Αρετη-Ειρηνη Κοβανη

Το όνομά μου Αρετή-Ειρήνη(παρόλο που στο 2ο δεν ακούω ποτέ).Καταγόμενη από την πανέμορφη Λιβαδειά. Φοιτήτρια του τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας στην Κέρκυρα! Μεγάλη αγάπη για τη φωτογραφία όπως και για τη λογοτεχνία και την ποίηση. Δεν υπάρχει στιγμή της ημέρας που να μην ακούω μουσική με ιδιαίτερη αδυναμία στην Ελληνική!

Άνθρωποι χωρίς όνομα.

άνθρωποι χωρίς όνομα. Οι μέρες κυλούν τόσο γρήγορα. Κάθε μέρα όλα γύρω μας αλλάζουν και όλα μένουν ίδια. Κάθε μέρα συνειδητοποιώ πόσο μικροί είμαστε και αδύναμοι μερικές φορές να αντιμετωπίσουμε…
μαύρα μάτια

Μαύρα μάτια κι αγαπημένα

Μαύρα μάτια κι αγαπημένα, πως περνάτε χωρίς εμένα; Ωραία τα γαλάζια μάτια, έχουν κάτι το ταξιδιάρικο. Ωραία και τα πράσινα, έχουν ένα μυστήριο. Ωραία και τα καφετιά, έχουν κάτι το…
καιρό

Μια φορά και έναν καιρό.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα παγκάκι. Περίεργα ξεκινάμε… Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα παγκάκι κοντά στο ποτάμι. Ήταν ένα παγκάκι σαν όλα τα άλλα. Ξύλινο με…
χαμένο

Ένα ακόμη χαμένο βράδυ

«Νύχτες δίχως όνομα, νύχτες χωρίς σκοπό χαμένοι από χέρι, χαμένοι και οι δυο». Όμορφο βράδυ το σημερινό… Βράδυ με φεγγάρι, ολόγιομο. Κάθομαι στην ταράτσα και όλα τα φώτα της πόλης…
κλωστή

Κόκκινη κλωστή δεμένη

Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώσ’ της κλότσο να γυρίσει παραμύθι να αρχινίσει… Ένας μύθος στην Ιαπωνία υποστηρίζει πως οι άνθρωποι ενώνονται με το άλλο τους μισό μέσω μιας…
ξεχνάς

Αγάπη είναι και να ξεχνάς

Πριν λίγες μέρες ή καλύτερα πριν λίγες νύχτες, μερικά λεπτά προτού κοιμηθώ, το μάτι μου έπεσε στη φράση αυτή «αγάπη είναι και να ξεχνάς». Κάτι τόσο απλό και συνάμα τόσο…
χρόνο

Ένα χρόνο αργότερα

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος. Ένας χρόνος που η τότε απουσία σου έγινε αφορμή για να ξεκινήσω να γράφω εδώ. Ένας χρόνος μετά το «Η παρουσία της απουσίας σου». Ένα χρόνο…
123123123