Ειρήνη Κατσάνη

Μου αρέσει να γράφω, για μένα είναι ο πιο σημαντικός τρόπος έκφρασης. Μου αρέσει αυτά που γράφω να τα μοιράζομαι, νιώθω σαν να επικοινωνώ με άλλους ανθρώπους. Σαν, να μοιράζομαι το τρόπο που βλέπω τον κόσμο.
μπουφάν

Εσύ τι μπουφάν φοράς;

Έτσι όπως κατέβαινα την Φορμίωνος με το αμάξι είδα ένα μπουφάν φωσφoριζέ να τρέχει στο στενό πεζοδρόμιο στην δεξιά πλευρά του δρόμου. Προφανώς αυτό το μπουφάν το φόραγε κάποιος άνθρωπος,…
κρίσεις

Κρίσεις πανικού

Οι κρίσεις πανικού είναι κάτι τρομακτικό. Όταν είναι πολύ έντονες νομίζεις κυριολεκτικά ότι θα πεθάνεις. Όμως δεν είναι στο μυαλό σου, το σώμα σου ασφυκτιά, υποφέρει, τα νιώθεις όντως αυτά…
πρέπει

Τα “πρέπει” των Χριστουγέννων

Τα Χριστούγεννα όλοι το ξέρουμε είναι μια οικογενειακή γιορτή. Άνθρωποι συνωστίζονται στα αεροδρόμια, στα λιμάνια, οι πιο ρομαντικοί(?) στους σταθμούς των τρένων. Τώρα θυμήθηκα αυτή την εικόνα από την Πολίτικη…
καιρός

Ο καιρός τρελάθηκε, οι άνθρωποι όχι (;)

Πλέον δεν έχουμε εποχές, έχουμε ονόματα ακραίων καιρικών φαινομένων. Ο καιρός λένε τρελάθηκε. Δεν τρελάθηκε ο καιρός, οι άνθρωποι τον τρέλαναν στο κυνήγι ενός αποκλειστικού και αμύθητου πλούτου. Εντάξει και…
μαμά

Η μαμά μου η Τζίνα

Την μαμά μου την λέγανε Τζίνα. Είχε πολύ όμορφο πρόσωπο, με πολύ εκφραστικά χαρακτηριστικά. Τα μάτια της ήταν ένα χρώμα ανάμεσα σε γκρι και σε σκούρο πράσινο, που μόνο αν…
ελπίδα

Ελπίδα (;) στο επόμενο αιώνα

Πριν λίγο διάβαζα κάποιες φράσεις που έχουν πει διάφοροι σπουδαίοι για την ελπίδα.  Ένιωσα πολύ χαρά και ανακούφιση, και μία θα έλεγα εσωτερική γαλήνη. Κάτι όμορφο και «ρομαντικό», σαν αυτό…
123123123