Η ωτίτιδα, και συγκεκριμένα η παιδική ωτίτιδα, έχει αρχίσει να εμφανίζεται, όπως είναι αναμενόμενο λόγω εποχής πια, στους μικρούς μας φίλους. Ο χειμώνας έχει μπει για τα καλά,- με τα καλά, και τα άσχημα του-, φέρνοντας μαζί του καταστάσεις όπως λοιμώξεις και ιώσεις, που ταλαιπωρούν μικρούς και μεγάλους.
Η ωτίτιδα αναφέρεται ως ένα σύνολο λοιμώξεων που αφορά σε καταστάσεις ελαφρύτερης σημασίας, μέχρι σε βαριές φλεγμονές. Η μέση ωτίτιδα, είναι η πιο κοινή λοίμωξη, η οποία προσβάλλει το τύμπανο και την εσωτερική κοιλότητα του αυτιού. Τα μικρόβια αυτά προέρχονται από τη μύτη και το λαιμό, και καταφέρνουν να φθάσουν στο εσωτερικό του αυτιού μέσω της ευσταχιανής σάλπιγγας, του εσωτερικού πόρου δηλαδή, που συνδέει το αυτί με το λαιμό. Τα μικρόβια αυτά προκαλούν φλεγμονή, με αποτέλεσμα την διόγκωση του βλεννογόνου της μύτης και της ευσταχιανής σάλπιγγας, στην οποία συγκεντρώνεται έκκριμα. Η ωτίτιδα είναι συχνότερη στα μωρά και στα νήπια εξαιτίας κάποιων παραγόντων, όπως :
- Η ανατομία του αυτιού: Στα μωρά η δίοδος που περνάει από το αυτί προς τη μύτη είναι μικρότερη, άρα τα μικρόβια έχουν ευκολότερη “πρόσβαση”. Αφετέρου, τα μωρά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα ένα δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα, έτσι είναι περισσότερο ευάλωτα στις λοιμώξεις.
- Δεν μπορούν να φυσήξουν τη μύτη τους, αυτό είναι κάτι που το καταφέρνουν μετά την ηλικία των 2- 2,5 ετών, με αποτέλεσμα τα μικρόβια να εγκλωβίζονται και να μην μπορούν να ελευθερωθούν.
- Επίσης, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι λοιμώξεις αυτές να οφείλονται στη χρήση της πιπίλας, του μπιμπερό, αλλά και από το πιπίλισμα του αντίχειρα, καθώς με αυτά, δημιουργείται αρνητική πίεση εντός της στοματικής κοιλότητας.
Όσον αφορά την ωτίτιδα στα μεγαλύτερα παιδιά, οφείλεται σε παράγοντες όπως:
- Ο βρεφονηπιακός/παιδικός σταθμός
- Η αλλεργική ρινίτιδα
- Το παθητικό κάπνισμα
- Στην υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων,στα λεγόμενα δηλαδή, <<κρεατάκια>>
- Συγγενείς ανωμαλίες
- Η κληρονομικότητα, σχετικά με την ανατομία του αυτιού, καθώς γονίδιο της ωτίτιδας δεν έχει βρεθεί
Τα συμπτώματα της ωτίτιδας είναι η ωταλγία, ο έντονος πόνος δηλαδή, ο οποίος είναι ανυπόφορος για το παιδί, και συνήθως γίνεται εντονότερος όταν ξαπλώνει, με αποτέλεσμα να υπάρχουν προβλήματα σε σχέση με τον ύπνο του.Επίσης, η ωτόρροια (υγρό στο αυτί), η βαρηκοία ή η ελαφριά μείωση της ακοής, όπως και ο πυρετός. Αναφέρονται και συμπτώματα όπως βήχας, λήθαργος, εμετός, εκνευρισμός, ατονία, δυσκολία κατάποσης υγρών, και ρινίτιδα.
Οι παιδίατροι εξηγούν και ότι, καθώς ο πόνος είναι ιδιαίτερα έντονος και δυσάρεστος για το παιδί, μπορούν να του χορηγήσουν κάποιο παυσίπονο, και σε καμία περίπτωση να μην χορηγήσουν μόνοι τους, χωρίς την έγκριση του παιδίατρου σταγόνες ή να ακολουθήσουν και να προβούν σε άλλου είδους <<γιατροσόφια>>.
Σε κάθε περίπτωση, οι γονείς, και ιδίως όταν πρόκειται για μωρά, θα πρέπει να επικοινωνήσουν με το παιδίατρο και να τηρήσουν τις συμβουλές των ειδικών. Ακόμη, αν το παιδί παρουσιάζει πολύ συχνά ωτίτιδα, πιθανόν να πρέπει να διερευνηθεί παραπάνω, και συγκεκριμένα από έναν Παίδο-Ωτορινολαρυγγολόγο.
