Στέργιος Πλήκας

Πηγή: edromos.gr Άφηνε τις μέρες να περνούν. Δεν τον συγκινούσε το παραμικρό και το μοναδικό πράγμα που ήταν ικανό να διαταράξει την πολύτιμη αδιαφορία του ήταν κάποια μικρή ενόχληση…

“Βαριέμαι”. Τον κοιτάζω με την άκρη του ματιού και περιμένω τη συνέχεια. Τζίφος. Ξεφυσά με απόγνωση και ανάβει τσιγάρο. Το τέταρτο στη σειρά. ”Ξέρεις ρε ποια είναι η συνηθισμένη δικαιολογία…

Φτάνω στο σταθμό μία ώρα πριν την άφιξη του τρένου. Αγοράζω στα γρήγορα το εισιτήριο και κατευθύνομαι στην αποβάθρα σχεδόν χαμογελώντας. Έχω στη διάθεσή μου πενήντα-κάτι λεπτά για να αφοσιωθώ…

Υπάρχουν στιγμές που ξεχνιέμαι και δεν μου είναι δύσκολο να προσποιηθώ πως ό,τι συμβαίνει γύρω μου έχει κάποιο…

Καλωσορίζω το φθινόπωρο  επιστρέφοντας στις παλιές μου συνήθειες και στο γειτονικό στέκι με την υπέροχη μπάρα από μάρμαρο και το ξεχαρβαλωμένο μπιλιάρδο. Αράζω στη μικροσκοπική ξύλινη βεράντα και απολαμβάνω τον…

Πυρωμένα τσιμέντα, άσφαλτος που βράζει και παραμορφώνεται στην ιδρωμένη οφθαλμαπάτη των οδηγών, νευρικά και ξαναμμένα   μπουλούκια σε σαραβαλιασμένα αστικά.  Καύσωνας και δυσωδία, ξέχειλοι κάδοι που βρωμοκοπάνε ολημερίς, μανιασμένα βoυητά από …

Μουσικές ανησυχίες με κρατούν ξάγρυπνο απόψε, καθώς ένα αρκετά υποφερτό σολάκι μοιάζει να ξεπηδά από τα ατέρμονα περάσματα πάνω στην ταστιέρα. Ξαφνικά μια ιδέα μου περνά από το μυαλό, πως…

Δύσκολο να προσδιορίσω χρονικά εκείνο το κρίσιμο σημείο πέρα από το οποίο  ένα καλοσφουγγαρισμένο πάτωμα ή κάποια εμμονική αναμέτρηση με τη σκόνη στα ράφια της βιβλιοθήκης απέκτησαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον…

Άρρωστη η πόλη απόψε. Μπερδεμένη σαν κι εμένα. Παράξενοι κι οι δρόμοι, απλώνονται ήσυχοι και αδειανοί κάτω από θολά κίτρινα φώτα και σκοτεινά μπαλκόνια. Καπνοί τυλίγουνε τις στέγες και μια…

Γνωστό το παιχνίδι μας πια. Μιμήσεις και πάλι μιμήσεις. Δύσκολο να πάψει κάποτε αυτή η υποκρισία, όταν κανείς δεν αντέχει να είναι ο εαυτός του… 175ο χιλιόμετρο. Οι προβολείς…