Nope, nope, nope… αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση όταν τελείωσα την ταινία. Δεν ήταν αντίδραση τρόμου, φόβου, ή κάτι συναφές. Ήταν μία αντίδραση απογοήτευσης που έκατσα όντως να τελειώσω τη συγκεκριμένη ταινία. Ας μιλήσουμε, όμως, πρώτα, λίγο για τα χαρακτηριστικά της ταινίας και την πλοκή.
Η ταινία ανήκει στην κατηγορία του τρόμου επιστημονικής φαντασίας με σκηνοθέτη τον Jordan Peele. Οι βασικοί χαρακτήρες που βλέπουμε στην ταινία είναι: ο Daniel Kaluuya ως τον OJ Haywood, η Keke Palmer ως η Emerald Haywood και ο Steven Yeun ως ο Ricky ‘Jupe’ Park.
Πλοκή ταινίας
Η ταινία ξεκινά με μία σκηνή όπου βλέπουμε ένα χιμπατζή να τρελαίνεται στην μέση μίας τηλεοπτικής βιντεοσκόπησης. Χωρίς να μπορεί να τον ελέγξει κανείς, σκοτώνει το καστ που έχει στη σκηνή.
Έπειτα, παρακολουθούμε την οικογένεια Haywood και την επιχείρησή της από άλογα να ευημερεί. Ξάφνου, πεθαίνει ο πατέρας από άγνωστο αντικείμενο που πέφτει από τον ουρανό, σαν σε θεόσταλτη καταιγίδα από φονικά όπλα. Ο γιος του Haywood, OJ, θρηνεί και προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς έγινε. Όταν τον επισκέπτεται η αδερφή του και το συζητάνε εκτενώς, καταλήγουν ότι πιθανώς να πρόκειται για μία εξωγήινη ύπαρξη, κάποιο είδους διαστημόπλοιο, που έχει βρει τη βάση του κοντά στη φάρμα των Haywood. Μαζί, προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο και να βρουν απτές αποδείξεις (σε βίντεο ή εικόνα) ότι υπάρχουν πράγματι εξωγήινοι.
Κριτική ταινίας (spoilers)
Η ιδέα της ύπαρξης εξωγήινων δεν είναι καινούργια, ειδικά στον χώρο του κινηματογράφου, αλλά η συγκεκριμένη ταινία το προσεγγίζει διαφορετικά. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, συνειδητοποιούμε ότι αυτό που προσπαθούν να φωτογραφήσουν δεν είναι κάποιο εξωγήινο διαστημόπλοιο, αλλά κάποιο είδος γιγάντιας εξωγήινης μορφής που θυμίζει ζώο.
Αν και η ιδέα φαντάζει πρωτότυπη, η εκτέλεσή της έγινε με έναν πολύ περίεργο τρόπο. Ίσως ο σκηνοθέτης να ήθελε να εστιάσει γενικότερα στα ζώα και στην εξημέρωσή τους, αλλά η σύνδεση δεν είναι καν τόσο εμφανής κατά τη διάρκεια της ταινίας. Ναι μεν υπάρχουν άλογα, το εξωγήινο πλάσμα-ζώο και ένας άκυρος χιμπατζής, αλλά αυτό δεν κάνει αυτόματη τη σύνδεση όλων αυτών από τον θεατή, απλά επειδή αυτές οι σκηνές υπάρχουν στην ταινία.
Παρόλο που στα χαρακτηριστικά της ταινίας εμπεριέχεται το στοιχείο του τρόμου, η ταινία δεν ήταν ούτε τρομακτική, ούτε φρικιαστική, ούτε σου συντάρασσε το ψυχολογικό σου είναι. Ίσως να θεωρούταν περιπέτεια, αν και κατά τη διάρκεια της ταινίας, ναι μεν οι χαρακτήρες προσπαθούν να επιβιώσουν, αλλά κυρίως επειδή βάζουν οι ίδιοι τον εαυτό τους σε κίνδυνο μόνο και μόνο για να μπορέσουν να αποδείξουν στα ΜΜΕ την ύπαρξη εξωγήινων. Συγγνώμη, αλλά ο μέσος άνθρωπος δεν σκέφτεται ότι είναι εντάξει να θυσιάσει τη ζωή του για ένα ντοκουμέντο. Ή λοιπόν η πλοκή έχει ελλείψεις, ή απλά όλοι οι χαρακτήρες είναι παράφρονες μαζικά.
Ένα ακόμη στοιχείο που δεν έβγαζε ακριβώς νόημα ήταν οι σκηνές με τον χιμπατζή και η εμμονή που είχε ο Jupe με αυτόν. Παρόλο που ο Jupe θεωρείται ο τρίτος σημαντικότερος χαρακτήρας της ταινίας, δεν είναι τόσο ενδιαφέρουσα η εμμονή που έχει με τον έλεγχο των ζώων για να χρησιμοποιηθεί η τραυματική του παιδική ανάμνηση με τον χιμπατζή Gordy ως η πρώτη σκηνή της ταινίας. Αυτές οι σκηνές παρουσιάζονται στον θεατή μόνο για να καταλήξουν στο πόσο λάθος ήταν ο Jupe που ήθελε να ελέγξει το εξωγήινο πλάσμα, που εν τέλει δεν είναι καν το πιο σημαντικό σημείο εξέλιξης στην ταινία. Ίσως ο σκηνοθέτης να ήθελε να δημιουργήσει μία κάποια περιέργεια στον θεατή για την πλοκή της ταινίας, αλλά έτσι καταλήγει μόνο να τον μπερδεύει.
Τέλος, μία ενδιαφέρουσα πληροφορία: τα αντικείμενα που έπεφταν από τον ουρανό στην αρχή της ταινίας και κατέληξαν να σκοτώνουν τον μπαμπά του OJ στην πραγματικότητα δεν θα σκότωναν κανέναν. Τα αντικείμενα δεν μπορούν να πέσουν με τόσο μεγάλη ταχύτητα εξ ουρανού έτσι ώστε να σκοτώσουν κάποιον άνθρωπο. Φυσικά, δεν είναι η αχίλλειος πτέρνα της ταινίας, αφού πρόκειται για επιστημονική φαντασία.
