Νίκος Αγαθαγγελίδης: Το καλό βιβλίο πρέπει να είναι ειλικρινές

 

Ο Νίκος Αγαθαγγελίδης είναι ο σημερινός καλεσμένος της στήλης των συνεντεύξεων. Ο Νίκος Αγαθαγγελίδης είναι ένας πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας με φρέσκια φωνή και πολύ ωραία πρόζα, που έχει σίγουρα λαμπρό μέλλον στον χώρο του βιβλίου. Οι Ημιζωές είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με ξεχωριστούς χαρακτήρες, ενδιαφέρουσα πλοκή και έναν από τους καλύτερους προλόγους που έχω διαβάσει σε μυθιστόρημα. Οι σελίδες φεύγουν και πριν το καταλάβεις βρίσκεσαι στο τέλος, προσωρινά τουλάχιστον, αφού τα υπόλοιπα μέρη της τριλογίας είναι ήδη στα σκαριά.

Ημιζωές

«Νομίζω πως τα άψυχα μάτια της κοιτούν εμένα. Θέλουν να ουρλιάξουν. Πώς αισθάνθηκες όταν είδες τον Θάνατο να πλησιάζει, μικρή μου;»

Advertisements
Ad 14

Το Βέλβετ Ρόου έχει μείνει στην ιστορία ως «η πόλη των χιλίων χαμόγελων». Ωστόσο, πίσω από τα ψεύτικα χαμόγελα ελλοχεύουν σκοτεινά μυστικά. Όταν ο εγκληματολόγος Άλαν Ράσελ αναλαμβάνει την υπόθεση δυο δολοφονημένων κοριτσιών, γνωρίζει ότι η ζωή του θα αλλάξει για πάντα. Τούτη η ιστορία θα είναι η τελευταία του δοκιμασία και ο μοναδικός δρόμος προς την προσωπική του εξιλέωση. Σε έναν αγώνα ενάντια στον χρόνο, αλλά και σε όσα στοιχειώνουν το παρελθόν του, ο Άλαν θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα κακό που καλπάζει ξέφρενο. Ο δολοφόνος βρίσκεται κάπου εκεί έξω και δε θα αργήσει να χτυπήσει ξανά… Συμφέροντα και ολέθρια πάθη, ψέματα και δίψα για εξουσία συνυφαίνουν έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, τον κόσμο των Ημιζωών. (Από την παρουσίαση του οπισθόφυλλου)

 

 

 

 

 

Πριν απ’ όλα, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για το βήμα που μου δίνετε, ώστε βιβλίο και συγγραφέας να μπορέσουν να σας συστηθούν εκ νέου, μέσα από τούτη την όμορφη κουβέντα.

Μίλησέ μας λίγο για το βιβλίο σου «Ημιζωές». Ποια είναι η βασική ιστορία;

Σε μια επαρχιακή πόλη του Κολοράντο, το Βέλβετ Ρόου, ο κατά συρροή δολοφόνος ανήλικων κοριτσιών παραμένει ασύλληπτος. Ο εγκληματολόγος Άλαν Ράσελ αναλαμβάνει να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω από τους αποτρόπαιους φόνους και να τον οδηγήσει στα χέρια της δικαιοσύνης. Οι αξίες και η ηθική των ανθρώπων δοκιμάζονται σε καταστάσεις κρίσεις και πλέον ολόκληρη η κοινωνία του Βέλβετ Ρόου ακροβατεί σε ένα τεντωμένο σχοινί. Η ώρα του αλληλοσπαραγμού και της ανθρωποφαγίας είναι κοντά. Οι «ΗΜΙΖΩΕΣ» δεν είναι απλά ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά μια λογοτεχνική ολίσθηση στα μύχια της ανθρώπινης ψυχής και των σκοτεινότερων ενστίκτων.

Διαβάστε επίσης  Ιωάννα Τσαταλίδου: "Αν η μητέρα βάλει ταμπέλα στο αυτιστικό παιδί, η κοινωνία θα το ευνουχίσει"

Γιατί επέλεξες να δώσεις τον πρόλογο μέσα από μια τόσο ξεχωριστή οπτική; Γιατί μέσα από ένα κογιότ;

Στις πρώτες σελίδες, ο Ίγκο, το κογιότ της ιστορίας μας, εντοπίζει ένα δολοφονημένο κορίτσι. Το γεγονός ότι ένα αγρίμι θρηνεί για τον θάνατο ενός παιδιού, τη στιγμή που ένας άνθρωπος ευθύνεται για τούτη την αισχρή πράξη, προκαλεί  μια ενδιαφέρουσα αλληγορική αντίφαση. Πόσο απέχει ο άνθρωπος από ένα κτήνος, τελικά; Μήπως πρόκειται για το μεγαλύτερο, ευφυέστερο, τρομακτικότερο θηρίο όλων; Για τον Ίγκο σίγουρα. Ποια είναι η δική σας γνώμη;

Pro tip: μιας και έχω λάβει κατά καιρούς πολλά μηνύματα που ρωτάνε, αν θα συναντήσουμε τον Ίγκο στα επόμενα βιβλία (ομολογώ ότι δεν περίμενα ποτέ ένα κογιότ να είναι τόσο αγαπητό στο αναγνωστικό κοινό), απαντώ ναι, θα επιστρέψει. Πότε; Τα  κογιότ είναι νυχτόβια πλάσματα. Περιμένουν μέχρι το σκοτάδι, ώστε να εμφανιστούν. Σκοτεινές ημέρες έρχονται στον κόσμο των «ΗΜΙΖΩΩΝ» και το φως της αυγής αργεί ακόμη…

Τι είναι αυτό που σε τραβάει στον γραπτό λόγο; Τι ήταν αυτό που σε ώθησε να πιάσεις την πένα και να πεις τη δική σου ιστορία;

Είμαι από τους ανθρώπους που πάντα δυσκολεύονταν να εκφραστούν με τα λόγια. Με τη συγγραφή είμαι ελεύθερος, γιατί οι όροι είναι δικοί μου. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι κάποιος μπορεί να με γνωρίσει καλύτερα μέσα από τα γραπτά μου, παρά συζητώντας μαζί μου. Το ότι εγώ γνωρίζω καλύτερα τον εαυτό μου με τη συγγραφή, είναι ο λόγος που γράφω από τότε που έμαθα να γράφω.

Ξέρεις το τέλος της τριλογίας ή αφήνεις τους ήρωες να πάρουν την ιστορία στα χέρια τους;

Το τέλος ήταν το πρώτο πράγμα, το οποίο είχα σκεφτεί, όταν, πίσω, τον Νοέμβριο του 2015, ξεκίνησε η ιστορία που έμελλε να μετουσιωθεί στις «ΗΜΙΖΩΕΣ». Οι ήρωες βαδίζουν προς ένα αναπόφευκτο κρεσέντο, που ορίστηκε χρόνια πριν. Κι ας το αγνοούν ακόμη. Δεν είμαι μοιρολάτρης, αλλά εδώ ταιριάζει αρκετά η φράση: «το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον».

Διαβάστε επίσης  Μαριάννα Παπαθανασίου: "Αν υπάρχει σωστή πορεία, τότε θα είναι η πιο κοντινή στην καρδιά"

Αναφέρεις στο βιογραφικό σου πως ασχολείσαι με τη μελισσοκομία και πως το συγκεκριμένο επάγγελμα σε βοηθά να έρχεσαι σε επαφή με τον Νίκο μέσα σου. Θεωρείς πως η ηρεμία και η επαφή με τη φύση σε επηρεάζουν θετικά και στο κομμάτι της συγγραφής;

Αναμφίβολα. Η δουλειά στη φύση κουράζει το σώμα (πολύ όμως, πιστέψτε με), μολαταύτα ανανεώνει την ψυχή και το πνεύμα. Τι να γίνει; Δε μπορούμε να τα έχουμε όλα σε τούτη τη ζωή, σωστά; Γνωρίζω και ξαναγνωρίζω τον εαυτό μου, ένα προνόμιο που λίγες δουλειές προσφέρουν, θαρρώ. Μέσα στη διάρκεια της ημέρας γράφω το βιβλίο στο κεφάλι μου. Τις ώρες μπροστά από τον υπολογιστή, απλά το «μεταφέρω». Με αυτόν τον τρόπο ξεφεύγω από το μαρτύριο της «κενής σελίδας».

Πώς ορίζεις ένα καλό βιβλίο;

Να είναι ειλικρινές. Να νιώθω ότι ο συγγραφέας έχει βάλει τη ψυχή του μέσα σε αυτό. Η πλοκή μπορεί να ποικίλλει, το ύφος, η ροή, το λεξιλόγιο, ναι. Αλλά η ειλικρίνεια είναι το μυστικό κλειδί της επιτυχίας. Προσωπική άποψη, πάντα.

Στον αντίποδα, υπάρχει κάτι που δε θα διάβαζες;

Στην πραγματική ζωή δε μου αρέσει: Α) η υποκρισία, Β) η υπερβολή, Γ) επιδειξιομανία. Το ίδιο ισχύει και στα βιβλία. Αν ψυλλιαστώ κάτι από τα παραπάνω, χάνω αμέσως το ενδιαφέρον μου. Τόσο έναν άνθρωπο όσο και για ένα βιβλίο.

Πιστεύεις ότι οι Έλληνες αναγνώστες δίνουν ευκαιρίες στους νέους Έλληνες συγγραφείς; Ποια η δική σου εμπειρία από τον χώρο ως πρωτοεμφανιζόμενος;

Δε μπορούμε να θεωρούμε το αναγνωστικό κοινό ως μια αρραγή ολότητα. Σαφώς υπάρχει μια μερίδα αναγνωστών, που δε θα αγγίξουν μυθιστορήματα από Έλληνες συγγραφείς στον αιώνα τον άπαντα. Καλώς ή κακώς, είναι ένα γεγονός, που οφείλουμε να σεβαστούμε.

Οι «ΗΜΙΖΩΕΣ» δέχθηκαν θερμή ανταπόκριση από τους αναγνώστες, η οποία συνεχίζεται ως σήμερα.  Προσωπικά, δεν περίμενα ότι θα λάμβανα τόσο μεγάλη αποδοχή, τουλάχιστον ως πρωτοεμφανίζομενος και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό. Αυτό με κάνει να εμμένω με μεγαλύτερο πάθος και μεράκι στην συγγραφή. Σκοπός μου είναι να αποδείξω σε όσους βρέθηκαν στο πλευρό μου ότι άξιζα την στήριξή τους. Νιώθω ότι έχω να πω (να γράψω, για να είμαι ακριβής) πολλά περισσότερα.

Διαβάστε επίσης  Μαριάννα Γαρυφαλλίδη: «Από τα εμπόδια μαθαίνεις»

 

Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που μόλις ξεκίνησε να γράφει;

Να απολαύσει την όλη διαδικασία.

Νομίζω πως αυτό είναι το όφελος, που κανένας δε μπορεί να μας στερήσει, όπως κι αν έρθουν τα πράγματα. Ο συγγραφέας δε γνωρίζει αν το βιβλίο του θα εκδοθεί, αν ο κόσμος θα το διαβάσει ή αν θα του αρέσει. Και όλα στραβά αν πάνε, όμως, αν εσύ πέρασες καλά γράφοντας το, κέρδισες.

 

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια; Τι μπορούμε να περιμένουμε από εσένα;

 

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια; Τι μπορούμε να περιμένουμε από εσένα;

Ο Β’ Τόμος αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στην άνοιξη από τις εκδόσεις «Υδροπλάνο». Και έπεται η συνέχεια…

 

Τολμώ να προσθέσω ότι ανυπομονώ για τη συνέχεια. Ευχαριστούμε για την όμορφη συζήτηση και εύχομαι επιτυχίες. Μπορείτε να διαβάσετε εδώ ένα άρθρο του με βιβλία-γροθιά κατά του ρατσισμού, ένα θέμα που θίγεται εκτεταμένα και μέσα στο βιβλίο του.

Νίκος Αγαθαγγελλίδης

Ο Νίκος Αγαθαγγελίδης γεννήθηκε το 1995 στη Βέροια. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με κατεύθυνση στον κλάδο της Φιλοσοφίας. To πρώτο του μυθιστόρημα εκδόθηκε τον Μάιο του 2021 με τίτλο «Ημιζωές» από τις εκδόσεις «Υδροπλάνο» και, μόλις λίγες ημέρες μετά την κυκλοφορία του, περιλήφθηκε στην κατηγορία των best seller των εκδόσεων. Tο δεύτερο μυθιστόρημά του, αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Μάρτιο του 2022. Είναι συνδιαχειριστής/blogger της λογοτεχνικής σελίδας «Bookaholic Thoughts Fever», ενώ κείμενά τους έχουν δημοσιευθεί σε ηλεκτρονικά περιοδικά, όπως το Max Mag κι άλλα. Είναι αρθρογράφος στις εφημερίδες «Ο Λαός» και «Πληροφοριοδότης». Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί σε sites παιδαγωγικού χαρακτήρα όπως το «thekids.society» και το «Κυρία, κυρία! Να πω;». Είναι μέλος του λογοτεχνικού blog «Authoring Melodies», στο οποίο έχει τη δική του λογοτεχνικό/κοινωνική στήλη με τίτλο «Αλλόκοτα πλάσματα». Έχει δημοσιεύσει κριτικές βιβλίων ως εξωτερικός συνεργάτης σε εκδοτικούς οίκους. Συνεντεύξεις του έχουν δημοσιευθεί σε πληθώρα από blogs/sites όπως: Polis Magazino, Docuventa, Texnes online.gr, Sapiophile, Culture Point, My libro D’ oro, My writer’s Gang κ.ά.

 

Μπορείτε να προμηθευτείτε το βιβλίο εδώ.

Η Έλενα Παπαδοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και σπούδασε Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ξεκίνησε να γράφει στην ηλικία των επτά ετών, όταν δημιούργησε τον δικό της φανταστικό κόσμο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, παρακολούθησε το σεμινάριο δημιουργικής γραφής «Scripta Manent» και σύντομα ολοκλήρωσε το πρώτο της μυθιστόρημα. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι επιμελήτρια, συγγραφέας και διαχειρίστρια στο λογοτεχνικό blog Moonlight Tales. Το διήγημά της «Ένας άγγελος γεννιέται» έχει δημοσιευτεί σε τοπική εφημερίδα, ενώ το ποίημά της «Το Ρολόι Χτυπάει Μεσάνυχτα» έχει συμπεριληφθεί σε συλλογικό έργο. Το πρώτο της μυθιστόρημα (Ένα Μόνο Γράμμα) κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Όταν δεν γράφει, ασχολείται με ποικίλους δημιουργικούς τομείς, όπως ο χορός και η ζωγραφική, ή διαβάζει. Η ιδανική της μέρα περιλαμβάνει μια μεγάλη κούπα τσάι ή καφέ, μια πολύχρωμη κουβέρτα και ένα καλό βιβλίο.

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Tennis skirts: Το item που χρειάζεσαι για τα πιο cute looks

Οι tennis skirts, γνωστές και ως φούστες του τένις, αποτελούν
Μη με λησμόνει

Μη με λησμόνει: Μία όαση στο κέντρο της πόλης

Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και ειδικότερα στο ισόγειο του ιστορικού