8 τρελές ιστορίες από την Αρχαία Ελλάδα

από την Αρχαία Ελλάδα
Πηγή: https://illiadandodyssey.weebly.com

 

Από την Αρχαία Ελλάδα γνωρίζουμε ιστορίες γνωστών προσωπικοτήτων μέσα από ιστορικά έργα της αρχαιότητας που έχουν διαδοθεί μέχρι σήμερα. Εδώ όμως θα αναφερθούμε σε 8 τρελές ιστορίες από την Αρχαία Ελλάδα που πολύς κόσμος δεν γνωρίζει.

από την Αρχαία Ελλάδα
Πηγή: http://www.npr.org

1. Ο Ηράκλειτος φαγώθηκε από σκυλιά.

Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος ήταν Έλληνας προσωκρατικός φιλόσοφος που έζησε τον 6ο με 5ο π.Χ. αιώνα στην Έφεσο, στην Ιωνία της Μικράς Ασίας. Τον γνωρίζουμε από την γνωστή του έκφραση: “Τα πάντα ρεί και μηδέποτε κατά τ’ αυτό μένειν». Από τον Διογένη Λαέρτιο μαθαίνουμε κάποια βιογραφικά στοιχεία για τη ζωή του φιλοσόφου καθώς και από το έργο του ίδιου του Ηρακλείτου, το Περί Φύσεως. Αυτό που δεν γνωρίζουμε όμως είναι πως ο φιλόσοφος έχασε τη ζωή του. Ο Ηράκλειτος έπασχε από υδρωπικία και για θεραπεία δοκίμασε ένα γνωστό γιατροσόφι της εποχής: καλύφθηκε με κοπριά αγελάδας. Πίστευε ότι αυτό θα ήταν αποτελεσματικό για την ασθένεια του και έμεινε στον ήλιο για να στεγνώσει το άλειμμα πάνω του. Η κοπριά στέγνωσε πάνω του αλλά ο Ηράκλειτος για κακή του τύχη δεν μπορούσε να κουνηθεί και να αμυνθεί για τη ζωή του όταν τον κατασπάραξε ένα κοπάδι από άγρια σκυλιά!

 

από την Αρχαία Ελλάδα
Πηγή: https://commons.wikimedia.org

2. Ο Ελεάζαρ Αβαράν καταπατήθηκε από ελέφαντα.

Ο Ελεάζαρ Αβαράν από την Ασμοναϊκή δυναστεία συμμετείχε στην εξέγερση των Μακκαβαίων εναντίον των Σελευκιδών και σκοτώθηκε  το 162 π.Χ. στη Μάχη του Βεθζαχαρία. Λίγα γνωρίζουμε γι’ αυτόν, εκτός από το τέλος του στη μάχη. Σύμφωνα με το βιβλίο των Μακκαβαίων 1, 6:43-46, κατά τη μάχη του Βεθζεχαρία, ο Ελεάζαρ είδε έναν πολεμικό ελέφαντα με ιδιαίτερο εξοπλισμό και πίστεψε, ότι έφερε τον Αντίοχο Ε΄ των Σελευκιδών. Αποφάσισε να διακινδυνεύσει τη ζωή του και να καρφώσει το δόρυ του στην κοιλιά του ελέφαντα. Όμως ο σκοτωμένος ελέφαντας έπεσε επάνω του, σκοτώνοντάς τον.

 

από την Αρχαία Ελλάδα
Πηγή: https://commons.wikimedia.org

3. Ο Μιλτιάδης έσωσε την Αθήνα και κατηγορήθηκε για προδοσία.

Ο Μιλτιάδης (554 π.Χ. περίπου – 489 π.Χ.) ήταν σημαντική προσωπικότητα στην Αρχαία Ελλάδα. Ήταν ο Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός που οδήγησε τους Αθηναίους στη μάχη του Μαραθώνα εναντίον των Περσών (490 π.Χ.). Από τις Ιστορίες του Ηροδότου μαθαίνουμε για τη ζωή του Μιλτιάδη. Αμέσως μετά την εκλογή του το 490 π.Χ., ως στρατηγός των ελληνικών δυνάμεων νίκησε τους Πέρσες στη μάχη του Μαραθώνα αφού πέτυχε να πείσει τον Καλλίμαχο να δοθεί εκεί η μάχη. Η μάχη άφησε 6.400 Πέρσες και 200 Αθηναίους νεκρούς. Η νίκη αυτή ήταν θρίαμβος για τον Μιλτιάδη. Οι Αθηναίοι όμως δεν τον είχαν σε εκτίμηση. Τον θεωρούσαν τύραννο και εχθρό της δημοκρατίας διότι διατηρούσε προσωπική σωματοφυλακή όπως έκανε ο Πεισίστρατος, ο τύραννος των Αθηνών, ενώ παράλληλα καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια και είχε συνεργαστεί με τους Πέρσες στην εκστρατεία τους στην Σκυθία. Πολιτικός του αντίπαλος ήταν ο Θεμιστοκλής που επιθυμούσε να κάνει την Αθήνα ηγετική δύναμη στην Ελλάδα. Ένα χρόνο μετά τη μάχη του Μαραθώνα, το 489 π.Χ. , συμμετείχε σε άλλη εκστρατεία, στη Νάξο, εναντίον των Περσών αλλά απέτυχε. Οι Αθηναίοι αρνήθηκαν να δεχτούν την ήττα και τον κατηγόρησαν για προδοσία. Ο Μιλτιάδης πέθανε στη φυλακή ντροπιασμένος και ξεχασμένος.

Διαβάστε επίσης  H πιο μοναχική βιβλιοθήκη του κόσμου

 

από την Αρχαία Ελλάδα
Πηγή:https://www.protothema.gr

4. Ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας δολοφονήθηκε από σωματοφύλακα του.

Ο Φίλιππος Β΄ ο Μακεδών (382 π.Χ. – 336 π.Χ.) ήταν άλλη μια γνωστή προσωπικότητα στην Αρχαία Ελλάδα. Ήταν Έλληνας βασιλιάς του Βασιλείου της Μακεδονίας από το 359 π.Χ. μέχρι τη δολοφονία του από τον Παυσανία, το 336 π.Χ. Ήταν μέλος της δυναστείας των Αργεάδων των Μακεδόνων βασιλιάδων, τρίτος γιος του βασιλιά Αμύντα Γ’ της Μακεδονίας και πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου Γ’. Η άνοδος της Μακεδονίας, η κατάκτησή της και η πολιτική εδραίωση του μεγαλύτερου μέρους της Κλασικής Ελλάδας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου Β’ επιτεύχθηκε εν μέρει με την αναμόρφωση του μακεδονικού στρατού, ιδρύοντας τη μακεδονική φάλαγγα. Κάποια στιγμή ο Φίλιππος Β΄ είχε διαφωνία με έναν από τους πιο έμπιστους σωματοφύλακες του, τον Παυσανία. Ο Παυσανίας δολοφόνησε τον Φίλιππο στην δεξίωση γάμου της κόρης του Φιλίππου, Κλεοπάτρα με τον Αλέξανδρο Α΄ της Ηπείρου, και καθώς προσπαθούσε να αποδράσει από την πύλη της πόλης, σκόνταψε σε μια ρίζα ενός κλίματος, και λογχίστηκε από τον Άτταλο, τον Λεοννάτο και τον Περδίκκα, που επίσης ήταν σωματοφύλακες και φίλοι του Αλέξανδρου.

 

από την Αρχαία Ελλάδα
Πηγή: http://lexchristianorum.blogspot.com

5. Ο Χρύσιππος πέθανε από το γέλιο.

Ο φιλόσοφος Χρύσιππος (280 π.Χ. – 206 π.Χ.), γιος του Απολλωνίου από την Ταρσό, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους της Στωικής σχολής, θεωρούμενος ως ένας από τους θεμελιωτές της. Ο Χρύσιππος συνέδραμε πολύ στη συστηματοποίηση της στωικής φιλοσοφίας, συμπληρώνοντας τα κενά που άφησαν ο Ζήνων και ο Κλεάνθης. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Χρυσίππου, οι άνθρωποι οφείλουν να συμμορφώνονται με τους νόμους της λογικής και να ασκούν την αρετή, η οποία είναι το μόνο αληθινό καλό. Τα άλλα όλα, ασθένεια ή υγεία, πλούτος ή φτώχεια, είναι αδιάφορα. Η ανθρώπινη ευτυχία πηγάζει από την απάθεια σε κάθε επιθυμία και εξωτερική επίδραση. Είχε γράψει πάνω από 700 βιβλία για ποικίλα θέματα. Μια μέρα, όταν ο Χρύσιππος ήταν 73 χρονών μέθυσε σε ένα συμπόσιο και είδε ένα γάιδαρο να τρώει ένα σύκο. Η σκηνή είχε φανεί στο μεθυσμένο φιλόσοφο τόσο αστεία που είπε: “Δώστε στο γάιδαρο μια γουλιά από καλό κρασί να ξεπλύνει το στόμα του από τα σύκα!” και πέθανε σε παροξυσμό γέλιου.

Διαβάστε επίσης  Αρχαία Μεσσήνη: Μία αρχαιολογική «όαση» στους πρόποδες της Ιθώμης

 

από την Αρχαία Ελλάδα
Πηγή: http://periergaa.blogspot.com

6. Ο Αρριχίων έγινε ολυμπιονίκης μετά θάνατον.

Ο Αρριχίων ή Αρραχίων ο Φιγαλεύς ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του παγκρατίου. Σκοτώθηκε το 564 π.Χ. κατά τη διάρκεια του τελικού του αθλήματός του. Παρά το θάνατό του κατάφερε να επικρατήσει του αντιπάλου του και να αναδειχτεί, έστω και μετά θάνατον, για τρίτη φορά ολυμπιονίκης. Καταγόταν από την αρκαδική πόλη της Φιγαλείας και όντας φημισμένος αθλητής του παγκρατίου κατάφερε να επικρατήσει στο συγκεκριμένο αγώνισμα κατά τις διοργανώσεις του 572 και του 568 π.Χ. Το 564, υπερασπιζόταν στην Ολυμπία για δεύτερη φορά τον τίτλο του. Κατάφερε να προκριθεί στον τελικό και κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης δέχτηκε μια άκρως επικίνδυνη λαβή από τον αντίπαλό του. Συγκεντρώνοντας τις τελευταίες δυνάμεις του, ο Αρριχίων κατάφερε να εξαρθρώσει το πέλμα του αντιπάλου του αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί την ίδια στιγμή που ο ίδιος ξεψυχούσε. Παρά το γεγονός πως ο Αρκάς παλαιστής ήταν νεκρός, οι Ελλανοδίκες τον ανακήρυξαν νικητή.

από την Αρχαία Ελλάδα
Πηγή: https://mousa.gr

7. Ο Αισχύλος προσπάθησε να ξεφύγει από τη μοίρα.

Ο Αισχύλος (Ελευσίνα Ιπποθοωντίδας, Αρχαία Αθήνα, 525 ή 524 π.Χ. – Γέλα, Μεγάλη Ελλάδα, 456 π.Χ.) Υπήρξε σπουδαία φυσιογνωμία στην Αρχαία Ελλάδα. Μαζί με τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη, είναι οι μοναδικοί τραγικοί ποιητές των οποίων έχουν σωθεί ολοκληρωμένα έργα. Μια μέρα ο Αισχύλος είχε δεχτεί την εξής προφητεία: ένας μάντης του είχε πει πως θα έβρισκε τραγικό θάνατο από βαρύ αντικείμενο. Μετά από αυτά τα λόγια, ο Αισχύλος πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του έξω στη φύση. Μια μέρα κάθονταν σε ένα χωράφι στη Γέλα όταν πέταξε από πάνω του ένας αετός και πέταξε μια χελώνα. Η χελώνα έπεσε στο κεφάλι του σκοτώνοντας τον ακαριαία.

Διαβάστε επίσης  Ευρωπαϊκό Μουσείο Άρτου στον Βαρνάβα Αττικής

 

από την Αρχαία Ελλάδα
Πηγή: https://commons.wikimedia.org

8.Οι προσβολές του Ιππώνακτα ήταν θανατηφόρες.

Ο Ιππώναξ (Ἱππώναξ) ήταν αρχαίος Έλληνας σατιρικός, ιαμβικός ποιητής από την Έφεσο. Υπήρξε ο εισηγητής της παρωδίας (ήταν ένας από τους πρώτους που τη χρησιμοποίησε για να περιγελάσει την επική ποίηση) και τα ποιήματά του συντέλεσαν στην ανάπτυξη της τραγωδίας. Από τις σάτιρές του δεν ξέφυγαν ούτε οι θεοί, ούτε καν οι ίδιοι οι γονείς του. Στις παρωδίες του χρησιμοποιούσε άσχημη και προσβλητική γλώσσα. Θεωρούνταν πολύ άσχημος. Όταν τα αδέρφια και γλύπτες Βούπαλος και Άθηνις έφτιαξαν ένα πολύ άσχημο άγαλμα για τον Ιππώνακτα, εκείνος ήθελε να τα εκδικηθεί. Έγραψε ένα πολύ προσβλητικό ποίημα εναντίον τους. Τα αδέρφια ένιωσαν πολύ προσβεβλημένα και κρεμάστηκαν.

 

Πηγές:

Αισχύλος: Gilbert Murray, «Αισχύλος. Ο δημιουργός της τραγωδίας.», Εκδόσεις Καρδαμίτσα, (Αθήνα 1993)

[Τελευταία πρόσβαση στις 15/6/2024]

Αρριχίων: David Matz, Greek and Roman Sport: A Dictionary of Athletes and Events from the Eighth Century B.C. to the Third Century A.D., McFarland, 1991, p. 32.

[Τελευταία πρόσβαση στις 15/6/2024]

Ελεάζαρ Αβαράν: Scullard, Howard Hayes (1974). The Elephant in the Greek and Roman World. Cornell Univ Press. p. 186.

[Τελευταία πρόσβαση στις 15/6/2024]

Ηράκλειτος: Καλογεράκος, Ι. και Θανασάς Π. Οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι, στο Ελληνική Φιλοσοφία και Επιστήμη από την Αρχαιότητα έως τον 20ο αιώνα, Ε.Α.Π., (Πάτρα, 2000)

[Τελευταία πρόσβαση στις 15/6/2024]

Ιππώναξ: Λεξικό του Σούδα, λήμμα Ἱππώναξ:  Ανακτήθηκε από: uky.edu

[Τελευταία πρόσβαση στις 15/6/2024]

Μιλτιάδης: Ηρόδοτος Ιστορίαι (Ερατώ):  Ανακτήθηκε από: wikisource.org

[Τελευταία πρόσβαση στις 15/6/2024]

Φίλιππος Β΄: Συλλογικό, Φίλιππος βασιλεύς Μακεδόνων, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1980

[Τελευταία πρόσβαση στις 15/6/2024]

Χρύσιππος: Ο βίος του Χρυσίππου στους «Βίους φιλοσόφων» του Διογένους Λαερτίου. Ανακτήθηκε από: Diogenes Laertius Lives of the Philosophers: Chrysippus, translated by C.D. Yonge (archive.org)

[Τελευταία πρόσβαση στις 15/6/2024]

 

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Τ3 Ημέρες επανάστασης των ηλεκτρονίων από τις εκδόσεις Αγγελάκη

Χιούμορ, άπειρες γνώσεις και διασκέδαση σε ένα βιβλίο; Και όμως

Τα πέντε κορυφαία αρώματα που θυμίζουν καλοκαίρι.

Το καλοκαίρι είναι η εποχή που η φρεσκάδα και η