MAX MAGAZINE

Δύσκολο να είσαι λύκος. Πολύ δύσκολο. Κατ’ αρχήν, όλοι σε παίρνουν με κακό μάτι. Γιατί; Γιατί, βασικά, σε όλα τα παραμύθια κάποιον τρως. Βέβαια, θεωρείσαι σαρκοφάγο ζώο, άρα όντως πράγματι…

Δεν χρειάστηκε παραπάνω από ένα βλέμμα. Το ήξερε… το ένιωθε… Μεταξύ τους οι «κοινές» λέξεις ήταν πάντα περιττές. Η έκφραση του προσώπου της, όταν τον είδε ήταν προφανής. Τον είχε…

1956 Ήταν μόνη. Ήταν ντυμένη. Ήταν έτοιμη. Είχε μπροστά της τον μικρό καθρέφτη από τον διάδρομο, είχε έρθει λόγω της περίστασης στο δωμάτιό της, ακουμπισμένος στο κεφαλάρι του κρεβατιού της.…

Είχε πέσει το σκοτάδι και ο κήπος του συνοικιακού καφέ βρισκόταν σε ανοιξιάτικη έξαρση. Οι πρώτες καρέκλες είχαν βγει έξω, οι μαξιλάρες, τα ρεσό, τα τραπεζάκια.Ολόγυρα σκεπασμένα τα πάντα με…

Αν ήταν μια άλλη βραδιά, ο Πάτροκλος θ’ απολάμβανε εκστασιασμένος, μέσα σ’ αυτή την υποβλητική ατμόσφαιρα, τη συντροφιά του παππού Ερμή. Όχι όμως και τούτη. Τούτη τη βραδιά, μια άγρια…

Μου μένουν μοναχά λίγες ώρες.Μόλις χαράξει θα οδηγηθώ στο εκτελεστικό απόσπασμα και λίγο μπαρούτι θα στραγγίξει μονομιάς όση ζωή θα μου απέμενε διαφορετικά.Δε με πειράζει όμως.Στα πενήντα τρία μου χρόνια…

Το τηλέφωνο χτύπησε τις πρώτες πρωινές ώρες, εκεί λίγο μετά τις 6. Τότε που η μάνα του ήξερε πως θα έχει ξυπνήσει, θα έχει ήδη φτιάξει τον καφέ του και…

Άνοιξε τα μάτια του και το φως που έμπαινε από τα παντζούρια του φάνηκε διαφορετικό, σαν να είναι πιο δυνατό από τα άλλα πρωινά. «Κάτι δεν πάει καλά» σκέφτηκε και…

H Ίζο ένιωθε τον καυτό ήλιο να ταλαιπωρεί τους γυμνούς ώμους της και η αγωνία της άρχισε να κορυφώνεται.  Όλοι γύρω της φαίνονταν ενθουσιασμένοι, σχεδόν πανηγύριζαν. Οι υπηρέτριες της βρίσκονταν…

Εκείνη την αποφράδα ημέρα, τη θυμάμαι σαν χθες. Έχει αφήσει ανεξίτηλα τα ίχνη της πάνω στην ψυχή μου. Όσα χρόνια κι αν πέρασαν, ο χρόνος δε στάθηκε ικανός να ξεριζώσει…