Ήταν μία μέρα με όρεξη για σινεμά και πολύ ποπ κορν. Οι επιλογές ήταν: Η Ευνοούμενη του Γιώργου Λάνθιμου με πρωταγωνίστρια την Emma Stone, Το Serenity ή Νησί της Αποπλάνησης με Matthew McConaughey και Anne Hathaway, η Ψυχρή Καταδίωξη με πρωταγωνιστή τον Liam Neeson σε άλλη μια ταινία περιπέτειας δηλαδή μία από τα ίδια, και το Glass το οποίο απαρτίζεται από φοβερό καστ και συζητιέται αρκετά λόγω του ιδιαίτερου σεναρίου του. Προφανώς οι επιλογές ήταν κι άλλες αλλά ο χρόνος πίεζε αρκετά και έπρεπε να παρθεί γρήγορα μια απόφαση. Τελικά επέλεξα όπως καταλαβαίνεις από τον τίτλο το Serenity γιατί μου κίνησε αρκετά το ενδιαφέρον και επίσης δεν ήθελα να παιδέψω ιδιαίτερα το μυαλό μου.
Το Serenity λοιπόν (στα Ελληνικά ο τίτλος αποδίδεται ως Το νησί της Αποπλάνησης), είναι ένα πολλά υποσχόμενο thriller στο οποίο πρωταγωνιστούν ο Matthew McConaughey και η Anne Hathaway, και σε μικρότερους αλλά βασικούς ρόλους επίσης παίζουν οι: Diane Lane (ενσάρκωσε τη μητέρα του Superman στο Batman v Superman), ο Djimon Hounsou (πρωταγωνιστής στο Ματωμένο Διαμάντι μαζί με τον Leonardo DiCaprio) και ο Jason Clarke (γνωστός για τον ρόλο του ως John Connor στο Terminator Genisys).
Η ταινία μας εξελίσσεται στο φανταστικό (με την κυριολεκτική έννοια) νησί Plymouth, το οποίο ανήκει στην πολιτεία της Florida, κάπου στη μέση του ωκεανού. Ο πρωταγωνιστής μας, Baker Dill (McConaughey), είναι ένας κάτοικος του νησιού ο οποίος βγάζει τα προς το ζην οδηγώντας με το πλοιάριό του όποιον ενδιαφερόμενο ήθελε να γυρίσει πίσω με ένα ψάρι τρόπαιο. Ο Duke (Hounsou) είναι ο συνεργάτης και βοηθός του και παράλληλα ο μόνος ιερέας στο νησί και η φωνή της λογικής για τον Baker. Τα πράγματα περιπλέκονται όμως όταν ξαφνικά εμφανίζεται στο νησί και τον επισκέπτεται η πρώην γυναίκα του Karen (Hathaway)…
Η Karen, εμφανίζεται συντετριμμένη καθώς δέχεται για πολλά χρόνια την βίαιη συμπεριφορά του νέου της συζύγου Frank Zariakas (Clarke). Έτσι λοιπόν κάνει μία ανήθικη πρόταση στον Baker να την βοηθήσει να τον βγάλει από τη μέση και να απαλλαγεί από αυτόν μια για πάντα, οδηγώντας τον στα ανοιχτά με το πλοιάριο του Baker (με την πρόφαση ότι η ίδια κανόνισε το ταξίδι αυτό για να πιάσει ο σύζυγός της ένα τεράστιο ψάρι τρόπαιο). Η ταινία σε αυτό το σημείο παίρνει μία άλλη τροπή καθώς το νησί αυτό αλλά και οι κάτοικοί του, φαίνεται να βρίσκονται σε μία άλλη πραγματικότητα την οποία ο θεατής μέλλεται να ανακαλύψει στην πορεία της ταινίας.
Παρακολουθώντας την ταινία, θα σε μαγέψουν τα τιρκουάζ νερά που θυμίζουν κάτι από Μαλδίβες και Ιόνιο Πέλαγος, και τα όμορφα πλάνα με τις εξωτικές παραλίες. Η πλοκή εξελίσσεται σχετικά γρήγορα χωρίς να κουράζει τον θεατή με γρήγορους διαλόγους και σκηνές που διαδέχονται γρήγορα η μία την άλλη.
Πλανάται επίσης ένας αέρας μυστηρίου ο οποίος θα ξεδιαλυθεί προς το τέλος της ταινίας αλλά δε θα προσφέρει στον θεατή αυτό που πραγματικά θα ήθελε από την ταινία και δε θα φτάσει σε ένα ικανοποιητικό αποκορύφωμα έτσι ώστε να φύγει από την αίθουσα και να συζητάει για αυτή. Προσωπικά, την είχα ξεχάσει λίγα λεπτά αφότου είχα αποχωρήσει από τον κινηματογράφο.
