MAX MAGAZINE

Κανείς δεν ξέρει τη σιδερένια γέφυρα καλύτερα από αυτόν. Είναι εκεί, πάντα είναι εκεί. Δεν περπατάει όπως οι υπόλοιποι, είναι καθισμένος ή ξαπλωμένος. Τα ρούχα του είναι φθαρμένα και γεμάτα…

Μια όμορφη ημέρα θέλω να χάσω την δουλειά μου. Μια ημέρα όμορφη, ανοιξιάτικη, με ήλιο περίσσιο. Θέλω τη μέρα εκείνη, μπαίνοντας στο ίδιο γραφείο, ανοίγοντας την ίδια πόρτα, σκεπτόμενος σχεδόν…

Ψιχάλιζε. Στην πύλη, κοντοστάθηκα και άφησα τη µατιά µου να γλυστρίσει στο µαρµαρόστρωτο πλάτωµα. Οι πλάκες ήταν υγρές και γυαλιστερές. Το πόδι µου λες και δεν ήθελε να πατήσει το…

Η απόχη που είχε αγοράσει από το σούπερ μάρκετ ήταν μικρή σε μήκος και έτσι την έδεσε παράλληλα σε ένα κοντάρι. Ξάπλωσε στο μόλο. Οι αθερίνες κολυμπούσαν σχεδόν στην επιφάνεια…

Η ώρα έχει περάσει και ετοιμάζεται να ξαπλώσει. Αύριο ξημερώνει Τετάρτη και θα πρέπει να ξυπνήσει πρωί. Ρίχνει μία τελευταία ματιά στην ατζέντα της ,τίποτα σπουδαίο, η ίδια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα,…

Πέρασαν άνθρωποι απ τη ζωή μας που ίσως και να μας αγάπησαν πραγματικά, όμως ίσως και να τους διώξαμε είτε άθελα μας είτε ηθελημένα. Τελικά αυτός που μένει ως το…

Σε  μια   γειτονιά  σαν τις άλλες  γειτονιές  της μεγαλούπολης, στα  Ιλίσσια,   που λίγα πράγματα  άλλαζαν καθημερινά, ένα   μεσημέρι   καλοκαιριού,    που ο ήλιος  έκαιγε   με αποτέλεσμα  οι λιγοστοί  περαστικοί,  που  βρίσκονταν  …

Θαρρώ πως ήμουν για πάντα ξαπλωμένη. Έτσι ένιωθα. Είχα ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που ανάπνευσα καθάριο αέρα, φιλτραρισμένο από τα φύλλα του ελαιώνα. Τα πόδια μου πονούσαν και…

«Αυτό ήταν λοιπόν;» Ρώτησε χαμηλόφωνα μια λεπτή σχεδόν μελωδικά μελαγχολική φωνή, ενώ κόκκινα από το κλάμα μάτια έψαχναν τα δικά του. Χάθηκε για μερικά δευτερόλεπτα μέσα τους πριν μιλήσει. Τι…

Δύο χρώματα επικρατούσαν πάντα στη ζωή μου, Μαύρο και Άσπρο, πλέον έχει προστεθεί και το Γκρι, όπως τα τρία σχοινιά που τώρα απλώνονται μπροστά μου. Τα κοιτάω χαμογελώντας καθώς δημιουργώ…