MAX MAGAZINE

Ήταν μια ζεστή νύχτα καλοκαιριού. Εκείνο το βράδυ είχαν τσακωθεί για έναν πολύ ασήμαντο λόγο. Εκείνος βγήκε έξω στο μπαλκόνι να ηρεμήσει λίγο, να σκεφτεί την κατάσταση, να κάνει την…

Πράξη Πρώτη Βράδυ. Δύο ξένοι στο θεωρείο ενός άδειου αραχνιασμένου θεάτρου. Εσύ: Γεμίζεις το ποτήρι σου με μολυβένια σιωπή και πίνεις εις υγείαν της «ουσιώδους επικοινωνίας» μας. Τι…

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η πρώτη εικόνα που ξεπηδάει σαν ορμητικός χείμαρρος μέσα στο μυαλό μου είναι η μάνα μου να κάθεται να κλαίει…

Μία αἴθουσα κρύα καί σκοτεινή, αὐτή ξαπλωμένη σε ἕνα σιδερένιο κρεβάτι, καί μηχανήματα ποῦ τα καλώδια τους καταλήγουν ἀπάνω της. Στά χέρια της, στό στέρνο της. Μιά ὀθόνη με πράσινα…

Ελπίζω να μου κάνει την τιμή απόψε. Φίλε Μορφέα πήγες παντού, εγώ τίποτα…κι όσο αργά κι αν είναι, εσύ βολτάρεις ακόμα. Με το βλέμμα καρφωμένο στις σκιές σε περιμένω, να…

Από το κλειστό γυάλινο παράθυρο μπορούσες εύκολα να διακρίνεις τα έντονα χρώματα του ουράνιο τόξου που πρόβαλε επιβλητικά. Ήταν μόλις πριν από λίγο που σταμάτησε η ξαφνική μπόρα και ο…

                                                                                                                              Στη μνήμη του Κωστή Στεφανόπουλου   -Δεν χρειάζεται να κουράζεστε, κύριε Πρόεδρε! Έχουμε τυπικές απαντήσεις γι’ αυτές τις επιστολές. Τυποποιημένες… Το χέρι του Προέδρου σταμάτησε να γράφει. Το…

Η καλή μου πένα έτρεχε πάνω στο χαρτί. Δεν την είχα ξαναδεί να τρέχει έτσι. Κάτι σημαντικό έχει να πει. Το βλέπω! Με εκπλήσσει που δεν σταματάει. Συνήθως με αφήνει…

              Καμιά επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Με άφησαν μόνο και έρημο. Δεν πρέπει να παραπονιέμαι, ήταν μια φυσική κατάληξη των πραγμάτων, όπως τη βροχή που είναι έτοιμη να…

Θρανία ξύλινα, βαμμένα πράσινα , δύο θέσεων, που χωρούσαν όμως και τρεις αν στριμωχνόσουν. Πίνακας μαύρος, που έγραφες με κιμωλία. Σφουγγάρι πράσινο που κρεμόταν στην άκρη του μαυροπίνακα με σπάγκο.…