουργία, αλλά σίγουρα συμβάλουν στην μείωση της απομόνωσης, στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων, στην επίλυση καθημερινών προβλημάτων, στην επικοινωνία και σε έναν καλύτερο τρόπο ζωής. Η χρήση της τεχνολογίας σε κοινωνικά θέματα που αφορούν τη καθημερινότητα ανθρώπων με αναπηρία –αλλά και άλλων κοινωνικά ευπαθών ομάδων- θα έπρεπε να ήταν υποχρεωτική και ελεύθερα προσβάσιμη για τον καθένα.
