Ο Ερρίκος Ντυνάν (Jean Henri Dunant) ήταν ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού και ο πρώτος που έλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, το 1901 μαζί με τον Φρεντερίκ Πασσύ.
Πρώτα χρόνια ζωής
Ο Ερρίκος Ντυνάν γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1828. Ήταν Ελβετός και προερχόταν από οικογένειας που ασχολούταν με φιλανθρωπίες. Ήταν γιος του επιχειρηματία Ζαν Ζακ Ντυνάν και της Αντουανέτ Κολαντόν. Ήταν πιστοί Χριστιανοί του Καλβανιστικού δόγματος.
Στα 19 του χρόνια μαζί με μια παρέα φίλων, ο Ντυνάν οργάνωσε ένα σύλλογο μελέτης της Βίβλου και ενίσχυαν τους φτωχούς. Στο σχολείο είχε μέτριες επιδόσεις, δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο γυμνάσιο και μαθήτευσε σε μια ελβετική τράπεζα. Το 1852 ίδρυσε το ελβετικό παράρτημα της Χριστιανικής αδελφότητας Νέων (ΧΑΝ) και τρία χρόνια αργότερα βοήθησε στη δημιουργία της Διεθνούς ΧΑΝ του Παρισιού.
Το 1853 εγκατέλειψε την τράπεζα και ταξίδεψε ως την Αλγερία και ανέλαβε την ελβετική αποικία του Σετίφ, που βρισκόταν υπό γαλλική κατοχή. Άρχισε την κατασκευή ενός αλευρόμυλου, αλλά δεν ολοκλήρωσε την κατασκευή του, καθώς δεν του δόθηκαν τα στρέμματα γης που χρειαζόταν. Ταξίδεψε στη συνέχεια στη Τυνησία, επέστρεψε στη Γενεύη. Προσέγγισε τον Ναπολέοντα τον Τρίτο για να του ζητήσει κάποια έγγραφα, καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα με τις τοπικές αρχές στην Αλγερία. Εκείνη την περίοδο ήταν παρόν στο τέλος της μάχης του Σολφερίνο, στη Λομβαρδία.
Ερυθρός Σταυρός
Δεν ήταν γιατρός, ωστόσο παρακολούθησε την νοσηλεία των τραυματιών της μάχης από τον Ιταλοαυστριακό πόλεμο του 1859. Επιστρέφοντας στη Γενεύη έγραψε το “Μια ανάμνηση από το Σολφερίνο”, προτείνοντας κάθε χώρα να δημιουργήσει εθελοντικές διοργανώσεις περίθαλψης, με σκοπό αντιμετώπιση πόνου σε πόλεμο και ειρήνη, χωρίς φυλετικές και θρησκευτικές διακρίσεις. Πρότεινε επίσης μια Διεθνή συμφωνία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, την ίδρυση της Διεθνούς Επιτροπής για βοήθεια σε τραυματίες, τη μελλοντική Διεθνή Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΕΣ). Ήταν τόσο μεγάλη η εντύπωση που έκανε το διήγημα του, που το 1863 έγινε διεθνής διάσκεψη για τη σύναψη διεθνούς σύμβασης για την περίθαλψη τραυματιών. Οι πέντε πολίτες της Γενεύης που ξεκίνησαν το εγχείρημα ήταν οι Γκιστάβ Μουανιέ, Λουί Απιά, Τεοντόρ Μωνουάρ, Γκιγιόμ Ντυφούρ, Ερρίκος Ντυνάν. Το 1864 αναγνωρίζεται ο ρόλος της Επιτροπής, υπογράφεται η συνθήκη της Γενεύης.
Έναν χρόνο μετά ιδρύθηκε ο Ερυθρός Σταυρός. Ως έμβλημα του Ερυθρού Σταυρού υιοθετήθηκε ο ισοσκελής κόκκινος σταυρός με λευκό φόντο, όπου είναι η ελβετική σημαία με αντεστραμμένα χρώματα. Ωστόσο λόγω των μουσουλμανικών χωρών και επειδή ο σταυρός παρέπεμπε στον Χριστιανισμό, υιοθετήθηκε και το έμβλημα της Ερυθράς Ημισέληνου. Και οι δύο οργανώσεις συνεργάζονται στενά. Το Ισραήλ από την ίδρυση του το 1948, έχει δική του οργάνωση, το Ερυθρό άστρο του Δαυίδ. Μελλοντικά έχει συζητηθεί να υιοθετηθεί ένα κοινό έμβλημα για όλους, ο Ερυθρός Κρύσταλλος.
Ο Ντυνάν υπήρξε μέλος του Ερυθρού Σταυρού και εργάστηκε ως γραμματέας. Είχε γίνει τόσο αποδεκτός που ήταν πλέον καλεσμένος από αρχηγούς κρατών, βασιλείς και πρίγκιπες των Ευρωπαϊκών αυλών.
Οικονομικές δυσκολίες
Τα οικονομικά του δεν πήγαιναν καλά και το 1867 δήλωσε πτώχευση. Τα χρέη του έφταναν περίπου τα 1.000.000 ελβετικά φράγκα. Λόγω της πτώχευσης του και το σκάνδαλο που προέκυψε αναγκάστηκε να παραιτηθεί από γραμματέας της Διεθνούς επιτροπής.
Ο Ντυνάν κατέληξε να κοιμάται στα παγκάκια του Παρισιού. Εκείνη την εποχή, η Αυτοκράτειρα Ευγενία τον κάλεσε στο Παλάτι του Κεραμεικού για να τον συμβουλευτεί για τη συμφωνία της Γενεύης. Ο Ντυνάν κατάφερε να γίνει τιμητικό μέλος του Ερυθρού Σταυρού των Αυστρίας, Ολλανδίας, Σουηδίας, Πρωσίας και Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ Γαλλίας – Πρωσσίας βοήθησε αρκετά με τραυματίες.
Όταν έληξε ο πόλεμος ο Ντυνάν επισκέφτηκε το Λονδίνο όπου οργάνωσε μια διάσκεψη σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι αιχμάλωτοι πολέμου. Είχε την αποδοχή του Τσάρου, αλλά η Αγγλία ήταν αντίθετη. Το 1875 έγινε μια συνάντηση σχετικά με κατάργηση διακίνησης των Μαύρων και των σκλάβων. Ακολούθησαν χρόνια φτώχειας για τον Ντυνάν, ταξίδευε με τα πόδια σε Γερμανία, Αλσατία και Ιταλία ζώντας με φιλανθρωπίες.
Βραβείο Νόμπελ
Το 1887 έφτασε στο χωριό Χέυντεν, όπου και αρρώστησε. Του έδωσαν καταφύγιο από το τοπικό άσυλο. Εκείνη την περίοδο ένας δημοσιογράφος ανακάλυψε τον Ντυνάν και έγραψε άρθρο για τον ίδιο. Το άρθρο ανατυπώθηκε σε όλη την Ευρώπη και σύντομα ήρθαν μηνύματα συμπαράστασης.
Το 1901 έλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Στις 30 Οκτωβρίου 1910 άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 82 ετών.
Βιβλιογραφία
“Ερρίκος Ντυνάν” Πηγή αναφοράς: www.wikipedia.org (τελευταία πρόσβαση) 29/05/2026
“Ερρίκος Ντυνάν” Πηγή αναφοράς: www.sansimera.gr/ (τελευταία πρόσβαση) 29/05/2026
“Ερυθρός Σταυρός” Πηγή αναφοράς: www.sansimera.gr/ (τελευταία πρόσβαση) 29/05/2026
