Η ζήλια είναι ένα αίσθημα που οι περισσότεροι άνθρωποι κάποια στιγμή νιώθουν στη ζωή τους και συνδέεται, συνήθως, με μια υπαρκτή ή φαντασιακή απειλή πως κάποιο άλλο άτομο έχει γίνει αποδέκτης του ενδιαφέροντος, της αγάπης ή του πόθου της ερωτικής του συντρόφου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν δημιουργούνται ιδιαίτερα προβλήματα. Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις όπου μπορεί να προσλάβει πραγματικά καταστροφικές διαστάσεις. Η ζήλια είναι ένα σύνθετο αίσθημα στο οποίο εμπλέκονται διάφορα αισθήματα, όπως οργή, θλίψη,ανεπάρκεια, απόγνωση. Συνήθως, εμφανίζεται σε ερωτικές σχέσεις. Μπορεί να επηρεάσει και άλλου είδους σχέσεις, όπως π.χ. τις φιλικές.. Πολλές φορές, δεν βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα, προκαλώντας ψυχικό πόνο και αναστάτωση όχι μόνο σε αυτόν που ζηλεύει αλλά και στα άτομα του περιβάλλοντός του.
Τρεις σπίθες: περηφάνια, ζήλια και φιλαργυρία, είναι αναμμένες σε κάθε ανθρώπινη καρδιά. Dante
Η ζήλια είναι μια ολοκληρωτική προσπάθεια καταστροφής του αντικειμένου του φθόνου της. Όπως ο Δούρειος Ίππος, επιτίθεται σε ένα μέρος με την πρόθεση να καταστρέψει το σύνολο. Η μοναδική άμυνα που υπάρχει απέναντι στον ανταγωνιστικό από ζήλια είναι να απομακρυνθούμε και να μην μπούμε στον πειρασμό να προσπαθήσουμε να δικαιολογηθούμε. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να μας παρασύρουν στον χορό της πρόκλησης που θέλουν ν’ αρχίσουν μαζί μας.
Ο γάμος δεν σημαίνει παροχή άδειας προς εκμετάλλευση
Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τον ζηλιάρη να βλέπει τη ζωή μέσα από τους αντιστρεπτικούς και διαστρεβλωτικούς του φακούς, αν επιμένει να έχει αυτή την οπτική. Αυτό είναι δική του δυστυχία και κάθε απόπειρα να τον εξευμενίσουμε θα τροφοδοτήσει μόνο τον πόθο του για περισσότερη επιβεβαίωση από την πλευρά μας.
Δεν είναι αυτός ο τρόπος για τον βοηθήσουμε ή να βοηθηθούμε. Αν η οπτική μας είναι σωστή, αυτό μας αρκεί. Πρέπει να θυμόμαστε πως δεν θέλει να αποδείξουμε την αθωότητά μας αλλά την υποταγή μας σ’ αυτόν. Το να κάνουμε κάτι τέτοιο σημαίνει πως ένα κομμάτι του εαυτού μας πρέπει να πεθάνει. Και αυτό δεν είναι καλό ούτε για μας ούτε γι’ αυτόν ούτε για τον κόσμο γύρω μας. Αν κάναμε αυτό το λάθος, όλοι θα έβγαιναν χαμένοι».
Απόσπασμα από το βιβλίο: «Το σημάδι του Κάιν. Η ανατομία της ζήλιας». των Γουίλαρντ & Μάργκαρετ Μπήτσερ
