Τα άρθρα από Άννα Λάζου, στο MAXMAG

Μετά την τελευταία σελίδα #04 Πολύ αργά πια — Claire Keegan

Υπάρχουν πράγματα που δεν τελειώνουν τη στιγμή που τα χάνουμε. Μερικές φορές συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα μας για καιρό, σαν συζητήσεις που δεν έγιναν ποτέ, σαν λέξεις που κρατήσαμε για…

Βιβλίο

Μετά την τελευταία σελίδα #03 Χελώνες στο άπειρο — John Green

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, καθιερωμένη στις 10 Οκτωβρίου από το 1992, οι Χελώνες στο Άπειρο του John Green είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που αξίζει να…

Βιβλίο

Μετά την τελευταία σελίδα #02 Κανονικοί Άνθρωποι — Sally Rooney

Υπάρχουν βιβλία που μιλούν για τον έρωτα σαν να είναι κάτι μεγάλο, σχεδόν κινηματογραφικό. Με μεγάλες δηλώσεις, μεγάλες χειρονομίες, ανθρώπους που ξέρουν ακριβώς τι θέλουν και, κυρίως, ξέρουν πώς να…

Βιβλίο

Μετά την τελευταία σελίδα #01 Μη μ’ αφήσεις ποτέ — Kazuo Ishiguro

Δεν θα μπορούσε η σειρά αυτής της στήλης να ξεκινήσει με άλλο βιβλίο παρά με εκείνο που έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Είναι το αγαπημένο μου; Μέχρι σήμερα, η…

Love language: Η γλώσσα της αγάπης σου είναι η δύναμή σου

Αψυχολόγητα

Love language: Η γλώσσα της αγάπης σου είναι η δύναμη σου

Δεν αγαπάμε όλοι με τον ίδιο τρόπο — και αυτό δεν είναι καθόλου πρόβλημα. Αντιθέτως είναι δύναμη. Η γλώσσα αγάπης που κουβαλάει ο καθένας μας, δεν έρχεται για να μας…

Αψυχολόγητα

Οι Τρίτες μου δεν είναι πια ίδιες

Οι Τρίτες μου δεν είναι πια ίδιες. Ίσως και να είναι η δική μου θεωρία απέναντι στις Τρίτες αυτή, ποιος ξέρει; Κι όμως, παρόλο που η Δευτέρα είναι η μέρα…

Αψυχολόγητα

Δεν φοβόμαστε την αγάπη, αλλά το κόστος της

Δεν είναι η αγάπη που φοβόμαστε. Αλλά το κόστος της. Το κόστος το οποίο έρχεται με το βάθος της. Η αγάπη, η ενθουσιώδης ή και η επιφανειακή, μοιάζει εύκολη, προσφέρει…

Αψυχολόγητα

Κάθε πόνος είναι πέρασμα

Είχα διαβάσει πρόσφατα, κάθε πόνος είναι πέρασμα και αν τον περάσεις συνειδητά γίνεται πηγή κατανόησης. Δεν χρειάζεται να καταλαβαίνουμε τα πάντα, μα χρειάζεται να αφήσουμε ό,τι είναι να νιώσουμε, να…

Αψυχολόγητα

Όλοι χρειαζόμαστε κάποιον να μας κρατά το χέρι

Κάθε βράδυ, από τότε που ήμουν μικρή, υπήρχε αυτό το χέρι που με έφτανε με σιγουριά. Είναι αναμφίβολα μια από τις αγαπημένες μου αναμνήσεις. Η αδερφή μου πάντα έτεινε το…

Αψυχολόγητα

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου το έχω περάσει ψάχνοντας που ανήκω

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου το έχω περάσει ψάχνοντας που ανήκω Ξεκινώντας από το πρώτο σπίτι μου, τον τόπο όπου μεγάλωσα. Πάντα ήταν για μένα ένα σημείο εκκίνησης —…