Δες καθαρά!

17 Φεβρουαρίου, 2017

δες, καθαρά
Οι περισσότεροι άνθρωποι πριν δούμε το τέλος μιας κατάστασης έχουμε βγάλει το συμπέρασμά μας. Ξεσπάμε κλαίγοντας ή φωνάζοντας, απογοητευόμαστε και τα παρατάμε. Έχεις σκεφτεί ποτέ τι θα γινόταν αν έμενες να δεις καθαρά τη συνέχεια των πραγμάτων; Για μια φορά στη ζωή σου μην υποκύψεις, μη βιαστείς και μην καταλήξεις σε πρόωρα συμπεράσματα αμφισβητήσιμης  ορθότητας.

Γιατί, άραγε, το κάνουμε αυτό; Έχεις αναλογιστεί; Εγώ πιστεύω πως μας βγαίνει αυθόρμητα από φόβο. Φοβόμαστε να αφεθούμε στην αβεβαιότητα του μέλλοντος. Είμαστε απαισιόδοξοι και σε όλα βλέπουμε άσχημο τέλος. Δε θα έπρεπε όμως. Ξέρεις γιατί; Γιατί στη ζωή δεν υπάρχει μόνο το άσπρο και το μαύρο. Υπάρχει και το γκρι και για να είμαστε ακριβείς, πιο πολύ γκρι υπάρχει. Αυτό που μπορεί να το βλέπεις ως την απόλυτη καταστροφή, με λίγη σκέψη παραπάνω και λίγες πινελιές θετικής ενέργειας, δε θα σου φαίνεται τόσο απροσπέλαστο. Το νόμισμα έχει δύο πλευρές και δεν ωφελεί να ξεχνάς πάντα τη μια εξ’ αυτών. Κυρίως, όταν αυτή που αφήνεις στην άκρη είναι η θετική πλευρά. Η ελπίδα, η δύναμη που χρειάζεσαι για να συνεχίσεις.

Να σου πω και το άλλο; Τι θα γίνει αν αποτύχεις; Ας πούμε ότι προσπάθησες για κάτι και τελικά δεν τα κατάφερες. Και, τι έγινε; ΤΊΠΟΤΑ! Όσο είσαι ζωντανός, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Όλα μπορούν να εξελιχθούν σε κάτι που ποτέ δεν περίμενες. Κάτι που πιθανόν να σε πλήγωσε στην αρχή, αλλά όσο δεν έχει τελειώσει μην υποκύπτεις. Ακόμη και μες στη  βρωμιά πάντα υπάρχει κάτι καλό. Μην ξεχνάς πως τα νούφαρα, μεγαλώνουν μέσα σε βάλτους!

δες, καθαρά

Αύριο είναι μια νέα μέρα. Μια ευκαιρία για να κερδίσεις το χαμένο σου χαμόγελο σου δίνεται κάθε πρωί. Μόλις, λοιπόν, σηκωθείς από το κρεβάτι, βάλε ως στόχο αυτή τη μέρα να δώσεις τα πιο πολλά χαμόγελα που έχεις δώσει ποτέ, αλλά και αισιοδοξία. Πάρε παράδειγμα από τα παιδιά και δες τα όλα όμορφα. Μην απογοητεύεσαι… τα πράγματα αλλάζουν σύμφωνα με την οπτική από την οποία κοιτάς. Όπως έχει πει και ο  Lao Tse, «αυτό που η κάμπια ονομάζει τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα».

δες, καθαρά

Μπιμπούδη Γεωργία

Εγωίστρια, ονειροπόλα και νευρική, λατρεύω τη Σαμοθράκη, το μπέργκερ, τις νεράιδες και το τσίπουρο. Ζω για να τραγουδάω και να ζωγραφίζω και παθιάζομαι με τα βιβλία, φτάνοντας σε σημείο εθισμού!

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

123123123
Previous Story

Το μυστήριο του νόμου του Zipf

Next Story

Για ποια αγάπη μου μιλάς;

Latest from Αψυχολόγητα

Image by Abbat from Pixabay

Μεταξύ «ιδανικών»

Χθες βγήκα με την παρέα μου σε ένα ταβερνάκι της γειτονιάς για να χαλαρώσουμε μετά από μια έντονη και δύσκολη εβδομάδα. Είχαμε καιρό να βρεθούμε όλοι μαζί, γιατί οι ενήλικες υποχρεώσεις
Κάθε πόνος είναι πέρασμα

Κάθε πόνος είναι πέρασμα

Είχα διαβάσει πρόσφατα, κάθε πόνος είναι πέρασμα και αν τον περάσεις συνειδητά γίνεται πηγή κατανόησης. Δεν χρειάζεται να καταλαβαίνουμε τα πάντα, μα χρειάζεται να
Related from Αψυχολόγητα
Go toTop