MAX MAGAZINE

Κοίταξα το είδωλό μου στον καθρέφτη. Δυσκολεύτηκα να πιστέψω ότι μετά από τόσους μήνες θα το έκανα. Θα της έλεγα την αλήθεια για την πραγματική μου ταυτότητα. Τα κατάλευκα πουπουλένια…

Ήξερε πως δεν θα είχε πολύ χρόνο στην διάθεση του. Το κατάστημα βρισκόταν στην πιο ακριβή συνοικία της πρωτεύουσας. Είχε ακούσει πως εκεί σύχναζαν καλλιτέχνες, πολιτικοί, επιχειρηματίες, καλοντυμένες και πολυταξιδεμένες…

Κανείς δεν ξέρει τη σιδερένια γέφυρα καλύτερα από αυτόν. Είναι εκεί, πάντα είναι εκεί. Δεν περπατάει όπως οι υπόλοιποι, είναι καθισμένος ή ξαπλωμένος. Τα ρούχα του είναι φθαρμένα και γεμάτα…

Μια όμορφη ημέρα θέλω να χάσω την δουλειά μου. Μια ημέρα όμορφη, ανοιξιάτικη, με ήλιο περίσσιο. Θέλω τη μέρα εκείνη, μπαίνοντας στο ίδιο γραφείο, ανοίγοντας την ίδια πόρτα, σκεπτόμενος σχεδόν…

Ψιχάλιζε. Στην πύλη, κοντοστάθηκα και άφησα τη µατιά µου να γλυστρίσει στο µαρµαρόστρωτο πλάτωµα. Οι πλάκες ήταν υγρές και γυαλιστερές. Το πόδι µου λες και δεν ήθελε να πατήσει το…

Η απόχη που είχε αγοράσει από το σούπερ μάρκετ ήταν μικρή σε μήκος και έτσι την έδεσε παράλληλα σε ένα κοντάρι. Ξάπλωσε στο μόλο. Οι αθερίνες κολυμπούσαν σχεδόν στην επιφάνεια…

Η ώρα έχει περάσει και ετοιμάζεται να ξαπλώσει. Αύριο ξημερώνει Τετάρτη και θα πρέπει να ξυπνήσει πρωί. Ρίχνει μία τελευταία ματιά στην ατζέντα της ,τίποτα σπουδαίο, η ίδια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα,…

Πέρασαν άνθρωποι απ τη ζωή μας που ίσως και να μας αγάπησαν πραγματικά, όμως ίσως και να τους διώξαμε είτε άθελα μας είτε ηθελημένα. Τελικά αυτός που μένει ως το…

Σε  μια   γειτονιά  σαν τις άλλες  γειτονιές  της μεγαλούπολης, στα  Ιλίσσια,   που λίγα πράγματα  άλλαζαν καθημερινά, ένα   μεσημέρι   καλοκαιριού,    που ο ήλιος  έκαιγε   με αποτέλεσμα  οι λιγοστοί  περαστικοί,  που  βρίσκονταν  …

Θαρρώ πως ήμουν για πάντα ξαπλωμένη. Έτσι ένιωθα. Είχα ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που ανάπνευσα καθάριο αέρα, φιλτραρισμένο από τα φύλλα του ελαιώνα. Τα πόδια μου πονούσαν και…

«Αυτό ήταν λοιπόν;» Ρώτησε χαμηλόφωνα μια λεπτή σχεδόν μελωδικά μελαγχολική φωνή, ενώ κόκκινα από το κλάμα μάτια έψαχναν τα δικά του. Χάθηκε για μερικά δευτερόλεπτα μέσα τους πριν μιλήσει. Τι…

Δύο χρώματα επικρατούσαν πάντα στη ζωή μου, Μαύρο και Άσπρο, πλέον έχει προστεθεί και το Γκρι, όπως τα τρία σχοινιά που τώρα απλώνονται μπροστά μου. Τα κοιτάω χαμογελώντας καθώς δημιουργώ…

Ποτέ δεν ήμουν δυνατός χαρακτήρας. Έκανα συμβιβασμούς για να ταιριάζω, έκανα τα στραβά μάτια σε ό,τι με ενοχλούσε και κατηγορούσα τον εαυτό μου για την άχρηστη προσωπικότητά μου. Όλα αυτά…

Η γυναίκα έμεινε να τον κοιτάζει αμίλητη , με τα μάτια ορθάνοιχτα.  Άφησε το  φάκελο με τα χαρτιά που κρατούσε στο τραπεζάκι δίπλα της και μουρμούρισε κάτι ακατάληπτο.  Ο Αχιλλέας…

Πρωτοταξίδεψα στη Θεσσαλονίκη κλεισμένος μέσα στην κοιλιά της μητέρας μου και η μητέρα μου κλεισμένη μέσα στην κοιλιά ενός τεράστιου σιδερένιου πουλιού, μ’ ένα ελικοφόρο λοφίο πάνω στο κεφάλι του…

Εκείνο το βράδυ, τα νυκτόβια πλάσματα της πόλης, δεν τον ήθελαν κοντά τους. Ήταν ιδιαίτερα επιδέξιος για τις κατσαρίδες και ενοχλητικά αδέξιος για τις αγριόγατες. Ήταν πολύ ελεύθερος για τα…

Αγαπημένο μου παιδί, Δεν σου έγραψα ποτέ μου, ακόμα και αν μόνο έτσι μπορώ να εκφράζομαι σωστά. Πάντα σου μίλαγα, φωνάζοντας και όσο μεγάλωνα με φωνή σφιγμένη, ελλιπή, όσο…

Δεν θα πίστευε ξανά στον έρωτα και στην αγάπη είχε πει. Πληγώθηκε και δεν μπορούσε, αλλά και δεν ήθελε να πιστέψει ξανά σ’ αυτά. Φαίνεται τον είχε πληγώσει αρκετά και…

Εκείνη τη στιγμή έγραφε κάτι στο δερμάτινο σημειωματάριό της με έναν απλό μαύρο στυλό. Ήταν τόσο απορροφημένη στις σημειώσεις της που δεν πρόσεξε την κοπέλα με τα κόκκινα μαλλιά και…

Σε ένα ακόμα από εκείνα τα ύπουλα δροσερά πρωινά της άνοιξης , Και λέω ύπουλα γιατί γνώριζαν για το ζεστά δύσκολο μεσημέρι που ακολουθούσε, σηκώθηκε από το κρεβάτι και ετοιμάστηκε…

Μόλις είχε τελειώσει τη δουλειά που είχε στην εφορία μετά από μιάμιση ώρα αναμονής στην ουρά. Βγήκε από την μεγάλη αίθουσα και κατευθύνθηκε στο διάδρομο με τους ανελκυστήρες. Για λίγο…

Το σπίτι ήταν σαν ξένο, καινούργια έπιπλα, καινούργια σερβίτσια, νέα διαρρύθμιση χώρων, νέα διακόσμηση.  Η Ελένη, εξερευνούσε τα πράγματα από την αρχή, σαν να είχε μόλις γεννηθεί.  Δεν είχε λείψει…

Το κουδούνι μόλις χτύπησε και ο Ελπιδοφόρος μάζεψε το τετράδιο και το βιβλίο του και χαρούμενος που μια ακόμα σχολική χρονιά έφτανε στο τέλος της, αποχαιρέτησε συμμαθητές και δασκάλους και…

Στεκόταν πάνω από την άσπρη σελίδα στριφογυρίζοντας το στυλό στα χέρια της. Έβαζε και έβγαζε το καπάκι, ξανά και ξανά, αμέτρητες φορές, λες και η σκέψη της όλη εξαρτιόταν από…