Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προχώρησε στην κατάργηση της μουσουλμανικής μαντίλας, δίνοντας στους εργοδότες το δικαίωμα να μπορούν να απαγορεύσουν την εμφάνιση εργαζομένων γυναικών με μαντήλα σε οποιοδήποτε εργασιακό περιβάλλον. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, δεν αποτελεί διάκριση το γεγονός ότι μια επιχείρηση αποφασίζει να απαγορεύει σε εργαζόμενους και εργαζόμενες κάθε είδους σύμβολο που φέρει πολιτικής, φιλοσοφικής ή θρησκευτικής σημασίας. Ως εκ τούτου, περιορίζεται η ελεύθερη κρίση της κάθε επιχείρησης, που απαγόρευε τη μαντίλα στο χώρο εργασίας με κριτήριο το αν ο οποιοσδήποτε πελάτης επιθυμεί ή αποδέχεται την εξυπηρέτησή του από γυναίκα που τη φοράει – τακτική φέρουσα δυσμενών εργασιακών διακρίσεων.
Η υπόθεση για την θέσπιση αυτή έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με αφορμή τα περιστατικά απόλυσης δύο γυναικών, εργαζόμενων σε διαφορετικές εταιρίες, που αρνήθηκαν να αφαιρέσουν τη μουσουλμανική μαντίλα τους στο χώρο εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, η αναφορά για μία γυναίκα από το Βέλγιο και μία από τη Γαλλία, η μεν εργαζόμενη στην υπηρεσία υποδοχής της G4S Secure Solutions, εταιρία που απαγορεύει τη χρήση συμβόλων θρησκευτικής σημασίας σε εμφανή σημεία, ενώ η Γαλλίδα εργαζόμενη εταιρίας πληροφορικής δέχθηκε παρατήρηση από πελάτη.
Το Ακυρωτικό Δικαστήριο του Βελγίου, ζητά με αυτή την απόφαση να πάψει να είναι πλέον στην κρίση του κάθε εργοδότη το αν οι εργαζόμενες μπορούν να φορούν τη μουσουλμανική μαντίλα στο χώρο εργασίας ή όχι. Το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι βάση αυτής της απόφασης είναι η «αρχή της ίσης μεταχείρισης», κατά την οποία νοείται η απουσία βασισμένης στη θρησκεία διάκρισης. Δεν αποκλείει επίσης την εισήγηση του περιστατικού στο εθνικό δικαστήριο, για το συμπέρασμα ότι ο εσωτερικός κανόνας εισάγει έμμεση διάκριση λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, αν αποδειχθεί ότι μια επιφανειακά ουδέτερη υποχρέωση, συνεπάγεται μειονεκτική μεταχείριση γυναικών λόγω θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων.
