Το έργο είναι σε σκηνοθεσία και σενάριο του Jean-Luc Godard, ο οποίος ήταν από τους πρωτοπόρους αυτού του ιστορικού κινήματος. Να τονίσουμε πως, η συγκεκρικένη ταινία ήταν η πρώτη μεγάλου μήκους δουλειά του ταλαντούχου σκηνοθέτη, ενώ στις πρώτες μέρες προβολής προσέλκυσε πάνω από δύο εκατομμύρια θεατές στην Γαλλία.
Υπόθεση
Στην αρχή του Breathless βλέπουμε τον Michel Poiccard ένα θρασύ και νεαρό εγκληματία, που λατρεύει τους γκάνγκστερ του αμερικανικού κινηματογράφου, να κλέβει ένα αυτοκίνητο και να κατευθύνεται στο Παρίσι. Η διαδρομή θα είναι αιματηρή και θα γίνει ο πρώτος καταζητούμενος στην χώρα, με σκοπό να βρει την δημοσιογράφο Patricia Franchini. Στο παρελθόν είχαν μία αβέβαιη σχέση λόγω της εγκληματικής συμπεριφοράς του Michel, αλλά ο Michel θέλει να την πάρει και να φύγουνε για την Ιταλία.
Στην συνέχεια της ταινίας οι δυο τους θα συνεχίσουν να κρύβονται σε ξενοδοχεία, ενώ ο Michel προσπαθεί να βρει κάποιους που του χρωστούσαν για να εισπράξει τα χρέη. Καθώς συνεχίζεται το ανθρωποκυνηγητό, στην εξίσωση θα μπουν και κάποιοι ντετέκτιβ που θα δυσκολέψουν την κατάσταση. Όμως, η Patricia θα αποφάσισει να βοηθήσει την αστυνομία, καθώς θα αποκαλύψει την κρυψώνα τους. Γενικά επικρατεί μία αβεβαιότητα – να τον καταστρέψει ή να τον βοηθήσει; Η τελική έκβαση και των δύο δεν θα είναι πολύ θετική μόλις τους εντοπίσει η αστυνομία.
Κριτική
Οι ηθοποιοί στην ταινία ενσαρκώνουν αντισυμβατικούς και αυθόρμητους χαρακτήρες, μακριά από τα στερέοτυπα της εποχής εκείνης. Σε γενικές γραμμές, δεν ακολοθούν πιστά τους δραματικούς κανόνες, αλλά υπάρχει μια πρωτοφανής αίσθηση φυσικότητας. Ο Jean-Paul Belmondo είναι πολύ κυνικός και παράλληλα χαρισματικός, ενώ τον διακρίνει και μία διάθεση αλητείας. Από την άλλη πλευρά, η Jean Serberg με το κοντό μαλλί άλλαξε τα δεδομένα στον κινηματογράφο της γυναικείας εκπροσώπησης, με αποτέλεσμα να γίνει ένα διαχρονικό πολιτιστικό σύμβολο.
Η σκηνοθεσία του Breathless άλλαξε για πάντα την κινηματογραφική αφήγηση. Με άλλα λόγια, τα επαναστατικά της πλάνα, τις jump cut τεχνικές και την ταχύτητα του μοντάζ, διαμόρφωσαν μία κουλτούρα της εποχής. Ακόμα, η χρήση της φορητής κάμερας μέσα στις πόλεις έδωσε μία ρεαλισιτική αίσθηση ντοκιμαντέρ, ενώ πολλές σκηνές βγήκαν με αυθορμητισμό και καθόλου άυστηρο σενάριο. Ο Godard ανέτρεψε τους κανόνες του παραδοσιακού κινηματογράφου, επηρεάζοντας πολλές γενιές σκηνοθετών, ενώ το μικρό budget της ταινίας αποτέλεσε την απολύτη κινηματογραφική αποτύπωση του γαλλικού υπαρξισμού.
Δείτε το trailer του Breathless:
