
Οι Αυστραλοί σκηνοθέτες Danny και Michael Philippou, γνωστοί από το Talk to Me (2022), επιστρέφουν με μια νέα ταινία τρόμου, το Bring Her Back. Αυτή τη φορά, δεν μας παρουσιάζουν μια ακόμα ιστορία με δαιμονικά πνεύματα απλά για να μας τρομάξουν. Μας δείχνουν κάτι πιο βαθύ: πώς ο πόνος της απώλειας μπορεί να μας οδηγήσει σε σκοτεινά μονοπάτια, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε.
Η ταινία ξεκινά με δύο παιδιά, τον έφηβο Andy και τη μικρή του αδελφή Piper, που μόλις έχασαν τον πατέρα τους. Μεταφέρονται σε νέο σπίτι, όπου θα ζήσουν με τη θετή τους μητέρα, τη Laura. Εκεί αρχίζουν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα. Η Piper βλέπει «κάτι» που οι άλλοι δεν βλέπουν. Και καθώς περνάει ο καιρός, η ατμόσφαιρα στο σπίτι γίνεται όλο και πιο βαριά.
Η Sally Hawkins, στον ρόλο της Laura, δίνει μια ήρεμη, αλλά πολύ δυνατή ερμηνεία. Δεν είναι η κλασική “τρομαγμένη γυναίκα” των ταινιών τρόμου. Είναι ένας χαρακτήρας με βάθος και εσωτερική σύγκρουση. Προσπαθεί να στηρίξει τα παιδιά, να τους προσφέρει μια νέα αρχή, αλλά το παρελθόν – το δικό της και το δικό τους – δεν την αφήνει.
Το Bring Her Back δεν προσπαθεί να μας τρομάξει απλώς με φωνές ή απότομα πλάνα. Ο τρόμος εδώ χτίζεται σιγά-σιγά, δινωντάς σου την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά. Η σχέση ανάμεσα στα παιδιά και τη Laura είναι το πιο δυνατό στοιχείο της ταινίας. Δεν μιλάμε απλώς για «κακούς δαίμονες» που κυνηγάνε τα θύματά τους. Εδώ ο τρόμος γεννιέται από την απώλεια, τον φόβο και την ανάγκη να φέρουμε πίσω κάποιον που αγαπάμε. Αλλά τι συμβαίνει όταν αυτός ο «κάποιος» δεν επιστρέφει όπως τον θυμόμαστε;

Η Piper, ένα μικρό κορίτσι που βλέπει τον κόσμο με έναν διαφορετικό τρόπο, γίνεται το κλειδί της ιστορίας. Βλέπει πράγματα που οι άλλοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δουν. Και αυτή η παιδική ευαισθησία δίνει στην ταινία μια ιδιαίτερη συγκίνηση. Δεν είναι απλώς θύμα. Είναι η καρδιά της ταινίας. Βέβαια, η ταινία δεν είναι τέλεια. Στο δεύτερο μισό της, ο ρυθμός γίνεται λίγο πιο γρήγορος και ίσως κάποια γεγονότα να μην εξηγούνται όσο θα θέλαμε. Το φινάλε, αν και δυνατό συναισθηματικά, αφήνει κάποια ερωτήματα. Όμως, αυτό ίσως να είναι και το νόημα: ότι κάποιες απώλειες δεν έχουν εξήγηση. Μόνο πόνο.
Το Bring Her Back δεν είναι για θεατές που ψάχνουν συνεχόμενα τρομάγματα. Είναι για όσους θέλουν να δουν μια ταινία τρόμου που μιλάει και για τον άνθρωπο, όχι μόνο για το υπερφυσικό. Για όσους καταλαβαίνουν πως ο μεγαλύτερος φόβος δεν είναι πάντα το φάντασμα στο σκοτάδι – αλλά το κενό που αφήνει κάποιος όταν φεύγει.
Οι Philippou αποδεικνύουν πως δεν είναι απλώς δημιουργοί με στιλ, αλλά σκηνοθέτες που μπορούν να φτιάξουν ιστορίες που μένουν. Το Bring Her Back είναι μια ήσυχη, αλλά δυνατή ταινία τρόμου – και μια τρυφερή ιστορία για το τι σημαίνει να αποχαιρετάς.
Δείτε το trailer: