Το Ghost Dog: The Way of the Samurai είναι μια αστυνομική ταινία του 1999, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή του Jim Jarmusch. H διεθνής συμπαραγωγή μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιαπωνίας, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών με εξαιρετικές κριτικές. Να τονίσουμε πως ήταν υποψήφια για το βραβείο Independent Spirit Καλύτερης Ταινίας και το βραβείο Cezar Καλύτερης Ξένης Ταινίας.
Η υπόθεση (με spoilers!)
Η ταινία μάς παρουσιάζει έναν εκτελεστή της μαφίας – τον Ghost Dog – που ζει σύμφωνα με τον κώδικα και τη φιλοσοφία των σαμουράι, το Hagakure. Ενίοτε, για να ξεφύγει από το σκοτάδι του υποκόσμου, ο Ghost Dog περνάει τον χρόνο του σ’ ένα κεντρικό πάρκο μαζί με λίγους φίλους – ένα μικρό κοριτσάκι και έναν παγωτατζή.
Τα πράγματα θα πάρουν αρνητική τροπή για τον Ghost Dog, όταν ο αρχηγός της τοπικής μαφίας θα του αναθέσει μια αποστολή, που πρέπει να εκτελεσθεί με απόλυτη μυστικότητα. Η επικοινωνία θα γίνεται μέσω μηνυμάτων με περιστέρια, ώστε η ταυτότητα κάθε εμπλεκόμενου να παραμείνει άγνωστη. Ο Ghost Dog θα βρεθεί στο στόχαστρο της αντίπαλης συμμορίας, η οποία σκοτώνει όλα τα περιστέρια του. Για να προστατεύσει τον εαυτό του, ο Ghost Dog εισβάλει στην έπαυλη της αντιπάλων με σκοπό να τους εξοντώσει.
Αφού τα καταφέρνει, επιστρέφει στο πάρκο για να δώσει στον παγωτατζή όλα τα λεφτά του κι ένα βιβλίο για το Hagakure στην μικρή του φίλη. Το τέλος του ίδιου, όμως, δεν θα είναι εξίσου αίσιο, όταν έρχεται αντιμέτωπος με το αφεντικό του. Χωρίς καμία αντίσταση, θα επιτρέψει στον αρχηγό της μαφίας να τον σκοτώσει και προτού πεθάνει θα του χαρίσει ένα ιδιαίτερο βιβλίο.
Κριτική
Ο Forest Whitaker παραδίδει την πιο εμβληματική ερμηνεία της καριέρας του. Παρά τα λιγοστά λόγια του, τον περιβάλλει μια ήρεμη μελαγχολική δύναμη, ενώ η εκφραστικότητα στο βλέμμα του αποπνέει μια πνευματικότητα, ως απόρροια της έντονης προσήλωσης του στο Hagakure. Παράλληλα, η αντίφαση ανάμεσα στον πληρωμένο δολοφόνο και την ευγενική συμπεριφορά του σε φίλους και μικρά παιδιά, θα αποτελέσει διαχρονικό σημείο αναφοράς του κινηματογράφου.
H σκηνοθεσία του Jim Jarmusch είναι πάρα πολύ καλή και επιβλητική. Ο σκηνοθέτης γεφυρώνει με μαεστρία δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους: την υποκουλτούρα του hip-hop και τον κώδικα των σαμουράι. Ακόμα, κυριαρχεί ένας στοχαστικός ρυθμός με πλάνα που δείχνουν την μοναξιά του πρωταγωνιστή και την παιδική αφοσίωση του. Να τονίσουμε πως η μουσική του διαχρονικού RZA με τους ανατολίτικους ήχους, προσθέτουν μια ονειρική αίσθηση στην ταινία. Μια ιδιαίτερη λεμπτομέρεια που δείχνει την εξυπνάδα του σκηνοθέτη, είναι ότι όλοι οι μαφιόζοι παρακολουθούν κινούμενα σχέδια μανιωδώς. Αυτές οι σκηνές καθρεφτίζουν την βία που πρόκειται να συμβεί, στον «πραγματικό» κόσμο του έργου.
Να την δω;
Το Ghost Dog: The Way of the Samurai αποτελεί ένα υπαρξιακό έργο για την τιμή, την πίστη και το αναπόφευκτο του θανάτου. Δεν είναι η τυπική ταινία με γκάνγκστερ και δράση, αλλά η ανταπόδοση ενός εσωτερικού νοήματος σε έναν αποπροσανατολισμένο κόσμο. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από την τραγικότητα της προσκόλλησης σε ένα κόσμο που πεθαίνει, μέσω της σύγκρουσης ανάμεσα στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Μετά το τελος της ταινίας αξίζει να διαβάσουμε και το βιβλίο του Ghost Dog, για να πάρουμε μια ιδέα τι σημαίνει Bushido.
