MAX MAGAZINE

Το στρώμα περίσσευε και απ’ τις δυο πλευρές. Και στο φάρδος και στο μάκρος. Μάταια προσπαθούσαν να το χωρέσουν. Το στρίμωχναν από δω , το ζούλαγαν από κει, το λόξευαν,…

Έπλυνε σχολαστικά τα χέρια της μέχρι τους αγκώνες με το υγρό κρεμοσάπουνο φράουλα. Έπειτα τα σκούπισε σχολαστικά σε μια λευκή πετσέτα. Κοίταξε προσεκτικά τα ρούχα της. Ένας κόκκινος λεκές, μικρός…

Αγκαλιασμένη από κήπους και πρασινάδες λούζεται χαρωπή στην πλαγιά του Βερτίσκου και ο γέροντας πότε-πότε τη φιλάει και της κρυφομιλάει τα ωραία μυστικά του.  Στην νότια άκρη της ορθώνεται απότομη…

Παιδί ήμουν τότε. Είχα βγει στην αυλή κι έπαιζα με τα χώματα. Το χώμα ήταν νωπό. Είχε βρέξει τις προηγούμενες μέρες. Έπαιζα με τα χέρια μου, με το υγρό χώμα.…

“Στην αγκαλιά μου κι απόψε σαν άστρο κοιμήσου, δεν απομένει στον κόσμο ελπίδα καμιά…” Κοίταξα το ρολόι μου: 18.54. Ακριβώς την ίδια ώρα με χθες. Και προχθές. Και αντιπροχθές. Είναι…

Εννιά χρονών κι επιστρέφοντας από το μάθημα των Αγγλικών είδα ένα πεταμένο μαγιό στην μέση του δρόμου. Δεν θυμάμαι πια πως ήταν εκείνο το μαγιό, το θυμάμαι ωστόσο λίγο γαριασμένο,…

Ξύπνησα ιδρωμένη. Ένιωθα τη γλώσσα μου στεγνή και ζαλιζόμουν. Η μουσική μέσα στο κλαμπ έπαιζε τόσο δυνατά που μετά βίας μπορούσα να ακούσω τους φίλους μου. Δύο κοπέλες στέκονταν από…

<<Κουνηθείτε!>> φώναξε ένας στρατιώτης δείχνοντας με το αυτόματο όπλο του προς την μεγάλη σήραγγα <<δεν έχουμε καθόλου χρόνο για χάσιμο! Ακόμη και το κάθε δευτερόλεπτο είναι πολύτιμο!>>. Και πράγματι δεν…

Την προσκάλεσα στο δωμάτιό μου. Μόνο ένα σιδερένιο κρεβάτι, ένα ξύλινο τραπέζι και μία καρέκλα. Φάνηκε απογοητευμένη, αλλά η περιέργεια την κράτησε. -Που να καθίσω; ρώτησε. -Δεν έχει και πολλά…

Είναι σχεδόν βράδυ. Έχω κατέβει με ταξί στο κέντρο, στην πρώτη μου προσπάθεια να εντοπίσω και να καταγράψω τα μέρη που έγιναν τα επεισόδια τον Δεκέμβριο του 2008. Αλλά γυρνώντας…