Δεν αγαπάμε όλοι με τον ίδιο τρόπο — και αυτό δεν είναι καθόλου πρόβλημα. Αντιθέτως είναι δύναμη. Η γλώσσα αγάπης που κουβαλάει ο καθένας μας, δεν έρχεται για να μας…
Γιατί κάποιοι είναι «απολιτίκ;» Καλά διαβάσατε δεν υπάρχει κάποιο ορθογραφικό στον τίτλο του άρθρου, ούτε λείπει κάποιο γράμμα. H λέξη είναι «απολιτίκ», όντως! Τι σημαίνει όμως «απολιτίκ;», θα αναρωτηθείτε. «Απολιτίκ»…
Σήμερα θα μιλήσω για εκείνη την ώρα, λίγο πριν την καληνύχτα. Εκείνη τη στιγμή που είναι αφιερωμένη στις πιο βαθιές και εσωτερικές εξομολογήσεις. Ξέρεις πολύ καλά για τι ακριβώς μιλάω.…
Το δίπλα μαξιλάρι… Πόσοι διαφορετικοί άνθρωποι έχουν περάσει από το δίπλα μαξιλάρι; Αυτή την σκέψη έκανα σήμερα κάποια στιγμή μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Μέσα στην προσπάθειά μου, να κοιμηθώ, άνοιξα…
«Συναισθηματικά ασθενείς». Θα ήμουν πιο ήσυχη με τον εαυτό μου αν θεωρούνταν ένας απλός ανυπόστατος, επιπόλαιος, «αναβράζων χαρακτηρισμός», δομημένος σε μια υστερόβουλη, εγωιστική πρόθεση κυριαρχίας ιδεών, απόψεων, παρουσίας παρά…
Τέλος εποχής. Η αυλαία πέφτει… Ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής σου τελειώνει και σιγά σιγά συνειδητοποιείς πως τίποτα δεν είναι ίδιο, όλα παίρνουν ένα διαφορετικό δρόμο – μια διαφορετική τροπή.…
Δουλεύεις όλο το χρόνο, πιέζεσαι από λογής αγχωτικές καταστάσεις, και σαν τελευταίο καταφύγιο στο μυαλό σου, εναποθέτεις τις ελπίδες σου στο καλοκαίρι! Στο ελληνικό, κατά άλλα ατελείωτο καλοκαίρι, που για…
Πώς ξεχωρίζετε τη διαφορά ανάμεσα σε ένα θέλω και ένα πρέπει; Οι άνθρωποι συχνά συμπεριφέρονται σαν να έχουν πολλαπλούς εαυτούς με διαφορετικά, ανταγωνιστικά ενδιαφέροντα. Ονομάζουμε δυο από αυτούς τους μεταφορικούς…
Είναι όμορφα σήμερα σε αυτή τη γωνιά του Πανδοχείου της ψυχής μου, έχω καθαρίσει όλες τις γωνιές του και νιώθω πολύ, πολύ όμορφα. Έβαλα ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, μια επιλογή…
Ζούμε σε έναν ανήθικο,νοσηρό, κοινωνικό αλγόριθμο. Βαδίζουμε με μια πεπερασμένη σειρά ενεργειών, αυστηρά καθορισμένων και εκτελέσιμων σε περιορισμένο χρόνο, που στοχεύουν θεωρητικά στην επίλυση αρκετών προβλημάτων μα πρακτικά, στην…
Να βρεθούμε για καφέ να τα πούμε! 5 η ώρα το απόγευμα κι εγώ όρθια μέσα στο λεωφορείο, κολλημένη πάνω σε έναν παππού και μια κοπελιά γύρω στα 20. Ήμουν…