Steven King, ο βασιλιάς της λογοτεχνίας

Ο Steven King (Στίβεν Έντγουιν Κινγκ) είναι Αμερικανός συγγραφέας και ένας από τους διασημότερους συγγραφείς βιβλίων θρίλερ και τρόμου. Δίδασκε αγγλικά στο γυμνάσιο, όταν το 1974 εκδόθηκε το Κάρι, το πρώτο μυθιστόρημά του. Έχει γράψει και υπό ψευδώνυμο, το 1972 ως Τζόν Σουΐθεν (John Swithen) και μεταξύ 1972 και 1985 ως Ρίτσαρντ Μπάχμαν (Richard Bachman).

Σήμερα, με περισσότερα από 40 μυθιστορήματα και 200 διηγήματα στο ενεργητικό του, αναγνωρίζεται ως σημαντικός τεχνίτης του τρόμου και της φαντασίας αλλά και ένας από τους μείζονες συγγραφείς του 20ου αιώνα. Έχει επανειλημμένα αποσπάσει το Διεθνές Βραβείο Φαντασίας, τα βραβεία Bram Stoker, O. Henry, Nebula και άλλα πολλά, ενώ τιμήθηκε από την Ένωση Συγγραφέων Τρόμου για το συνολικό του έργο. Το 2003 τιμήθηκε με το μετάλλιο Διακεκριμένης Συνεισφοράς από το Εθνικό Ίδρυμα Βιβλίου των ΗΠΑ. Σήμερα εξακολουθεί να ζει με την σύζυγό του στο Μέιν.

Ο Steven King γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1947 στο Πόρτλαντ της Πολιτείας Μέιν των ΗΠΑ. Είναι γιος του ναυτικού Ντόναλντ Έντουιν Κινγκ και της συζυγου του Νέλυ Ρουθ Πίλσμπουρυ. Όταν ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένειά του το 1949, όταν ο Στίβεν ήταν 2 χρονών, η μητέρα του ήταν αναγκασμένη να μεγαλώσει μόνη της τον ίδιο και τον μεγαλύτερο αδελφό του Ντέιβιντ. Μετά βίας μπορούσε να θρέψει την οικογένειά της με ευκαιριακές εργασίες και μετακόμιζε συχνά. Ο Steven King έγραψε τις πρώτες του ιστορίες ήδη στην ηλικία των επτά ετών. Στον κινηματογράφο παρακολουθούσε συχνά ταινίες επιστημονικής φαντασίας και φανταστικές ταινίες, απ’ όπου προέρχεται και η προτίμησή του για τις ιστορίες τρόμου. Σε ηλικία δεκατριών ετών βρήκε μια κούτα γεμάτη με ανολοκλήρωτα χειρόγραφα του πατέρα του, κυρίως ιστορίες επιστημονικής φαντασίας και τρόμου.

Στο αυτοβιογραφικό του έργο “Οn Writing” (Περί της συγγραφής) γράφει ότι αυτό ήταν γι’ αυτόν μια καθοριστική εμπειρία. Σε ηλικία δεκαεννιά ετών εξέδωσε την πρώτη του ιστορία “I was a Teenager Grave Robber” στο περιοδικό “Comics Review”. Από το 1966 έως το 1970 ο King σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Μέιν, όπου και γνώρισε την αργότερα σύζυγό του Ταμπίτα (Tabitha) του γένους Σπρούς (Spruce). Στις 2 Ιανουαρίου 1971 παντρεύτηκαν και την ίδια ακόμα χρονιά γεννήθηκε η κόρη τους Ναόμι (Naomi). Από το 1971 αμέσως μετά την αποφοίτησή του ξεκίνησε να διδάσκει στο Χάμπτον (Hampton) του Μέιν ως καθηγητής αγγλικών.

Advertisements
Ad 14

Το εισόδημά του, όμως, ήταν χαμηλό για να μπορέσει να συντηρήσει την οικογένειά του, λόγος για τον οποίο εργαζόταν τα βράδια ως σιδερωτής σε κατάστημα με πλυντήρια. Έτσι, του έμενε μόνο ελάχιστος ελεύθερος χρόνος, τον οποίο χρησιμοποιούσε για να γράφει μικρές ιστορίες.

Αν και τα κατάφερνε πού και πού να πουλήσει κάποια από αυτές, βρισκόταν ακόμα πολύ μακριά από το να μπορεί να εξασφαλίσει το εισόδημά του με την συγγραφική του εργασία. Ήδη πριν από την επιτυχία του ο King έγραφε αρκετά μυθιστορήματα, τα οποία, όμως, δεν είχαν γίνει αποδεκτά από τους εκδότες. Αργότερα τα δημοσίευσε επεξεργασμένα κάτω από το ψευδώνυμο του “Ρίτσαρντ Μπάχμαν” (Richard Bachman).

Σ’ ένα ενοικιασμένο τροχόσπιτο ο King ξεκίνησε να γράφει το μυθιστόρημά του “Κάρι” (Carrie). Όπως αποκάλυψε στην αυτοβιογραφία του On writing (περί συγγραφής), κατά το διάβασμά του θεώρησε το χειρόγραφο του Κάρι άσχημο και το προώθησε στον σκουπιδοτενεκέ. Εκεί το βρήκε η γυναίκα του, το ανέσυρε και τον προέτρεψε να το ολοκληρώσει. Ο Steven King το έκανε και το 1973 ο εκδοτικός οίκος “Ντάμπλντέι” (Doubleday) δέχτηκε την ιστορία. Λίγο αργότερα η “New American Library” απέκτησε τα δικαιώματα βιβλίου τσέπης για το ποσό-ρεκόρ των 400.000 δολαρίων. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος και με την επιτυχή μεταφορά του βιβλίου στη μεγάλη οθόνη, έγινε γνωστός σε πολύ σύντομο διάστημα. Έχοντας αποκτήσει χρήμα και δόξα, αποφάσισε να εγκαταλείψει το επάγγελμα του καθηγητή και να αφοσιωθεί πλέον ολοκληρωτικά στη συγγραφή. Λίγο καιρό αργότερα κάνει την εμφάνισή του το βιβλίο “Η λάμψη” (The Shining), που επίσης έγινε μπέστ-σελλερ.Ο Steven King ξεκίνησε από πολύ νωρίς να πίνει και κατάληξε, αρχικά χωρίς να το συνειδητοποιήσει καλά-καλά, στον αλκοολισμό, ενώ ξεκίνησε αργότερα να παίρνει και άλλα ναρκωτικά, όπως αναβολικά και κοκαΐνη.

Από το 1985 ο King δεν ήταν μόνο εξαρτημένος από το αλκοόλ, αλλά και από την κοκαΐνη. Με τη βοήθεια της γυναίκας του, των φίλων του και μιας θεραπείας μπόρεσε να ξεπεράσει τις εξαρτήσεις του στις αρχές του 1990.

Αυτό που τον παρακίνησε να αποφασίσει την απεξάρτησή του, ήταν ένα επιθετικό τέχνασμα που επινόησε η γυναίκα του: όταν είδε ότι δεν μπορούσε να τον βοηθήσει ή να βοηθηθεί μόνος του, μάζεψε μια μέρα όλους τους φίλους και συγγενείς του και τον εξέθεσε μπροστά τους αποκαλύπτοντας την εξάρτησή του από τα ναρκωτικά. Το 1992 δημιουργήθηκε το συγκρότημα “Rock Bottom Remainders”, το οποίο αποτελείται από συγγραφείς.

Διαβάστε επίσης  Σ' αγαπάω Μπλου, Ημέρα Περιβάλλοντος

Μεταξύ άλλων είναι μέλη του δίπλα στον Steven King και οι Ρίντλεϋ Πίρσον (Ridley Pearson), Ματ Γκρένινγκ (Matt Groening), Έιμυ Ταν (Amy Tan), Ντέιβ Μπέρυ (Dave Berry) και Σκοτ Τάροου (Scott Turow). Από την ίδρυσή του το συγκρότημα έχει δώσει εκατοντάδες συναυλίες, συνήθως για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Όμως, ο Steven King, ο οποίος στο συγκρότημα παίζει κιθάρα και τραγουδά ευκαιριακά, δεν συμμετέχει σε όλες τις εμφανίσεις του.

Κάτω από το ψευδώνυμό του “Ρίτσαρντ Μπάχμαν” ο Steven King δημοσίευε ως τώρα έξι μυθιστορήματα: “Η οργή” (Rage) το 1977, “Η μακριά πορεία” (The Long Walk) το 1979, “Έργα οδοποιίας” (Road Works) το 1981, “Ο δρομέας” (The Running Man) το 1982 (γυρίστηκε ομώνυμη ταινία με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ το 1987), “Αδύνατος” (Thinner) το 1984 [αυτή η έκδοση οδήγησε στην αποκάλυψη του ψευδώνυμου αυτού και γυρίστηκε ομώνυμη ταινία από τον Tom Holland το 1996, ο οποίος σκηνοθέτησε ήδη την ταινία “Λαγκολίερς” (Langoliers)] και “Οι ρυθμιστές” (The Regulators) το 1996. Φέτος το 2007 αναμένεται η έκδοση στις ΗΠΑ το έβδομο μυθιστόρημα το “Blaze”.

Αρχικά ο Steven King κυκλοφόρησε τα βιβλία με το ψευδώνυμο, για να μην πλυμμυρίσει μετά τις επιτυχίες των “Κάρι (μυθιστόρημα)” (Carrie), “Σάλεμς Λοτ” (Salem’s Lot) και “Η Λάμψη” (The Shining) την αγορά με βιβλία του King, αλλά και για να δεί, αν αγοράζονται τα κείμενά του εξαιτίας του ονόματος στο εξώφυλλο ή λόγω της ποιότητάς των. Τα έργα κάτω από το ψευδώνυμό του ήταν εμπορικά, αλλά αφού έγινε γνωστό ότι ευθύνεται ο King γι’ αυτά, εξερράγησαν και εδώ οι αριθμοί πωλήσεων.

Ο βιβλιοπώλης Στίβεν Μπράουν (Stephen Brown) μετά την ανάγνωση του πέμπτου μυθιστορήματος του Μπάχμαν “Αδύνατος” (Thinner) εξέτασε προσεκτικότερα τα προηγούμενα τέσσερα βιβλία του. Σε λάθος του εκδοτικού οίκου NAL οφείλεται το γεγονός ότι βρήκε στα έντυπα πνευματικών δικαιωμάτων του βιβλίου “Η Οργή” (Rage) το όνομα “Steven King”. Όλα τα υπόλοιπα μυθιστορήματα είχαν εγγραφεί με το όνομα “Ρίτσαρντ Μπάχμαν”.

Στις 9 Φεβρουαρίου 1985 η ημερήσια εφημερίδα “Bangor Dialy News” δημοσιεύει την είδηση με τον εξής τίτλο: “Μ’ ένα ψευδώνυμο κρατήθηκαν σε μυστήριο πέντε ιστορίες του Κινγκ”. Λίγο καιρό αργότερα επανεμφανίστηκαν όλα τα βιβλία του Μπάχμαν στις λίστες μεγαλύτερων πωλήσεων. Μόνο για το μυθιστόρημα “Αδυναμία” (Thinner), το οποίο με 28.000 αντίτυπα ήταν αναμφίβολα εμπορικά πετυχημένο, δεκαπλασιάστηκαν οι πωλήσεις (280.000 αντίτυπα).

Αφού έγινε γνωστό, ποιος κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο, ο King άφησε τον Ρίτσαρντ Μπάχμαν να πεθάνει δημοσίως τον θάνατο από ‘ψευδωνυμικό καρκίνο’. Το 1996, όμως, τον άφησε, εκπλήσσοντας το κοινό, να ξαναζήσει και δημοσιεύει δύο μυθιστορήματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες για το τέρας “ΤΑΚ”. Η παραλλαγή του Steven King της ιστορίας κυκλοφορεί κάτω από τον τίτλο Desperation, αυτή του Μπάχμαν- στον πρόλογο σημειώνεται ότι πρόκειται για ένα χαμένο χειρόγραφο, το οποίο ανακάλυψε η ‘χήρα’ του Μπάχμαν στα προσωπικά του αντικείμενα- κάτω από τον τίτλο “Οι ρυθμιστές” (The Regulators).

Όπως και πρωτύτερα στο “‘Πράσινο μίλι” (The Green Mile) ο Κινγκ κατηγορείται ότι κερδοσκοπεί με αυτόν τον τρόπο δημοσίευσης.Με τους “Ρυθμιστές” ο King κατάφερε να συνδεθεί με το εκφραστικό στυλ των πρώτων τεσσάρων του μυθιστορημάτων, τα οποία γράφτηκαν πριν από την “Κάρι” και διαφέρουν στην έκφραση αρκετά από το στυλ των μετέπειτα έργων του King.

Μετά την αποκάλυψη του ψευδώνυμου και κάτω από την πίεση της αμερικανικής κοινής γνώμης εμφανίστηκαν ακόμα το 1985 αυτά τα τέσσερα μυθιστορήματα σε συγκεντρωτικό τόμο κάτω από το τίτλο “Στίβεν Κινγκ, Τα βιβλία του Μπάχμαν: τέσσερις πρώιμες νουβέλες” (Stephen King: The Bachman Books: Four Early Novels)

Ο Steven King θεματοποίησε στον τρίτο τόμο της τριλογίας του Καστλ Ροκ “Το πρόσωπο του φόβου” (The dark half) την αποκάλυψη του προσωπικού του ψευδώνυμου και χρωμάτισε το μυθιστόρημα με έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία.

Ακριβώς όπως και ο King συμβαίνει και στον συγγραφέα Θαντέους Μπόμοντ (Thaddeus Beaumont)- οικονομική επιτυχία με την αποκάλυψη του ψευδωνύμου- όμως στο μυθιστόρημα αλλάζουν τους ρόλους συγγραφέας και ψευδώνυμο.

Το ψευδώνυμο Τζον Σουΐθεν χρησιμοποιήθηκε από τον King μονάχα μία φορά και μάλιστα για την δημοσίευση της ιστορίας μικρού μήκους “Το πέμπτο τέταρτο” (The fifth Quarter) τον Απρίλιο του 1972 στο αμερικάνικο ανδρικό περιοδικό “Cavalier”. Χρόνια αργότερα (το 1993) αναδημοσιεύθηκε η ιστορία κάτω από το πραγματικό όνομα του King στη συλλογή ιστοριών “Εφιάλτες και ονειρότοποι” (Nightmares & Dreamscapes) και μεταφέρθηκε σε σειρά ταινιών με τίτλο “Εφιάλτες και ονειρότοποι: Από τις ιστορίες του Στίβεν Κινγκ” (Nightmares & Dreamscapes: From the Stories of Stephen King). Η συλλογή, τρίτη σε σειρά συλλογή ιστοριών μικρού μήκους του Κινγκ μετά το “Νυχτερινή Βάρδια” (Graveyard Shift) το 1978 και το (Sceleton Crew) το 1985, την αφιέρωσε ο Κινγκ στον αμερικανό ποιητή, συγγραφέα και μεγάλο παραμυθά, όπως γράφει στην αφιέρωσή του ο Κινγκ, Thomas Williams (1926-1990). Ακολούθησαν άλλες δύο συλλογές.

Διαβάστε επίσης  Ποια συναισθήματα μας προκαλούν τα βιβλία;

Μαζί με τον Πίτερ Στράουμπ ο Steven King έγραψε το 1984 το δημοσιευμένο βιβλίο “Το φυλαχτό” (The Talisman). Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ εξασφάλισε για την εταιρία του παραγωγής “DreamWorks” τα δικαιώματα κινηματογράφησης για το βιβλίο αυτό, στο οποίο ο πρωταγωνιστής έπρεπε να ξεκινήσει ένα ταξίδι διαμέσου όλης της Αμερικής και ενός παράλληλου κόσμου. Το 2001 δημοσιεύθηκε η συνέχεια του “Φυλαχτού” με τον τίτλο “Το μαύρο σπίτι” (The Black House).

 

Ο Steven King ήταν επίσης και σκηνοθέτης: το 1996 γύρισε την ιστορία του μικρού μήκους “Trucks” με τίτλο “Rhea M” με μάλλον μέτρια επιτυχία. Γι’ αυτήν την σκηνοθετική του απόδοση ήταν υποψήφιος για το Χρυσό Βατόμουρο ως χειρότερος σκηνοθέτης, αλλά δεν πήρε τελικά το βραβείο. Έγραψε το σενάριο για το μουσικό βίντεο “Ghosts” του Μάικλ Τζάκσον. Λόγω μη ικανοποίησης με την κινηματογραφική μεταφορά της “Λάμψης” (Shining) του Στάνλεϋ Κιούμπρικ το 1980 έγραψε το σενάριο για να γυριστεί ξανά, η οποία προβλήθηκε σε τρία επεισόδια στην τηλεόραση.

Το 1979 ο Steven King έπεσε πάνω στον Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν, Mark David Chapman, γεγονός, όμως, ευτυχώς χωρίς ‘παρενέργειες’. Αλλά το 1991 απέκτησε προβλήματα με την Anne Hiltner, η οποία τον κατηγορούσε ότι αντέγραφε, όπως και με τον Eric Keene, ο οποίος διέρηξε στο σπίτι του και απείλησε τη γυναίκα του King. Προπαντός στο “Μίζερι” (Misery) του 1987, όπως και στη νουβέλα “Το μυστικό παράθυρο, ο μυστικός κήπος” από τη συλλογή ιστοριών μικρού μήκους “Λανγκολίερς” (Langoliers) του 1990, και τελευταία στο “Η Ιστορία Της Λίσι” (Lisey’s story) του 2006 ο King επεξεργάζεται το φόβο του για τους παράφορους οπαδούς.

Στις 19 Ιουνίου 1999 ο Steven King χτυπήθηκε κατά τη διάρκεια ενός περίπατου από ένα μικρό λεωφορείο και τραυματίστηκε σοβαρά. Ο οδηγός, Μπράιαν Σμιθ, ήταν μεθυσμένος και “τον απασχόλησε ο σκύλος του”, όπως ανέφερε ο ίδιος. Αργότερα ζήτησε δημοσίως συγγνώμη για το ατύχημα, που αυτός προκάλεσε. Ο King νοσηλεύτηκε επί τρεις βδομάδες στο νοσοκομείο. Μετά από το λάθος μιας τοπικής εφημερίδας πολλοί τον πίστευαν νεκρό. Κατά την ανάρρωσή του από τις συνέπειες του ατυχήματος έγραψε το μυθιστόρημα “Ονειροπαγίδα” (Dreamcatcher).

Αργότερα ο Steven King αγόρασε το ατυχές αυτοκίνητο, το οποίο την ημέρα ένα χρόνο μετά το ατύχημα το κατέστρεψε και το απέσυρε ιδιόχειρα, για να το αποσύρει ως αντικείμενο αγοραπωλησίας από την κυκλοφορία.

Ο Σμιθ πέθανε σε ηλικία 43 ετών το Σεπτέμβριο του 2000, συμπτωματικά την ημέρα γενεθλίων του Κινγκ, πράγμα που οδήγησε σε φήμες μυστικιστικού τύπου στην κοινότητα των οπαδών του. Αναφορές σ’ αυτό το περιστατικό βρίσκονται στο πρώτο επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς “Kingdom Hospital”, δικής του παραγωγής, καθώς και στα “Λύκοι της Κάλλα” (Wolves of the Calla) και “Το τραγούδι της Σουζάννα” (Song of Susannah), οι τόμοι τέσσερα και πέντε της σειράς “Ο Σκοτεινός πύργος” (The dark Tower). Το ίδιο το ατύχημα είναι θέμα του έβδομού τόμου της σειράς αυτής το “Ο Σκοτεινός πύργος” (The dark Tower). Ο Μπράιαν Σμιθ αναφέρεται στο μυθιστόρημα αυτό με το όνομά του.

Οι ιστορίες του King ασχολούνται συχνά με καθημερινούς ανθρώπους, που ροφούνται σε φρικιαστικά και συνήθως υπερφυσικά βιώματα. Ο King είναι γνώστης του φανταστικού τρόμου, με το “Danse Macabre” μας παρουσίασε ένα θεματικό βιβλίο, το οποίο σκιαγραφεί την ανάπτυξη της λογοτεχνίας και την φιλμογραφία του τρόμου. Σ’ ένα άλλο θεματικό βιβλίο ονόματι “On writing” (Περί της συγγραφής) ο King δίνει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να δεί τα προτεινόμενα απ’ αυτόν στιλιστικά μέσα και προσεγγίσεις κατά τη συγγραφή λογοτεχνικών έργων. Πέρα απ’ αυτό περιέχει το βιβλίο αυτόαναφορές για τις συνθήκες, κάτω από τις οποίες δημιουργήθηκαν κάποια από τα έργα του.

Παράλληλα, όμως, στα μυθιστορήματα τρόμου του ό Κινγκ έγραψε και έργα, τα οποία δεν περιείχαν καθόλου ή μόνο ελάχιστα υπερφυσικά στοιχεία, όπως οι νουβέλες “Το πτώμα” (The Body) και το “Rita Hayworth and Shawshank Redemption”.

Ένα από τα βασικότερα θέματα στα μυθιστορήματα τρόμου του Κινγκ είναι το γεγονός, ότι ο τρόμος καραδοκεί πίσω από κατά μεγάλο βαθμό τετριμμένα και καθημερινά πράγματα. Αυτοκίνητα, κλόουνς, αστυνομικοί, σκυλιά του Άγιου Βερνάρδου, ιδιοκτήτες καταστημάτων ή ένα φανταστικό ψευδώνυμο είναι τα οχήματα, που φέρνουν την φρίκη σ’ έναν συνήθως προαστειακό και κοιμώμενο κόσμο.

Διαβάστε επίσης  "Λογοτεχνικά" παγκάκια Λονδίνου: Παράδειγμα για την Ελλάδα

Αρκετοί πρωταγωνιστές στα έργα του Steven King είναι συγγραφείς ή έχουνε συγγραφικές τάσεις. Παρά την φόρτιση των ρόλων τους είναι συχνά διχασμένες προσωπικότητες, που κατά κανόνα δεν είναι θετικά φορτισμένες. Αβέβαιο παραμένει, αν αυτό αποτελεί μια κριτική προοπτική του εαυτού του ή πορτραίτα συναδέλφων.

Μερικά από τα διασημότερα μυθιστορήματά του είναι:

Steven King - Η ιστορία της Λίσι
Εικόνα από klidarithmos.gr

Η ιστορία της Λίσι

Η Λίσι έχασε πριν από δύο χρόνια τον άντρα της, τον Σκοτ, μετά από είκοσι πέντε χρόνια γάμου. Ο Σκοτ ήταν πολυβραβευμένος συγγραφέας μπεστ σέλερ και πολύπλοκος άνθρωπος. Ήδη από την αρχή της σχέσης τους, προτού παντρευτούν, η Λίσι ήξερε ότι ο Σκοτ αποτραβιόταν σε κάποιο μέρος ?ένα μέρος που τον τρόμαζε και τον γιάτρευε συγχρόνως, που μπορούσε να τον καταβροχθίσει ζωντανό ή να του δώσει τις ιδέες που χρειαζόταν για να παραμείνει ζωντανός.

Τώρα είναι η σειρά της Λίσι να έρθει αντιμέτωπη με τους δαίμονες του Σκοτ και να επισκεφθεί αυτό το τρομακτικό μέρος. Σύντομα, αυτό που στην αρχή μοιάζει με την προσπάθεια μιας χήρας να βάλει σε τάξη τις σημειώσεις του διάσημου συζύγου της εξελίσσεται σε ένα μοιραίο ταξίδι στα σκοτάδια της ζωής του.

Η “Ιστορία της Λίσι”, ίσως το πιο προσωπικό και δυνατό έργο του Στίβεν Κινγκ, έχει θέμα την πηγή της δημιουργικότητας, τους πειρασμούς της παράνοιας και τη μυστική γλώσσα της αγάπης.

Steven King - Σάλεμς Λοτ
Εικόνα από klidarithmos.gr

Σάλεμς Λοτ

Ο Μπεν Μίαρς, επιτυχημένος συγγραφέας, επιστρέφει στο Σάλεμς Λοτ για να γράψει ένα μυθιστόρημα που θα βασίζεται στα χρόνια που έζησε εκεί ως παιδί, σε μια προσπάθεια να ξορκίσει τους φόβους που τον στοιχειώνουν απ’ την παιδική του ηλικία. Ήταν μάρτυρας ενός συμβάντος στο παλιό σπίτι στον λόφο, εκεί όπου τώρα μένει ένας άντρας που του προκαλεί μια ανεξήγητη ανησυχία. Την ίδια ώρα, περίεργα γεγονότα συμβαίνουν στην πόλη –ένα παιδί εξαφανίζεται, ένας σκύλος θανατώνεται με βάναυσο τρόπο– και η λίστα ολοένα και μεγαλώνει… Σύντομα, την ανησυχία θα διαδεχθεί ο τρόμος…

Steven King - Το Αυτό
Εικόνα από klidarithmos.gr

Το Αυτό

Εκεί κάτω όλοι επιπλέουμε…

Ένα αγοράκι με κίτρινο αδιάβροχο τρέχει χαρούμενο δίπλα σ’ ένα χάρτινο καραβάκι που αρμενίζει σ’ ένα πλημμυρισμένο από τη βροχή ρείθρο. Η βροχή έχει κοπάσει πια, και πέφτει στην κίτρινη κουκούλα σαν ψιλόβροχο σε τσίγκινη στέγη. Το αγόρι με το κίτρινο αδιάβροχο είναι ο Τζορτζ Ντένμπροου, κι εκείνη τη φθινοπωρινή ημέρα ήταν έξι χρονών…

Αυτό που κάνει τη μικρή πόλη του Ντέρι τόσο τρομακτικά διαφορετική από τις άλλες είναι όλα εκείνα που βλέπουν –και αισθάνονται– μόνο τα παιδιά.

Στα φρεάτια και τους υπονόμους, το Αυτό καραδοκεί και παίρνει τη μορφή εφιάλτη, του βαθύτερου τρόμου που φωλιάζει σε κάθε παιδί. Όμως, πότε πότε, το Αυτό προβάλλει από τα ζοφερά και υγρά βάθη, αρπάζει, διαμελίζει, σκοτώνει…

Τα χρόνια περνούν, τα παιδιά μεγαλώνουν, εγκαταλείπουν την πόλη, λησμονούν. Μέχρι τη στιγμή που κάποιος τους καλεί να επιστρέψουν, για να αντιμετωπίσουν για μία ακόμα φορά το Αυτό, που σαλεύει σαν ερπετό στα σκοτεινά έγκατα της μνήμης τους καθώς αναδύεται  για να μετατρέψει τους εφιάλτες του παρελθόντος σε μια ανείπωτα φρικτή πραγματικότητα.

Εικόνα από klidarithmos.gr

Η Λάμψη

Η καινούργια δουλειά του Τζακ Τόρανς στο ξενοδοχείο «Η Θέα» είναι η ιδανική ευκαιρία για μια νέα αρχή. Ως χειμερινός επιστάτης στο ατμοσφαιρικό παλιό ξενοδοχείο, ο Τζακ θα έχει άφθονο χρόνο για να επανασυνδεθεί με την οικογένειά του και να συγκεντρωθεί στο γράψιμο. Όταν όμως έρχεται ο σκληρός χειμώνας, η ειδυλλιακή τοποθεσία αρχίζει να φαίνεται απολύτως απομονωμένη, απολύτως σατανική. Και ο μόνος που αντιλαμβάνεται την παρουσία παράξενων και σκοτεινών δυνάμεων στη «Θέα» είναι ο Ντάνι Τόρανς, ένα πεντάχρονο παιδί με μοναδικό χάρισμα.

Η Ομίχλη
Εικόνα από ianos.gr

Η ομίχλη

Η καταιγίδα σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά της, αφήνοντας πίσω της πεσμένα δέντρα και ηλεκτροφόρα καλώδια… ορατές ζημιές. Όχι μακριά από το Μπρίτζτον του Μέιν, βρίσκεται το Κέντρο Ερευνών “Αιχμή του Βέλους”. Κανείς από τους κατοίκους δεν ήξερε τι είδους έρευνες και πειράματα διεξάγονταν εκεί. Όταν πιο κόπασε η καταιγίδα, βλέποντας την ομίχλη να πλησιάζει, τους παραξένεψε μόνο το σχήμα και το κατάλευκο χρώμα της. Ο Ντέιβιντ Ντρέιτον παίρνει τον μικρό γιο του και πηγαίνουν στην πόλη ν’ αγοράσουν εφόδια για το σπίτι. Η ομίχλη τους προλαβαίνει την ώρα που ψωνίζουν μέσα σ’ ένα σουπερμάρκετ. Ο εφιάλτης αρχίζει…

Ο Steven King είναι κορυφαίος στο είδος του κι ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του αιώνα μας.

Πηγές:

www.ishow.gr

www.klidarithmos.gr

www.ianos.gr

Γεια! Ονομάζομαι Μαριάννα Λάντου και είμαι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Ουαλίας στον κλάδο της Διοίκησης Επιχειρήσεων. Αγαπώ τη λογοτεχνία και τη γυμναστική με τα οποία ασχολούμαι στον ελεύθερό μου χρόνο. Όπως και ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες "Πάντα φανταζόμουν τον παράδεισο σαν ένα είδος βιβλιοθήκης".

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Η κατάλυση του χρόνου

“Η κατάλυση του χρόνου” φέρει την πολιτική ανατροπή

Ο πολλά υποσχόμενος Μιχάλης Αλμπάτης, μετά την επιτυχία του βιβλίου

Σορτσάκια: Τα trend του καλοκαιριού

Στη λίστα καθώς μπήκε το καλοκαίρι, μπήκαν και τα σορτσάκια,