MAX MAGAZINE

Έκλεισε την πόρτα πίσω του αθόρυβα και κατευθύνθηκε ακροπατώντας προς την πόρτα της κάμαρας που υπήρχε ακριβώς απέναντι από την δική του. Σήμερα δεν ήταν η πρώτη φορά που θα…

Ήταν η τελευταία παράδοση στο μάθημα της Βιολογίας, αλλά το αμφιθέατρο της Ιατρικής παρόλα αυτά ήταν ασφυκτικά γεμάτο. Ο δημοφιλής καθηγητής γύρισε στον πίνακα και έγραψε: «ΦΘΟΡΑ και ΘΑΝΑΤΟΣ». Ας…

«Κάθισε, τέκνον μου. Πώς λέγεσαι;» «Μαρία, πάτερ». Η Μαρία κάθισε πάνω σε ένα μαύρο σκαμνί που βρισκόταν μέσα στο κουβούκλιο. Έφτιαξε τη φούστα της, ίσιωσε τον κότσο στα μαλλιά της…

Ο Βαγγέλης είχε λυσσάξει μ’ αυτή την έκθεση ζωγραφικής.  Η προσπάθεια να με πείσει να πάμε, γνωρίζοντας ότι δεν είμαι πολύ φαν τέτοιου είδους εκδηλώσεων, είχε ξεκινήσει βδομάδες πριν.  Ο…

23:26. Η ώρα που άνοιξα τα μάτια μου από την πτώση του κινητού μου, στο πάτωμα, λόγω της ατελείωτης δόνησης. Το προηγούμενο βράδυ είχε live στο μαγαζί, ενώ το πρωί…

Το στρώμα περίσσευε και απ’ τις δυο πλευρές. Και στο φάρδος και στο μάκρος. Μάταια προσπαθούσαν να το χωρέσουν. Το στρίμωχναν από δω , το ζούλαγαν από κει, το λόξευαν,…

Έπλυνε σχολαστικά τα χέρια της μέχρι τους αγκώνες με το υγρό κρεμοσάπουνο φράουλα. Έπειτα τα σκούπισε σχολαστικά σε μια λευκή πετσέτα. Κοίταξε προσεκτικά τα ρούχα της. Ένας κόκκινος λεκές, μικρός…

Αγκαλιασμένη από κήπους και πρασινάδες λούζεται χαρωπή στην πλαγιά του Βερτίσκου και ο γέροντας πότε-πότε τη φιλάει και της κρυφομιλάει τα ωραία μυστικά του.  Στην νότια άκρη της ορθώνεται απότομη…

Παιδί ήμουν τότε. Είχα βγει στην αυλή κι έπαιζα με τα χώματα. Το χώμα ήταν νωπό. Είχε βρέξει τις προηγούμενες μέρες. Έπαιζα με τα χέρια μου, με το υγρό χώμα.…

“Στην αγκαλιά μου κι απόψε σαν άστρο κοιμήσου, δεν απομένει στον κόσμο ελπίδα καμιά…” Κοίταξα το ρολόι μου: 18.54. Ακριβώς την ίδια ώρα με χθες. Και προχθές. Και αντιπροχθές. Είναι…