MAX MAGAZINE

Ξαπλωμένος στο κρεβάτι του ήταν ο υπερήλικας άντρας, με τη ματιά του να πλανιέται, ονειρικά. Σαν αμαρτία – φευγάτη από την κόλαση – η σκέψη του: λύτρωση που ψάχνει. Σα…

Τετάρτη, 16  Αυγούστου 1975 Αγαπημένη μου μητέρα, Όταν το γράμμα αυτό φτάσει στα χέρια σου, θα έχω ήδη φύγει από αυτόν τον κόσμο! Δεν θέλω να στενοχωρηθείς, ούτε να κλάψεις…

Αχώριστοι εδώ και ένα χρόνο, ακριβώς όσο μετρούσε και η σχέση τους. Ένας χρόνος δύσκολος με αντίξοες συνθήκες και μια σχέση εξ αποστάσεως, η οποία άντεξε και κατάφερε να επιβιώσει.…

Οι γυναίκες της οικογένειάς μου, όταν πενθούν, δεν φοράνε μαύρα. Μπαίνουν στο σπίτι, κατεβάζουν τα ρολά, κλείνουν τα παντζούρια και κλειδώνουν την εξώπορτα. Βγάζουν από το μπαούλο τους χοντρούς, καφέ…

Η γιαγιά Πανδώρα ήταν μια πολύ γλυκιά γυναίκα, όλοι την αγαπούσαμε. Ήταν ανοιχτόκαρδη, διασκέδαζε με κάθε ευκαιρία. Έκανε σοβαρές συζητήσεις, ωστόσο δε μιλούσε ποτέ για τα χρόνια στη Σμύρνη και…

«Αγάθη, Αγάθη! Έλα γρήγορα! Πού είσαι, Αγάθη;» Η φωνή της μαμάς μου βγαίνει σε κοφτές, φάλτσες κραυγές που μαχαιρώνουν τον βαθύ μου ύπνο. Πετάγομαι απ’ το κρεβάτι και παραπατάω στο…

«Μαύρη η ώρα κι η στιγμή που σε γέννησε αυτή η σκύλα η μάνα σου, που κακό χρόνο να ‘χει, και σε φορτώθηκα εγώ στην καμπούρα μου… Τι αμαρτίες πληρώνω,…

Οι στήλες καπνού υψώνονταν στον ουρανό πάνω από την πόλη. Ο δούκας μπορούσε να τις δει από χιλιόμετρα μακριά. Ένα μαύρο σύννεφο απλωνόταν και κάλυπτε την πρωτεύουσα του εχθρού του.…

Το παιδί κόλλησε τη μύτη του στο τζάμι της πόρτας  και τον κοιτούσε επίμονα. Καθόταν, μόνος του  ,σκυθρωπός  ,βυθισμένος στις σκέψεις του . Κάθε τόσο έβγαζε από την εσωτερική τσέπη…

Ο Δημήτρης έφτασε στην πολυκατοικία με τα 7 μπαλκόνια, ακόμη μια φορά καθυστερημένος. Χτύπησε το θυροτηλέφωνο και ανέβηκε τη σκάλα μετρώντας και τα 35 σκαλιά. Η πόρτα ήταν ήδη ανοιχτή…