MAX MAGAZINE

«Να ζει κανείς ή να μη ζει»  αναρωτιόταν ο Άμλετ κοιτώντας τη νεκροκεφαλή.  «Να παντρευτεί κανείς ή να μην παντρευτεί» αναρωτιόταν  και ο Ματθαίος Γιωσαφάτ.  Το ίδιο αναρωτιόμουν κι εγώ…

Δύο μήνες έχουν περάσει από τότε που έχω να τους ακούσω. Όλα φαίνεται πως έχουν ηρεμήσει στην πολυκατοικία και συγκεκριμένα στο Γ2, στο σπίτι τους. Θέλω να ελπίζω πως τα…

Κυριακή πρωί. Είχε περάσει περίπου μισή ώρα από το σχόλασμα της  εκκλησίας. Περπατούσα στον κεντρικό δρόμο.  Κοίταξα ολόγυρα. Τα καταστήματα ήταν κλειστά και οι κάθετοι δρόμοι σχεδόν έρημοι. Οι κορυφές…

Ο άντρας που με τράβηξε στο κατάστρωμα μου μίλαγε σ’ άγνωστη γλώσσα. Δεν τον καταλάβαινα. Έτρεμα. Έφτυνα νερό. Το πλοίο που μετέφερε εκατό κακότυχους μαζί μ’ εμένα είχε βουλιάξει. Δώδεκα…

Τα όνειρά μου, ξεχασμένα σε ένα μικρό συρτάρι με ασπρόμαυρες φώτο, φτώχεια, μιζέρια, οικογενειακά προβλήματα από παιδί και ότι άλλο ακολουθούσε μια δύσκολη ζωή σε μια επαρχιακή κωμόπολη με γονείς…

Δεν υπήρχε ψυχή στον μεγάλο κεντρικό δρόμο της παραλιακής. Ο ήχος της μηχανής του αυτοκινήτου σκέπαζε το παλιό ραδιόφωνο, απ’ το οποίο ακούγονταν αμυδρά διάφορες επιτυχίες των 80’ς. Ο αέρας…

Η κυρία Μαρκαντιάν όταν ιδιοκτήτρια του συνοικιακού υαλοπωλείου. Το μαγαζί της δεν ήταν σπουδαίο αλλά ήταν της γειτονιάς οπότε όποιος ήθελε να σκοτώσει την ώρα του η να αποκτήσει ένα…

Ο Δημήτρης Γ. έγινε Υπαστυνόμος Β’. Από μικρός του άρεσε να παίζει κλέφτες κι αστυνόμους, με ιδιαίτερη συμπάθεια στους δεύτερους. Μικρός – μικρός ήταν πολύ άτακτος, είχαν να το λένε…

Το χτύπημα στην πόρτα ήταν βιαστικό και παρατεταμένο. Ήξερε ποιος ηταν. Τον περιμένε λιγο αργότερα αλλα αυτός ο παλιόκαιρος τον έκανε μάλλον ανυπόμονο να χωθεί στην αγκαλιά της, οχι γιατι…

   «Απολύεσαι! Πέρνα έξω τώρα!» Οι φωνές από το γραφείο του Διευθυντή διέκοψαν τις εργασίες των υπαλλήλων. Αμέσως η πόρτα άνοιξε και ένας νεαρός άντρας βγήκε. «Στεφ, Βίκυ, Χρήστο, Εύη,…