Υπάρχει μια ειδική κατηγορία πόνου που μόνο ένας αληθινός βιβλιοφάγος μπορεί να καταλάβει. Είναι εκείνο το βουβό κραχ που ακούγεται στην ψυχή σου όταν ανοίγεις ένα ολοκαίνουριο, μυρωδάτο βιβλίο στην ξαπλώστρα και, πριν προλάβεις να διαβάσεις την πρώτη παράγραφο, ένας κόκκος άμμου τρυπώνει ανάμεσα στις σελίδες. Και μετά κι άλλος. Κι άλλος. Μέχρι το βράδυ, το κάποτε κομψό σου απόκτημα έχει διπλασιαστεί σε πάχος, οι σελίδες του θυμίζουν τσαλακωμένο χαρτομάντιλο και, αν το κουνήσεις, βγάζει αρκετή οικοδομική άμμο για να χτίσεις αυθαίρετο στη Χαλκιδική.
Επειδή, λοιπόν, οι δικαιολογίες τύπου «φταίει το κύμα» δεν περνάνε στην αισθητική μας, φέτος πήρα τα μέτρα μου. Μετά από πολλές δοκιμές, αποτυχίες και μερικά κατεστραμμένα εξώφυλλα, συνέταξα τον απόλυτο, ελαφρώς ψυχαναγκαστικό αλλά απόλυτα χρηστικό οδηγό επιβίωσης για τα βιβλία μας κάτω από τον ήλιο.
1. Το «Όπλο» του Shortbread: Το Zipper Bag
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Αν η τσάντα της παραλίας σου περιλαμβάνει χύμα το βιβλίο σου δίπλα σε βρεγμένες πετσέτες, φρούτα και αντηλιακά, παίζεις ρώσικη ρουλέτα. Η λύση είναι τα ταπεινά, διάφανα σακουλάκια τροφίμων με ζιπ (αυτά που βάζουμε τα σάντουιτς). Το βιβλίο μπαίνει εκεί μέσα με το που φτάνεις στην παραλία και βγαίνει ΜΟΝΟ όταν τα χέρια σου είναι στεγνά και καθαρά από άμμο. Είναι το απόλυτο bulletproof σύστημα ενάντια σε διαρροές καφέδων και υγρών αντηλιακών.
2. Το σύνδρομο του «Αντηλιακού Αντίχειρα»
Το έχουμε κάνει όλοι. Βάζουμε αντηλιακό, σκουπίζουμε τα χέρια πρόχειρα στην πετσέτα και πιάνουμε το βιβλίο. Συγχαρητήρια, μόλις αφήσατε μια μόνιμη, λιπαρή στάμπα με άρωμα μάνγκο στη σελίδα 45, η οποία θα σας θυμίζει αυτή τη στιγμή για τα επόμενα δέκα χρόνια. Κανόνας: Ένα πακέτο υγρά μαντηλάκια και μια στεγνή, καθαρή μικρή πετσέτα προσώπου αποκλειστικά για τα χέρια που κρατάνε το βιβλίο. Όχι για το σώμα, όχι για τα πόδια. Μόνο για τα δάχτυλα του αναγνώστη.
3. Η Ευλογία του Paperclip (Συνδετήρα)
Ο αέρας της παραλίας είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ρυθμού ανάγνωσης. Εκεί που είσαι έτοιμος να μάθεις ποιος είναι ο δολοφόνος, μια ξαφνική ριπή γυρίζει πέντε σελίδες μπροστά και σου κάνει spoiler. Ή, ακόμα χειρότερα, τσακίζει τις γωνίες. Δύο μεγάλοι συνδετήρες (paperclips) στις άκρες των σελίδων κρατάνε το βιβλίο σταθερό σαν βράχο, ακόμα κι αν φυσάει μελτέμι 7 μποφόρ.
Το βιβλίο στην παραλία είναι ιεροτελεστία. Θέλει τη φροντίδα του. Φέτος, λοιπόν, ας αφήσουμε την άμμο στα πόδια μας και το νερό στο κύμα. Τα βιβλία μας αξίζουν να επιστρέψουν στην πόλη με μοναδικό σουβενίρ τις αναμνήσεις που μας χάρισαν, και όχι με μια χούφτα κοχύλια ανάμεσα στα κεφάλαιά τους. Καλές (και στεγνές) αναγνώσεις!
